پاریتاپرویر

پاریتاپرویر
داده‌های بالینی
نام‌های تجاریViekira Pak (به صورت ترکیبی با امبیتاسویر، ریتوناویر و داسابوویر)، Technivie/Viekirax (به صورت ترکیب با امبیتاسویر و ریتوناویر)
نام‌های دیگرVeruprevir; ABT-450
داده‌ها
روش مصرف داروخوراکی
کد ATC
وضعیت قانونی
وضعیت قانونی
داده‌های فارماکوکینتیک
زیست فراهمیمورد ارزیابی قرار نگرفته
پیوند پروتئینی۹۷–۹۸٫۶٪
متابولیسمکبدی، CYP3A4 و CYP3A5
اثر دارو۴ تا ۵ ساعت
نیمه‌عمر حذف۵٫۵ ساعت
دفعمدفوع (۸۸٪)، ادرار (۸٬۸٪)
شناسه‌ها
  • (2R,6S,12Z,13aS,14aR,16aS)-N-(Cyclopropylsulfonyl)-6-{[(5-methyl-2-pyrazinyl)carbonyl]amino}-5,16-dioxo-2-(6-phenanthridinyloxy)-1,2,3,6,7,8,9,10,11,13a,14,15,16,16a-tetradecahydrocyclopropa[e]pyrrolo [1,2-a][1,4]diazacyclopentadecine-14a(5H)-carboxamide
شمارهٔ سی‌ای‌اس
پاب‌کم CID
دراگ‌بنک
کم‌اسپایدر
UNII
KEGG
ChEBI
ChEMBL
داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیاییC۴۰H۴۳N۷O۷S۱
جرم مولی۷۶۵٫۸۹ g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول)
  • Cc1cnc(cn1)C(=O)N[C@H]2CCCCC/C=C\[C@@H]3C[C@]3(NC(=O)[C@@H]4C[C@H](CN4C2=O)Oc5c6ccccc6c7ccccc7n5)C(=O)NS(=O)(=O)C8CC8
  • InChI=1S/C40H43N7O7S/c1-24-21-42-33(22-41-24)35(48)43-32-16-6-4-2-3-5-11-25-20-40(25,39(51)46-55(52,53)27-17-18-27)45-36(49)34-19-26(23-47(34)38(32)50)54-37-30-14-8-7-12-28(30)29-13-9-10-15-31(29)44-37/h5,7-15,21-22,25-27,32,34H,2-4,6,16-20,23H2,1H3,(H,43,48)(H,45,49)(H,46,51)/b11-5-/t25-,26-,32+,34+,40-/m1/s1
  • Key:UAUIUKWPKRJZJV-QPLHLKROSA-N

پاریتاپرویر (انگلیسی: Paritaprevir) (که پیش‌تر با نام ABT-450 شناخته می‌شد)[۱] یک مهارکننده آسیل سولفونامید پروتئاز سرین NS3-4A است که توسط آزمایشگاه‌های آبوت[۲] تولید می‌شود و نتایج امیدوارکننده‌ای را به عنوان درمان هپاتیت ث نشان می‌دهد. هنگامی که همراه با ریتوناویر به مدت ۱ هفته و ریباویرین تجویز می‌شود.[۳] پاسخ ویروسی پایدار در ۲۴ هفته پس از درمان برای مبتلایان به ژنوتیپ ۱ ویروس هپاتیت ث ۹۵ درصد برآورد شده‌است.[۴] مقاومت در برابر درمان با پاریتاپرویر غیر معمول است، زیرا محل اتصال را هدف قرار می‌دهد، اما دیده شده‌است که به دلیل جهش در موقعیت‌ها ایجاد می‌شود. ۱۵۵ و ۱۶۸ در NS3.[۵]

منابع

  1. ↑ Tan SL, He Y, eds. (2011). Hepatitis C: antiviral drug discovery and development. Norfolk: Caister academic press. p. 210. ISBN 978-1-904455-78-3. Retrieved 28 April 2014.
  2. ↑ Jensen D, Reau N, eds. (2013). Hepatitis C. New York: Oxford University Press. p. 144. ISBN 978-0-19-984429-6. Retrieved 28 April 2014.
  3. ↑ "Abbott Announces Phase 3 Hepatitis C Program Details". Abbott company website. Abbott Laboratories. Archived from the original on 29 April 2014. Retrieved 28 April 2014.
  4. ↑ Kowdley KV, Lawitz E, Poordad F, Cohen DE, Nelson DR, Zeuzem S, et al. (January 2014). "Phase 2b trial of interferon-free therapy for hepatitis C virus genotype 1". The New England Journal of Medicine. 370 (3): 222–32. doi:10.1056/NEJMoa1306227. PMID 24428468.
  5. ↑ Lange C, Sarrazin C (2013). "Hepatitis C: New Drugs". In Mauss S, Berg T, Rockstroh J, Sarrazin C (eds.). Hepatology 2013 a clinical textbook (PDF) (4th ed.). Düsseldorf: Flying Publisher. ISBN 978-3-924774-90-5. Archived from the original (PDF) on 29 April 2014. Retrieved 28 April 2014.

پیوند به بیرون