پاپیروس‌ها و سفالینه‌های الفانتین

پاپیروس که داستان صدراعظم خردمند احیقار را روایت می‌کند. خط آرامی. قرن پنجم پیش از میلاد. از الفانتین، مصر. موزه نئوس، برلین

پاپیروس‌ها و سفالینه‌های الفانتین (انگلیسی: Elephantine papyri and ostraca)، متشکل از هزاران سند از دژهای مرزی مصر الفانتین و اسوان است که صدها پاپیروس و استراکون در هیراتیک و دموتیک (مصری) یونان زبان مصری، زبان آرامی، زبان یونانی کوئینه، لاتین و زبان قبطی، شامل یک دوره ۱۰۰ ساله در قرن پنجم تا چهارم قبل از میلاد. این اسناد شامل نامه‌ها و قراردادهای حقوقی از خانواده و سایر آرشیوها است و از این رو منبع ارزشمندی از دانش برای دانشمندان مختلف از رشته‌هایی مانند معرفی، حقوق، جامعه، مذهب، زبان و نام‌شناسی است. اسناد الفانتین شامل نامه‌ها و قراردادهای حقوقی از خانواده و سایر آرشیوها می‌شود: اسناد طلاق، آزادی افراد برده، و کارهای دیگر. خاک خشک مصر علیا اسناد را حفظ کرده بود.

صدها عدد از این پاپیروس‌های الفانتین مربوط به ۱۰۰ سال، در طول قرن‌های ۵ تا ۴ پیش از میلاد، هستند. اسناد قانونی و مجموعه‌ای از نامه‌ها که از اواخر قرن ۱۹ در «بازار خاکستری» آثار باستانی محلی کشف شدند، در چندین مجموعه غربی پراکنده شدند.

تعدادی از پاپیروس‌های آرامی، جامعه یهودی را در میان سربازان مستقر در الفانتین تحت حکومت شاهنشاهی هخامنشی، ۴۹۵–۳۹۹ پیش از میلاد، مستند می‌کنند. به اصطلاح «نامه عید فصح» مربوط به ۴۱۹ پیش از میلاد (کشف شده در سال ۱۹۰۷)، که به نظر می‌رسد دستورالعمل‌هایی برای برگزاری جشنواره نان فطیر ارائه می‌دهد (اگرچه پح خود در متن موجود ذکر نشده است)، در موزه مصرشناسی برلین موجود است.

مجموعه مرجع استاندارد اسناد آرامی از الفانتین «کتاب درسی اسناد آرامی از مصر باستان» است.[۱]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Cook, Edward (2022). Biblical Aramaic and Related Dialects: An Introduction. Cambridge University Press. p. 3-7. ISBN 978-1-108-78788-8. Imperial Aramaic (IA) [Footnote: Other names: Official Aramaic, Reichsaramäisch. Because many of the surviving texts come from Egypt, some scholars speak of "Egyptian Aramaic.”]… As noted, the documentation of IA is significantly greater than that of Old Aramaic; Egypt's hot and dry climate has been particularly favorable to the preservation of antiquities, including Aramaic texts written on soft media such as papyrus or leather. The primary, although not exclusive, source of our knowledge of Persian-period Aramaic is many papyri discovered on the island of Elephantine… All of the Egyptian Aramaic texts have been collected and re-edited in the Textbook of Aramaic Documents from Ancient Egypt… This is now the standard text edition.

پیوند به بیرون