پانونهالما (صومعه)
| میراث جهانی یونسکو | |
|---|---|
 | |
| معیار ثبت | فرهنگی: iv, vi |
| شمارهٔ ثبت | ۷۵۸ |
| تاریخ ثبت | ۱۹۹۶ (طی نشست 20th) |
پانونهالما (مجاری: Pannonhalmi Bencés Főapátság; لاتین: Abbatia territorialis Sancti Martini in Monte Pannoniae) صومعهٔ فعال بندیکتیِ نزدیک شهر پانونهالما در مجارستان بر تپهای به ارتفاع ۲۸۲ متر، تأسیسِ سال ۹۹۶ است. بنای آن، ثبت در میراث جهانی یونسکو و از قدیمیترین آثار تاریخی مجارستان و دومین صومعهٔ بزرگ جهان بهشمار میرود. بنا بر روایات مارتین تور در این صومعه متولد شده است.
این صومعه و محوطه اطراف آن در سال ۱۹۹۶ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.[۱]
مشخصات
مناظر صومعه، شامل بازیلیکا و گورابه قرن سیزدهمی، ساختمان صومعه و کتابخانهٔ برجستهای با ۳۶۰٬۰۰۰ جلد کتاب است. امروزه حدود ۴۰ راهب در صومعهٔ پانونهالما مراسم مذهبی، جلسات معنوی و یک مدرسه شبانهروزی را اداره میکنند. کارهای فرهنگی از جمله اداره کتابخانه، بایگانی، موزه، انتشارات و سازماندهی کنسرتها نیز در آنجا انجام میشود. فعالیتهای دیگری از جمله نگهداری از یک کارخانه شرابسازی، آبجوسازی و باغ گیاهان دارویی و پذیرایی از مهمانان، در دایرهٔ کار این صومعه است. در سال ۲۰۲۵ هجوم سوسک به کتابخانهٔ صومعه و خرد کردن کتابها باعث تعطیلی چند هفتهای برای پاکسازی حدود صدهزار کتاب قدیمی شد.[۲]
مجتمع ساختمانی
باسیلیکا و سردابه
کلیسای کنونی پانونهالما، که دستاوردی باشکوه از سبک معماری گوتیک اولیه است، در آغاز قرن سیزدهم میلادی، در زمان سلطنت راهب بزرگ اوروس ساخته شد.
دروازه اسپکیوسا و صومعه
در قرون وسطی، یکی از ورودیهای اصلی کلیسا، ورودی پر زرق و برق (دروازه اسپکیوسا) بود. در دوران رنسانس، پانونهالما نسبتاً خالی از سکنه شد (و بیش از ۶ یا ۷ راهب در آن زندگی نمیکردند). در زمان حکومت شاه ماتیاس، در سال ۱۴۷۲، صومعه امروزی ساخته شد.
کتابخانه
این کتابخانه در ثلث اول قرن نوزدهم به پایان رسید. بخش طولی ساختمان توسط فرنس انگل در دهه ۱۸۲۰ برنامهریزی و ساخته شد. بعدها به یانوش پک ماموریت داده شد تا عمارت را گسترش دهد و تالار بیضی شکل اثر اوست. از جوزف کلیبر، استاد وین، خواسته شد تا فضای داخلی ساختمان را تزئین کند.
سفرهخانه باروک
در قرن هجدهم، اسقف اعظم بندیک سایغو (۱۷۲۲–۱۷۶۸) از برادر کارملیت خود، آتاناز مارتون ویتور، خواست تا عناصر باروک صومعه را طراحی کند. ساخت تالار مستطیل شکل دو طبقه با طاق غاری احتمالاً به نیمه دوم دهه ۱۷۲۰ میلادی برمیگردد. نقاشیهای (سکو) روی دیوارها بین سالهای ۱۷۲۸ تا ۱۷۳۰ توسط داویده آنتونیو فوساتی، هنرمند سوئیسی که بعدها در ونیز ساکن شد، خلق شدهاند.
منابع
- ↑ Centre, UNESCO World Heritage. "Millenary Benedictine Abbey of Pannonhalma and its Natural Environment". UNESCO World Heritage Centre (به انگلیسی). Retrieved 2025-10-19.
- ↑ «Hungary's oldest library is fighting to save 100,000 books from a beetle infestation». أآ.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Pannonhalmi Bencés Főapátság». در دانشنامهٔ ویکیپدیای مجاری، بازبینیشده در ۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۵.
پیوند به بیرون
