پنج‌نامک زرتشت

پنج‌نامک زرتشت یا پندنامک زرتشت نوشتاری به زبان پهلوی و دارای ۱۴۳۰ کلمه است. این رساله منسوب به پسر آدرباد(آذرباد)ماراسپند نامیده به زرتشت است. زرتشت در زمان اردشیر دوم ۳۸۳–۳۷۹ میلادی موبدان موبد بود. فرزند این زرتشت هم موسوم به آدرباد است که نوهٔ آذرباد مهراسپندان است و او را آذرباد زرتشتان گویند. او نیز خود موبدان موبد ایران بود.[۱]

پانویس

منابع

  • اوشیدری، جهانگیر (۱۳۷۱). دانشنامهٔ مزدیسنا، واژه‌نامهٔ توضیحی آیین زرتشت. تهران: نشر مرکز. شابک ۹۶۴-۳۰۵-۳۰۷-۵.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.