پانکالپینانگ
پانکالپینانگ
Pangkalpinang | |
|---|---|
شهر مرکز استان | |
| شهر پانکالپینانگ kota Pangkalpinang | |
| نویسهگردانی(های) سایر زبانها و خطوط | |
| • الفبای جاوی | كوتا ڤڠکل ڤینڠ |
![]() Street view of Pangkal Pinang | |
![]() مهر | |
| کشور | اندونزی |
| استان | جزایر بانکا بلیتونگ |
| تاسیسشده | ۱۷ سپتامبر ۱۷۵۷ |
| ارتفاع | ۱۳ متر (۴۳ فوت) |
| جمعیت (۲۰۱۲) | |
| • کل | ۳۲۷۱۶۷ |
| منطقهٔ زمانی | یوتیسی +۷ (WIB) |
| کد منطقه | +۶۲ ۷۱۷ |
| وبگاه | www.pangkalpinangkota.go.id |

پانکالپینانگ (اندونزیایی: Pangkalpinang، ڤڠکل ڤینڠ) بزرگترین شهر جزیرهٔ بانکا و مرکز اداریِ استانِ جزایر بانکا بلیتونگ در اندونزی است. این شهر در ساحل شرقی جزیرهٔ بانکا و در مختصات جغرافیایی ۲ درجه و ۸ دقیقهٔ جنوبی و ۱۰۶ درجه و ۷ دقیقهٔ شرقی واقع شده و موزهٔ تیماه، پرستشگاه چینیان و ساحل پاسیرپادی را شامل میشود.[۱]
جمعیت پانکالپینانگ در سال ۱۹۹۰ بالغ بر ۱۰۸٬۴۱۱ نفر بوده که این رقم در سال ۲۰۰۵ به ۱۳۴٬۰۸۲ نفر افزایش یافتهاست. ساکنان اصلی این شهر را مالاییها تشکیل میدهند. همچنین چینیهای اندونزی که از استان گوانگدونگ در جنوب چین به این منطقه مهاجرت کردهاند نیز بخش عمدهای از ساکنان آن را شامل میشوند.[۱]
در تنظیم کاربری معادن گرانبهای حلب موجود در بانکا شرقی، این منطقه که از مستعمرههای هلند بود، به بانکا بلیتونگ ملحق شد و در سال ۱۹۱۳ پایتخت این منطقه از مونتوک به پانکالپینانگ انتقال یافت.[۱]
منابع
- 1 2 3 مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Pangkal Pinang». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۴ اوت ۲۰۱۰.
- مرکز استانها در اندونزی
- مناطق مسکونی در جزایر بانگکا-بلیتونگ

