پاراگیوم
پاراگیوم (به آلمانی: Paragium) یک اصطلاح حقوقی و ساختار حکومتی در نظام فئودالی امپراتوری مقدس روم بود که بر اساس آن، یک تیول جانبی به پسران کوچک‌تر خاندان‌های حاکم اعطا می شد. در این سیستم، برای جلوگیری از تکه‌تکه شدن قدرت، حاکمیت اصلی در اختیار برادر بزرگ‌تر باقی می‌ماند و برادران کوچک‌تر تنها بر یک حاکمیت غیرمستقل ریاست می‌کردند.بخش‌هایی از قلمرو اصلی یک حاکم به پسران کوچک‌تر خانواده واگذار می‌شد تا معیشت و جایگاه اشرافی آن‌ها تأمین گردد. برخلاف تقسیم کامل سرزمین، در سیستم پاراگیوم، حاکمیت عالی (Superioritas territorialis) همچنان در اختیار پسر ارشد و شاخه اصلی خاندان باقی می‌ماند و شاخه‌های فرعی حق استقلال کامل یا رای جداگانه در رایشس‌تاگ را نداشتند[۱].
کاربرد
بعنوان مثال این سیستم حقوقی نقش بسیار مهمی در تاریخ سیاسی دودمان هسن ایفا کرد. پس از تقسیم بزرگ هسن در سال ۱۵۶۷ میلادی، برای جلوگیری از تکه‌تکه شدن بیشتر قدرت، از سیستم پاراگیوم استفاده شد. نمونه بارز آن، ایجاد شاخه‌هایی نظیر هسن-هومبورگ یا هسن-روتنبورگ بود. در این حالت، شاهزادگان کوچک‌تر صاحب یک کاخ و درآمدهای حاصل از یک منطقه مشخص می‌شدند، اما در امور کلان سیاسی و نظامی همچنان تابع لندگراف اصلی در کاسل یا دارمشتات باقی می‌ماندند. این روش به دودمان هسن اجازه می‌داد تا بدون تضعیف قدرت مرکزی، برای تمامی اعضای خانواده سلطنتی جایگاه مناسبی فراهم کند[۲].
گستره حقوقی و کاربرد در آلمان
سیستم پاراگیوم ابزاری رایج میان بسیاری از دودمان‌های آلمانی نظیر دودمان وتین در زاکسن، دودمان گلف در براون‌شوایگ و دودمان اولدنبورگ بود. در این ساختار، شاهزاده‌ای که پاراگیوم را دریافت می‌کرد، اگرچه در منطقه خود دارای اختیارات اداری بود، اما از نظر حقوق بین‌الملل و نظامی تابع لندگراف یا دوک اصلی محسوب می‌شد. در تاریخ دودمان هسن نیز این روش به طور گسترده برای مدیریت شاخه‌های فرعی نظیر لندگراف‌نشین هسن-هومبورگ به کار گرفته شد تا از تضعیف قدرت مرکزی در کاسل یا دارمشتات جلوگیری شود. این وضعیت حقوقی اغلب تا پایان امپراتوری در سال ۱۸۰۶ میلادی به عنوان راهکاری برای حفظ تعادل میان حقوق شاهزادگان و ثبات ایالتی تداوم داشت[۳].
جستارهای وابسته
یادداشت‌ها
منابع
- ↑ Demandt, Karl Ernst (1972). Geschichte des Landes Hessen. Bärenreiter-Verlag. p. 212. ISBN 978-3761804049.
- ↑ Philippi, Hans (1983). Das Haus Hessen: Ein europäisches Fürstengeschlecht. Thiele & Schwarz. p. 88. ISBN 978-3878160458.
- ↑ Philippi, Hans (1983). Das Haus Hessen: Ein europäisches Fürstengeschlecht. Thiele & Schwarz. p. 88. ISBN 978-3878160458.
- معاهدهها بر پایه نوع