پاسارگادیان
پاسارگادیان یکی از قبایل پارس بودند. بر اساس اسناد مورخان یونانی قبایل پارسی به شش طایفهٔ شهری و دهنشین و چهار طایفهٔ چادرنشین تقسیم میشدند.
طبق گفته ی آنها طایفههای شهری عبارت بودند از: پاسارگادیان، مرفیان، ماسپیان، پانتالیان، دروسیان، گرمانیان که مهمترین آنها پاسارگاردیان بودند و قبیلهٔ هخامنشی و پادشاهان ناحیهٔ پارس از این قبیله هستند.
همچنین چهار طایفهٔ چادرنشین عبارتند از: دائیها، مردها، دروپیکها، ساگارتیها[۱]
بازماندگان

ایل باصری که هنوز هم در استان فارس به زندگی کوچی خود ادامه میدهد از بازماندههای پاسارگادیان بهشمار میآیند.[۲] طایفه پارسی زبان چهارراهی که در شمال شرق فارس سکونت دارند ؛ بازماندگان همان پارسیان کوچرو هستند.
تقریبا همه مردم ایران بخصوص اکثریت مردم استان های فارس بوشهر خوزستان هرمزگان سیستان کرمان خراسان بزرگ یزد اصفهان تهران سمنان گلستان البرز مرکزی قزوین همدان زنجان کهکیلویه بویراحمد ارومیه گیلان چهارمحال بختیاری وایلام ریشه پارسی و پَهلَو (پارتی)دارند. [۳]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ فرهوشی، بهرام (۱۳۶۸)، ایرانویج، تهران: دانشگاه تهران، ص ۲۶
- ↑ عشایر پارس،ایل باصری. انتشارات قشقایی.
- ↑ "فارسیزبانان". ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد. 2025-11-06.