پادشاه مقابل

پادشاه مقابل پادشاهی است که - به دلیل ساختارهای قدرتی مختل، ناپایدار یا نامشخص، یا جانشینی نامنظم یا مورد مناقشه - در

پرتره کارل گونتر، کنت شوارتزبورگ-رودولشتات

مقابل پادشاه حاکم قرار می‌گرفت تا او را سرنگون کند. پادشاهان در سلطنت‌های انتخابی مانند امپراتوری مقدس روم بیشتر از سلطنت‌های موروثی مانند انگلستان یا فرانسه رایج بودند.

برخی از پادشاهان رقیب توانستند ادعای خود را بر تخت سلطنت مطرح کنند و به عنوان پادشاهان مشروع شناخته شدند، به عنوان مثال، فردریش دوم. در مورد برخی دیگر، مانند هاینریش دوم (بایرن) و اکبرت دوم[۱] (مایسن)، وضعیت آنها به عنوان پادشاه یا پادشاه رقیب تا به امروز مورد اختلاف است.[۲]

با تنظیم انتخابات سلطنتی توسط فرمان مهر طلایی کارل چهارم (۱۳۵۶)، انتخاب پادشاه رقیب عملاً در امپراتوری مقدس روم منتفی شد.[۳]

نام پادشاهان مقابل در امپراتوری مقدس روم

آرنولف بد [۴] (۹۱۹–۹۲۱ در برابر هاینریش یکم [۵] احتمالاً)

هاینریش جنگجو[۶] (۹۸۴–۹۸۵ در برابر اتوی سوم[۷] احتمالاً)

رودولف فون راینفلدن[۸] (۱۰۷۷–۱۰۸۰ در برابر هاینریش چهارم[۹]

هرمان فون زالم[۱۰] (۱۰۸۱–۱۰۸۸ در برابر هاینریش چهارم[۱۱]

کونراد سوم[۱۲](۱۰۹۳–۱۰۹۸ در برابر پدرش هاینریش چهارم[۱۳]، پیش‌تر از ۱۰۸۷ هم‌پادشاه وی)

کونراد سوم[۱۴] (۱۱۲۷–۱۱۳۵ در برابر لوتار سوم[۱۵] )، پادشاه یگانه ۱۱۵۲–۱۱۳۸

فریدریش دوم[۱۶](۱۲۱۲–۱۲۱۵ در برابر اتوی چهارم[۱۷])، پادشاه/امپراتور یگانه ۱۲۲۰/۱۲۱۵–۱۲۴۶

هاینریش راسپه[۱۸] (۱۲۴۶–۱۲۴۷ در برابر فریدریش دوم[۱۹])

ویلهلم هلند[۲۰] (۱۲۴۸–۱۲۵۴ در برابر فریدریش دوم[۲۱] و کونراد چهارم[۲۲])، پادشاه یگانه ۱۲۵۶–۱۲۵۴

آلبرشت یکم اتریش[۲۳](۱۲۹۸ در برابر آدولف ناسائو[۲۴])، پادشاه یگانه ۱۳۰۸–۱۲۹۸

کارل چهارم[۲۵] (۱۳۴۶ در برابر لودویگ چهارم بایرنی[۲۶])، پادشاه/امپراتور یگانه ۱۳۴۹–۱۳۴۶ و ۱۳۷۸–۱۳۵۵/۱۳۴۹

گونتر شوارتسبورگ[۲۷] (۱۳۴۹ در برابر کارل چهارم[۲۸])

منابع

  1. ↑ .Ekbert II
  2. ↑ Gerhard Theuerkauf: Gegenkönig. In: Handwörterbuch zur deutschen Rechtsgeschichte, 2., völlig überarbeitete und erweiterte Auflage. Herausgegeben von Albrecht Cordes, Heiner Lück, Dieter Werkmüller und Ruth Schmidt-Wiegand als philologischer Beraterin. Redaktion: Falk Hess und Andreas Karg, Band I: Aachen-Geistliche Bank, Erich Schmidt Verlag, Berlin 2008, ISBN 978-3-503-07912-4, Sp. 1995–1996.
  3. ↑ ویکی پدیا آلمان
  4. ↑ Arnulf der Böse
  5. ↑ Heinrich I.
  6. ↑ Heinrich der Zänker
  7. ↑ Otto III.
  8. ↑ Rudolf von Rheinfelden
  9. ↑ .Heinrich IV
  10. ↑ Hermann von Salm
  11. ↑ .Heinrich IV
  12. ↑ Konrad (III.)
  13. ↑ .Heinrich IV
  14. ↑ .Konrad III
  15. ↑ Lothar III.
  16. ↑ Friedrich II.
  17. ↑ Otto IV
  18. ↑ Heinrich Raspe
  19. ↑ Friedrich II.
  20. ↑ Wilhelm von Holland
  21. ↑ .Friedrich II
  22. ↑ Konrad IV.
  23. ↑ Albrecht I. von Österreich
  24. ↑ Adolf von Nassau
  25. ↑ .Karl IV
  26. ↑ Ludwig IV. den Bayern
  27. ↑ Günther von Schwarzburg
  28. ↑ .Karl IV