پرند نام نوعی پارچه حریر است که در گذشته در شهر باستانی شوشتر در کنار دیبا، دیگر پارچه مشهور این شهر، بافته میشدهاست.[۱][۲] در دوران اسلامی مرغوبیت پارچههای شوشتری در حدی بود که مورد توجه خلفا بود و معتضد عباسی سفارش کرده بود که لباس او از بهترین پارچههای شوشتری و دبیقی تهیه شود. (مسعودی، 1360: 628/2)[۳]
پرند در ادبیات فارسی
شاعران بسیاری از نام «پرند شوشتری» در شعرهای خود استفاده کردهاند.
- خاقانی
| سوس را با پلاس کینی نیست | | کین او با پرند شوشتر است |
- لامعی
| از روی چرخ چنبری | | رخشان سهیل و مشتری |
چون بر پرند شُشتری پاشیده دینار و درم
- شوریده شیرازی
| پرند شوشتری زگل نازکتری | | ندیده بودم حالا دیدم |
| اگر مستم من از عشق تو مستم | | بیا بنشین که دل بردی ز دستم |
- ادیب الممالک
| برای خرگهت گردون ز اختر | | بیاراید پرند شُشتری را |