پاوواو

ورود باشکوه در پاوواو سرخ‌پوستان اوماها، ۱۹۸۳
یک رقصندۀ آزتک در مریلند، ۲۰۰۷

پاوواو (انگلیسی: Powwow) که پاو واو یا پاو-وا هم نوشته می شود، گردهمایی‌ای است که شامل رقص‌هایی توسط بسیاری از جوامع سرخ‌پوستان ایالات متحده آمریکا و اقوام اولیه کانادا برگزار می‌شود. این مراسم که در سال ۱۹۲۳ آغاز شد، امروزه فرصتی است برای مردم بومی تا با یکدیگر اجتماعی شوند، برقصند، آواز بخوانند و فرهنگ خود را گرامی دارند. پاوواوها می‌توانند خصوصی یا عمومی، در فضای بسته یا باز برگزار شوند. رقابت‌های رقص می‌توانند با جوایز نقدی همراه باشند. طول پاوواوها از یک روز تا یک هفته متفاوت است.

در فرهنگ رایج آمریکا، مانند فیلم‌های وسترن قرن بیستم یا میان پرسنل نظامی، اصطلاح «پاوواو» برای اشاره به هر نوع جلسه به‌کار می‌رفت. این کاربرد اکنون توسط برخی از بومیان آمریکا به‌عنوان نوعی سوءاستفادهٔ فرهنگی توهین‌آمیز تلقی می‌شود، زیرا پاوواوها اهمیت فرهنگی ویژه‌ای دارند.[۱][۲]

ریشه و تاریخچهٔ پاوواو

واژهٔ «پاوواو» از کلمهٔ نارراگانست «powwaw» گرفته شده است که به معنی «رهبر روحانی» است.[۳] این اصطلاح دارای شکل‌های نوشتاری دیگری نیز هست، از جمله پائووا، پانوا، پاووا، پائووائو و پاوئو.[۴] چندین ملت ادعا دارند که «اولین» پاوواو را برگزار کرده‌اند.[۵] در ابتدا، رقص‌های عمومی که بیشترین شباهت را به پاوواوهای امروزی داشتند، عمدتاً در پهن‌دشت‌های ایالات متحده در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم رایج بودند، زمانی که دولت آمریکا بسیاری از جوامع بومی را نابود می‌کرد تا زمین‌ها را برای بهره‌برداری اقتصادی تصاحب کند.[۵]

در سال ۱۹۲۳، چارلز اچ. بورک، کمیسیونر امور هندی در ایالات متحده، قانونی تصویب کرد که بر اساس حلقهٔ ۱۶۶۵ تنظیم شده بود و خود آن را در سال ۱۹۲۱ منتشر کرده بود.[۶] این قانون زمان‌هایی از سال را که بومیان آمریکا می‌توانستند رقص سنتی خود را اجرا کنند محدود می‌کرد، زیرا بورک آن را تهدید مستقیمی برای دین مسیحیت می‌دانست.[۷] با این حال، بسیاری از جوامع بومی به‌طور مخفیانه به گردهمایی و اجرای رقص و موسیقی فرهنگی خود ادامه دادند و به این قوانین و محدودیت‌ها بی‌توجهی کردند. تا اواسط قرن بیستم، پاوواوها در منطقهٔ دریاچه‌های بزرگ نیز برگزار می‌شدند.[۵]

منابع

  1. ↑ "Powwow". Merriam-Webster. Archived from the original on Jan 23, 2024. Retrieved September 30, 2022.
  2. ↑ "7 things you should never say to a Native American". Business Insider. January 9, 2020.
  3. ↑ O'Brien, Frank Waabu. "Chapter 10: Spirit Names and Religious Vocabulary". pp. entry # 12. Archived from the original on Jan 29, 2024. Retrieved 20 July 2014.
  4. ↑ Ostler, Rosemarie (2018). Splendiferous Speech: How Early Americans Pioneered Their Own Brand of English (به انگلیسی). Chicago Review Press. ISBN 9780912777078. Retrieved 13 September 2018.
  5. 1 2 3 Browner, Tara (2002). Heartbeat of the People: Music and Dance of the Northern Pow-wow. Urbana and Chicago: University of Illinois Press. Chapter 2.
  6. ↑ Charles H. Burke. "Segments from the Circular No. 1665 and Supplement to Circular No. 1665" (PDF). Archived (PDF) from the original on April 5, 2023. Retrieved 5 April 2023.
  7. ↑ Ellis, Clyde (2003). A Dancing People: Powwow Culture on the Southern Plains. Lawrence, Kansas: University Press of Kansas. pp. 14–15.

کتاب‌شناسی

  • Hatton, O. Thomas (1974). "Performance Practices of Northern Plains Pow-Wow Singing Groups", Anuario Interamericano de Investigacion Musical, Vol. 10, pp. 123–137 JSTOR 779841.
  • Kyi-Yo (2007). Kyi-Yo Celebration. Kyi-Yo student organization, Native American studies, University of Montana.
  • Nettl, Bruno (1989). Blackfoot Musical Thought: Comparative Perspectives. Ohio: The Kent State University Press. شابک ‎۰−۸۷۳۳۸−۳۷۰−۲.
  • Roberts, Chris (1992). Powwow Country. شابک ‎۱−۵۶۰۳۷−۰۲۵−۴.
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ پاوواو موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.