پاوان برای شاهدخت مرده
| پاوان برای شاهدخت مرده | |
|---|---|
| موریس راول | |
.png) | |
| به انگلیسی | Pavane for a Dead Princess |
| مایه‌نما | سل ماژور |
| بر اساس | پاوان |
| آفرینش | ۱۸۹۹ |
| اهدا شده | Princesse de Polignac |
| اجرا | ۵ آوریل ۱۹۰۲ |
| منتشر شده | ۱۹۰۰ |
| سازبندی | پیانو (سپس: ارکستر) |
پاوان برای شاهدختِ مُرده (فرانسوی: Pavane pour une infante défunte) اثری برای پیانوی سولو از موریس راول است که سال ۱۸۹۹، زمانی که این آهنگساز فرانسوی زیر نظر گابریل فوره در کنسرواتوار پاریس تحصیل می‌کرد، نوشته شد. راول در سال ۱۹۱۰ نسخه‌ای ارکسترال نیز از این اثر منتشر کرد که در آن از دو فلوت، یک ابوا، دو کلارینت (در سی بمل)، دو باسون، دو هورن، هارپ و سازهای زهی استفاده شده است. مدت اجرای این پاوان معمولاً بین شش تا هفت دقیقه است و از آن به‌عنوان یکی از شاهکارهای موسیقی کلاسیک یاد می‌شود.
راول این قطعه را «یادآوریِ پاوانی توصیف می‌کرد که شاهدختی خردسال (اینفانته) شاید در روزگاران گذشته در دربار اسپانیا با آن می‌رقصیده است». پاوان رقصی آیینی و آرام بود که در سده‌های شانزدهم و هفدهم میلادی در دربارهای اروپا محبوبیت فراوانی داشت. این عتیقهٔ مینیاتوری ادای احترام به هیچ شاهزادهٔ مشخصی در تاریخ نیست، بلکه بیش از هر چیز بیانگر شیفتگی نوستالژیک راول به آداب و ذوق اسپانیایی است؛ دلبستگی‌ای که او با بسیاری از هم‌عصرانش، به‌ویژه دبوسی و آلبنیس سهیم بود و در برخی دیگر از آثارش همچون راپسودی اسپانیول و بولرو نیز به‌روشنی دیده می‌شود.
منابع
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Pavane pour une infante défunte». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۸ دسامبر ۲۰۲۵.
پیوند به بیرون
