پرواز ۲۴۳ هواپیمایی آلوها
 بدنه هواپیما پس از فرود | |
| حادثه | |
|---|---|
| تاریخ | ۲۸ آوریل ۱۹۸۸ |
| علت | فرود اضطراری به دلیل انفجار سقف کابین مسافران ناشی از افت فشار کنترل‌نشده[۱][۲][۳] |
| محل حادثه | کاهیلوئی (هاوایی) ۲۰°۳۲′شمالی ۱۵۶°۱۷′غربی / ۲۰٫۵۴°شمالی ۱۵۶٫۲۸°غربی |
| هواگرد | |
 هواپیما سانحه دیده در فوریه ۱۹۸۸ با کد N73711 | |
| نوع هواپیما | بوئینگ۷۳۷–۲۰۰ |
| شرکت هواپیمایی | آلوها ایرلاینز |
| شماره پرواز یاتا | AQ243 |
| شماره پرواز ایکائو | AAH243 |
| شناسه تماس | ALOHA 243 |
| شماره دم | N73711 |
| مبدا پرواز | فرودگاه بین‌المللی هیلو هیلو هاوایی |
| مقصد | فرودگاه بین‌المللی هونولولو هونولولو هاوایی |
| سرنشینان | ۹۵ |
| مسافرین | ۹۰ |
| خدمه | ۵ |
| کشته‌شدگان | ۱ |
| مجروحین | ۶۵ |
| بازماندگان | ۹۴ |
پرواز شماره ۲۴۳ هواپیمایی آلوها (به انگلیسی: Aloha Airlines Flight 243) یک پرواز مسافربری داخلی در هاوایی توسط شرکت هواپیمایی آلوها بود که بین هیلو و هونولولو در هاوایی انجام می‌شد. در ۲۸ آوریل ۱۹۸۸، هواپیمای بوئینگ ۷۳۷–۲۰۰ که در حال انجام دادن این پرواز بود، پس از یک انفجار ناشی از افت فشار در حین پرواز، که ناشی از شکستن بخشی از بدنه به دلیل نگهداری ضعیف و فرسودگی فلزات بود، دچار سانحه شد. این هواپیما توانست به سلامت در فرودگاه کاهولوی در جزیره مائویی فرود بیاید.
تنها قربانی این پرواز، مهماندار هواپیما، بود که در هنگام سرویس دهی به مسافران و کنده شدن سقف از هواپیما به بیرون پرتاب شد. شصت و پنج مسافر و خدمه زخمی شدند. خسارت قابل توجه ناشی از کاهش فشار، و از دست دادن یکی از اعضای مهماندار و فرود ایمن هواپیما، این حادثه را به عنوان یک رویداد مهم در تاریخ هوانوردی، با تأثیرات گسترده بر سیاست‌ها و رویه‌های ایمنی هوانوردی، ثبت کرد.[۴]
هواپیما و خدمه
هواپیمای سانحه‌دیده یک بوئینگ ۷۳۷–۲۰۰ با شماره ثبت N73711 و تولید سال ۱۹۶۹ بود. پیش از حادثه، به دلیل استفاده از آن در پروازهای کوتاه، ۳۵۴۹۶ ساعت پرواز در ۸۹۶۸۰ ساعت پرواز به علاوه (برخاستن و فرود) را در خود جای داده بود.[۴]: ۱۲ هواپیما ۷۳۷ طوری طراحی شده است که در هنگام پرواز بدنه آن در میانه پرواز به دلیل فشار داخل و فشار بیرون کمی جمع می‌شود (خلبان‌ها به دلیل اینکه مسافران در ارتفاع بالاتر هم بتوانند تنفس کنند فشار داخل هواپیماها بسیار با خارج متفاوت است و به همین دلیل بدنه هواپیما مدام تحت فشار است اما طراحی هواپیما می‌تواند تا سالها این فشار را تحمل کند) ولی وقتی در هنگام نزدیک شدن به زمین برای فرود فشار هوای هواپیما با فشار بیرون شباهت پیدا کرده و بدنه با حالت اولیه بر می‌گردد و بدنه هواپیما تا مدت محدود می‌تواند پرواز کند پس از سالها پرواز بدنه هواپیما به دلیل اینکه فشار بسیاری تحمل کرده دیگر بدنه هواپیما نمی‌تواند جمع شدن بدنه را تحمل کند و هواپیما می‌بایست بازنشسته شود اما در طول عمر این ۷۳۷، نیمی از بدنه آن ۱۵۰٬۰۰۰ چرخه کامل فشار (یعنی ۱۵۰٬۰۰۰ بار بدنه هواپیما جمع شده و باز به حالت عادی برمی‌گشت تقریباً دو برابر عمر اقتصادی طراحی هواپیماکه حدود ۷۵٬۰۰۰ چرخه و ۵۱٬۰۰۰ ساعت پرواز بود)؛[۴] : 35 [۴]: ۷۱–۲ در زمان حادثه، شرکت هواپیمایی آلوها ایرلاینز دو فروند بوئینگ ۷۳۷ با بالاترین عمر پروازی در جهان را اداره می‌کرد که هواپیمای حادثه دیده، هواپیمای شماره دو بود.[۴] : ۱۲
خدمه
خابان این پرواز بر عهده کاپیتان ۴۴ ساله رابرت شورنستهایمر، خلبانی باتجربه با ۸۵۰۰ ساعت پرواز بود که ۶۷۰۰ ساعت آن با بوئینگ ۷۳۷ بود.[۴]: ۱۱ کمک خلبان، میم تامپکینز ۳۶ ساله بود[۵] که تجربه قابل توجهی در پرواز با هواپیمای ۷۳۷ داشت و ۳۵۰۰ ساعت از مجموع ۸۰۰۰ ساعت پرواز خود را با این مدل گذرانده بود[۴]
حادثه
پرواز ۲۴۳ در تاریخ ۲۸ آوریل ۱۹۸۸ ساعت ۱۳:۲۵ به وقت گرینویچ از فرودگاه بین‌المللی هیلو به مقصد هونولولو حرکت کرد. این پرواز با ۵ خدمه و ۹۰ مسافر (از جمله یک کنترل‌کننده ترافیک هوایی که در کابین خلبان حضور داشت) انجام شد.[۴]
پس از برخاستن و اوج‌گیری، درست زمانی که هواپیما به ارتفاع پرواز عادی خود یعنی ۲۴٬۰۰۰ فوت (۷٬۳۰۰ متر) رسیده بود، در ساعت ۱۳:۴۶، حدود ۲۳ مایل دریایی (۴۳ کیلومتر؛ ۲۶ مایل) جنوب شرقی کاهولوی در مائویی، بخشی در سمت چپ سقف با صدای «ووش» ترکید و منفجر شد و به بیرون پرتاب شد.[۴]: ۲ کاپیتان احساس کرد که هواپیما به چپ و راست غلتید و کنترل‌های هواپیما مثل قبل نیست و ضعیف شدند؛ کمک خلبان متوجه تکه‌هایی از عایق رنگ خاکستری شد که «در کابین خلبان شناور بودند». درِ کابین خلبان شکسته بود و کاپیتان می‌توانست آسمان آبی را در جایی که قبلاً سقف درجهٔ فرست کلاس هواپیما بود ببیند.[۴]: ۲ بخش بزرگی از سقف هواپیما کنده شده بود، که شامل تمام نیمه بالایی پوسته هواپیما بود که از پشت کابین خلبان تا ناحیه بال جلویی امتداد داشت، به طول حدود ۱۸ فوت (۵٫۵ متر).[۴]
تنها کشته، مهماندار ارشد پرواز، کلارابل «سی‌بی» لنسینگ، ۵۸ ساله و باسابقه ۳۷ ساله بود که در حالی که نزدیک صندلی‌های ردیف پنجم ایستاده بود، از هواپیما به بیرون پرتاب شد؛ جسد او هرگز پیدا نشد.[۴]: ۵ هشت نفر دیگر از مسافران، از جمله یکی از مهمانداران هواپیما، جراحات جدی برداشتند؛ ۵۷ مسافر جراحات جزئی برداشتند.[۴]: ۵ همه مسافران در طول کاهش فشار هوا نشسته و کمربند ایمنی خود را بسته بودند پس کسی از هواپیما به بیرون پرتاب نشد.[۴]
در زمان پرواز و حادثه کمک خلبان کنترل هواپیما را به دست داشت؛ در زمان حادثه کاپیتان شورنستهایمر کنترل هواپیما را به دست گرفت و بلافاصله فرود اضطراری انجام داد[۴]: ۲ خلبان و کمک خلبان هواپیما بلافاصله با برج‌مراقبت تماس گرفتند و آنها وضعیت اضطراری اعلام کردند و برای فرود اضطراری به فرودگاه کاهولوی تغییر مسیر دادند. در حین نزدیک شدن به فرودگاه، موتور سمت چپ هواپیما از کار افتاد و خدمه پرواز مطمئن نبودند که آیا ارابه (چرخ) دماغه به درستی پایین آورده شده‌اند یا خیر چون اگر چرخ جلو باز نمی‌شد ممکن است هواپیما در حین فرود کابین خلبان محکم به زمین برخورد کند و از جا کنده یا حتی باعث آتش‌سوزی یا حتی انفجار و مرگ تمام مسافرین بشود. با این وجود، آنها سیزده دقیقه پس از حادثه، به‌طور معمولی در باند شماره ۲ فرود آمدند. پس از فرود موفق و ایستادن کامل، سرسره‌های تخلیه اضطراری هواپیما فعال شدند و مسافران به سرعت از هواپیما تخلیه شدند. در این سانحه شصت و پنج نفر زخمی شده‌اند که حال هشت نفر از آنها وخیم گزارش شده بود. در آن زمان، فرودگاه مائویی که آنجا فرود آمدند هیچ برنامه‌ای برای چنین شرایط اضطراری نداشت. مجروحان با ون‌های گردشگری، به بیمارستان منتقل شدند، زیرا این جزیره فقط دو آمبولانس داشت و نمی‌توانستند تمام مسافران را با آمبولانس به بیمارستان ببرند. دو نفر از رانندگان شرکت حمل و نقل ون، امدادگران سابق بودند و در باند فرودگاه، تریاژ (بخش اورژانس) را برقرار کردند.[۴]
پس از سانحه
آسیب‌های دیگر به هواپیما شامل آسیب و فرورفتگی پایدارکننده‌های افقی بود که هر دو توسط آوارهای در حال پرواز مورد اصابت قرار گرفته بودند. مقداری از خرده‌های فلزی نیز به پایدارکننده عمودی برخورد کرده و خسارت جزئی ایجاد کرده بودند. لبه‌های جلویی هر دو بال و هر دو پوشش موتورها نیز آسیب دیده بودند. هواپیما به طرز غیرقابل تعمیری آسیب دید، در محل رها و از رده خارج شد.[۴]
قطعه‌ای که از سقف هواپیما کنده شده بود، هیچ‌وقت پیدا نشد. تحقیقات هیئت ملی ایمنی حمل و نقل ایالات متحده (NTSB) به این نتیجه رسید که این حادثه ناشی از خستگی فلز بوده که توسط خوردگی شکاف تشدید شده است. این هواپیما ۱۹ ساله بود و در یک محیط ساحلی و در معرض نمک و رطوبت دریا هوایی کار می‌کرد. که به تشدید حادثه و خوردگی شیار و فلز هم کمک بسیار زیادی کرد.
پس از سانحه بیشتر ۷۳۷هایی که بیشتر از بقیه هواپیماها عمر کرده بودند زمین‌گیر شدند تا کارشناسان بوئینگ با چندین لایحه امنیتی از استفاده بیش‌ازحد هواپیماها جلوگیری شود همچنین بوئینگ با ارائه بوئینگ ۷۳۷ نسل بعدی بدنه هواپیما ۷۳۷ را مستحکم تر کرد تا سوانح مشابه اتفاق نیافتد.
در طول مصاحبه با مسافران، یک مسافر به نام گیل یاماموتو به بازرسان هوایی گفت که هنگام سوار شدن متوجه ترک خوردگی در بدنه هواپیما شده بود، اما به کسی اطلاع نداد.[۴]
در سال ۱۹۹۵، باغی در ترمینال ۱ فرودگاه بین‌المللی هونولولو به افتخار مهماندار هواپیما، لنسینگ، نامگذاری شد.[۶]
در رسانه‌ها
- وقایع پرواز ۲۴۳ در یکی از قسمت‌های فصل سوم سریال تلویزیونی کانادایی پیام اضطراری (با نام آویزان از نخ به نمایش درآمد. این پرواز همچنین در قسمت ویژه برنامه «علم فاجعه» از فصل ششم سریال پیام‌اضطراری با عنوان «پاره‌پاره» گنجانده شد.
- داستان پرواز ۲۴۳ موضوع فیلم تلویزیونی «فرود معجزه‌آسا» در سال ۱۹۹۰ بود.
- یک باغ یادبود در سال ۱۹۹۵ به افتخار مهماندار پرواز لنسینگ در فرودگاه بین‌المللی هونولولو افتتاح شد. [۴]
- این حادثه در فصل ۱، قسمت ۲، از سریال تلویزیونی «چرا هواپیماها سقوط می‌کنند»، در قسمتی به نام «نقطه شکست» نمایش داده شده است.
- آلبوم «فقط خدا بالای سر ماست» از گروه «آخر هفته خون‌آشام‌ها» به نام مقاله‌ای در روزنامه نیویورک دیلی نیوز دربارهٔ این حادثه هوایی نامگذاری شده است.
منابع
- ↑ "Aloha Airlines Flight 243, April 28, 1988". Star-Advertiser. April 27, 2018. Archived from the original on May 10, 2018. Retrieved May 9, 2018.
- ↑ Hurley, Timothy (April 28, 2018). "Remembering Aloha Airlines Flight 243". Star-Advertiser. Archived from the original on May 10, 2018. Retrieved May 9, 2018.
- ↑ "Article 2: Uncovering the Failures – The Investigation and Human Factors of Aloha 243". aviathrust.com.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 "Aircraft Accident Report, Aloha Airlines Flight 243, Boeing 737-100, N73711, Near Maui, Hawaii, April 28, 1998" (PDF). National Transportation Safety Board. June 14, 1989. NTSB/AAR-89/03. Archived from the original (PDF) on January 20, 2021. Retrieved February 5, 2016.
- ↑ "Aloha Airlines Flight 243 pilot describes what happened when roof tore off plane". May 9, 2014. Archived from the original on 2021-12-12.
- ↑ "Cultural Gardens". Archived from the original on January 26, 2024. Retrieved 2024-01-08.
- حوادث و سوانح هوایی در ۱۹۸۸ (میلادی)
- حوادث و سوانح هوایی در ایالات متحده آمریکا در ۱۹۸۸ (میلادی)
- حوادث و سوانح هوایی در ایالات متحده آمریکا