پهنه کران‌آب

نوار رودخانه‌ای طبیعی به خوبی حفظ‌شده در شاخه‌ای از دریاچه ایری

پهنه کران‌آب[۱] یا پهنه کنارهٔ رود[۲] رابط بین خشکی و رودخانه یا نهر است.[۳] پهنه کران‌آب همچنین نامگذاری مناسبی برای یکی از زیست‌بوم‌های خشکی زمین است. زیستگاه‌ها و جوامع گیاهی در حاشیه رودخانه‌ها و سواحل، پوشش گیاهی ساحلی نامیده می‌شود که با گیاهان آبدوست مشخص می‌شود. مناطق ساحلی به دلیل نقش آن‌ها در حفاظت خاک، تنوع زیستی زیستگاه و تأثیری که بر جانوران و بوم‌سازگان‌های آبی از جمله مراتع، جنگلها، تالاب‌ها یا حتی مناطق غیررویشی دارند، در بوم‌شناسی، مدیریت منابع زیست‌محیطی و مهندسی عمران مهم هستند. در برخی از مناطق، از اصطلاحات بیشه رودخانه‌ای، جنگل رودخانه‌ای، پهنه حائل رودخانه‌ای، دالان رودخانه‌ای و نوار رودخانه‌ای برای توصیف یک منطقه رودخانه‌ای استفاده می‌شود. کلمه رودخانه‌ای از واژهٔ لاتین ripa به معنای کرانهٔ رودخانه گرفته شده است.

منطقه ساحلی در امتداد نهر تروت در کوه‌های تروت کریک، بخشی از دفتر برنز ناحیه مدیریت زمین در جنوب شرقی اورگن. این نهر زیستگاه حیاتی برای قزل آلا فراهم می‌کند.

نگارخانه

منابع

  1. «جنگل کران‌آب» [مهندسی منابع طبیعی- محیط‌زیست و جنگل] هم‌ارزِ «riparian forest»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. دفتر پنجم. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۷۶-۴ (ذیل سرواژهٔ جنگل کران‌آب)
  2. مُر، فرید؛ مدبری، سروش (۱۳۹۱). فرهنگ جامع علوم زمین. فرهنگ معاصر. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۱۰۵-۰۴۰-۴.
  3. "Riparian Areas Environmental Uniqueness, Functions, and Values". Archived from the original on 2020-06-11.