پالیو دی آستی

مسیر باستانی پالیو، از یک حکاکی قرن هجدهمی. کلیسای باستانی سن لاتزارو و ستون سنگی - نقطه شروع مسابقه - در پس‌زمینه قابل مشاهده هستند؛ سن سکوندو از آستیا، که مسابقه به او تقدیم شده است، در مرکز قرار دارد و در پیش‌زمینه دو شرکت‌کننده در شرف ورود به شهر از طریق دروازه سن پیترو هستند.

پالیو دی آستِی (یا پالیو آسته در کهن‌ترین نامگذاری‌اش) یک جشنواره سنتی ایتالیایی با ریشه‌های قرون وسطایی است که با مسابقه اسب‌دوانی بدون زین به اوج خود می‌رسد.[۱][۲]

این مسابقه از قرن سیزدهم هر ساله برگزار شده است. قدیمی‌ترین رکورد، که توسط گوگلیلمو ونتورا ذکر شده است، مربوط به ربع سوم قرن سیزدهم است. این مسابقه هر ساله برگزار شده است، به استثنای یک دوره در دهه ۱۸۷۰ و یک وقفه ۳۰ ساله در قرن بیستم.[۳]

از سال ۱۹۸۸، این مسابقه در یک «میدان» مثلثی شکل در مرکز آستی، پیازا آلفیری، در هر سومین یکشنبه سپتامبر برگزار می‌شد؛ از سال ۲۰۱۸ این مسابقه به جای آن، هر اولین یکشنبه سپتامبر برگزار می‌شود.

دوران فاشیسم

مانیفست ۱۹۳۰ توسط اتاویو باوسانو

این جشنواره در سال ۱۹۲۹ توسط پودستا (شهردار) آسته، وینچنزو بورونزو، احیا شد. در آن سال، پالیو دوباره در یک مسیر مستقیم، این بار در کورسو دانته - مسافتی سربالایی حدود ۱۳۰۰ متر - برگزار شد.

در ۳ مه ۱۹۳۶، در طول جنگ دوم ایتالیا و حبشه، سربازان لژیون ۱۰۴ پیراهن سیاه، که عمدتاً از ساکنان آستی تشکیل شده بودند، یک مراسم ویژه الاغ‌سواری را در سواحل دریاچه آشنگ در اتیوپی اجرا کردند.[۴]

منابع

  1. Gentile L., Le antiche feste Patronali di San Secondo in Asti, Rievocazioni storiche. Asti 1928, page 5
  2. Ventura G., Memoriale (Capitolo X)
  3. Ventura G., Memoriale (Capitolo X)
  4. La Provincia, Asti newspaper, May 23, 1936 edition

پیوند به بیرون