پاریتاپرویر
![]() | |
| دادههای بالینی | |
|---|---|
| نامهای تجاری | Viekira Pak (به صورت ترکیبی با امبیتاسویر، ریتوناویر و داسابوویر)، Technivie/Viekirax (به صورت ترکیب با امبیتاسویر و ریتوناویر) |
| نامهای دیگر | Veruprevir; ABT-450 |
| دادهها |
|
| روش مصرف دارو | خوراکی |
| کد ATC | |
| وضعیت قانونی | |
| وضعیت قانونی |
|
| دادههای فارماکوکینتیک | |
| زیست فراهمی | مورد ارزیابی قرار نگرفته |
| پیوند پروتئینی | ۹۷–۹۸٫۶٪ |
| متابولیسم | کبدی، CYP3A4 و CYP3A5 |
| اثر دارو | ۴ تا ۵ ساعت |
| نیمهعمر حذف | ۵٫۵ ساعت |
| دفع | مدفوع (۸۸٪)، ادرار (۸٬۸٪) |
| شناسهها | |
| |
| شمارهٔ سیایاس | |
| پابکم CID | |
| دراگبنک | |
| کماسپایدر | |
| UNII | |
| KEGG | |
| ChEBI | |
| ChEMBL | |
| دادههای فیزیکی و شیمیایی | |
| فرمول شیمیایی | C۴۰H۴۳N۷O۷S۱ |
| جرم مولی | ۷۶۵٫۸۹ g·mol−1 |
| مدل سه بعدی (جیمول) | |
| |
| |
پاریتاپرویر (انگلیسی: Paritaprevir) (که پیشتر با نام ABT-450 شناخته میشد)[۱] یک مهارکننده آسیل سولفونامید پروتئاز سرین NS3-4A است که توسط آزمایشگاههای آبوت[۲] تولید میشود و نتایج امیدوارکنندهای را به عنوان درمان هپاتیت ث نشان میدهد. هنگامی که همراه با ریتوناویر به مدت ۱ هفته و ریباویرین تجویز میشود.[۳] پاسخ ویروسی پایدار در ۲۴ هفته پس از درمان برای مبتلایان به ژنوتیپ ۱ ویروس هپاتیت ث ۹۵ درصد برآورد شدهاست.[۴] مقاومت در برابر درمان با پاریتاپرویر غیر معمول است، زیرا محل اتصال را هدف قرار میدهد، اما دیده شدهاست که به دلیل جهش در موقعیتها ایجاد میشود. ۱۵۵ و ۱۶۸ در NS3.[۵]
منابع
- ↑ Tan SL, He Y, eds. (2011). Hepatitis C: antiviral drug discovery and development. Norfolk: Caister academic press. p. 210. ISBN 978-1-904455-78-3. Retrieved 28 April 2014.
- ↑ Jensen D, Reau N, eds. (2013). Hepatitis C. New York: Oxford University Press. p. 144. ISBN 978-0-19-984429-6. Retrieved 28 April 2014.
- ↑ "Abbott Announces Phase 3 Hepatitis C Program Details". Abbott company website. Abbott Laboratories. Archived from the original on 29 April 2014. Retrieved 28 April 2014.
- ↑ Kowdley KV, Lawitz E, Poordad F, Cohen DE, Nelson DR, Zeuzem S, et al. (January 2014). "Phase 2b trial of interferon-free therapy for hepatitis C virus genotype 1". The New England Journal of Medicine. 370 (3): 222–32. doi:10.1056/NEJMoa1306227. PMID 24428468.
- ↑ Lange C, Sarrazin C (2013). "Hepatitis C: New Drugs". In Mauss S, Berg T, Rockstroh J, Sarrazin C (eds.). Hepatology 2013 a clinical textbook (PDF) (4th ed.). Düsseldorf: Flying Publisher. ISBN 978-3-924774-90-5. Archived from the original (PDF) on 29 April 2014. Retrieved 28 April 2014.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Paritaprevir». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۹ فوریه ۲۰۲۲.
پیوند به بیرون
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ پاریتاپرویر موجود است.
