پورکوا -پا (۱۹۰۸)

پورکوا-پا، کشتی‌ای که در آخرین سفر اکتشافی دکتر شارکو در قطب جنوب به او خدمت کرد؛ و اکنون متعلق به موزه ملی تاریخ طبیعی است.
پیشینه
فرانسه
نام	پورکوا -پا
سازنده	فرانسوا گوتیه، سن-مالو
تاریخ آغاز ساخت	۱۹۰۷
تاریخ به آب‌اندازی	۱۹۰۸
سرنوشت	در ۱۶ سپتامبر ۱۹۳۶ غرق شد
ویژگی‌ها
جابه‌جایی	۴۴۵ تن
طول	۴۰ متر
عرض بدنه	۹٫۲ متر
آبخور	۴٫۳ متر
سیستم رانش	بادبان ۵۵۰ اسب بخار
سرعت	۷٫۵ گره دریایی
ظرفیت جابه‌جایی	۵ دانشمند
کادر پرسنلی	۳۵ ملوان مرد

پورکوا -پا (فرانسوی: Pourquoi-Pas‎؛ ‏ فرانسوی: pourquoi pas?‎؛ ‏تلفظ‌شده به صورت [puʁkwa pa]؛ به معنای «چرا که نه؟») چهارمین کشتی ساخته‌شده برای ژان-بتیست شارکو بود که دومین سفر اکتشافی شارکو به مناطق قطب جنوب را از سال ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۰ به انجام رساند. شارکو زمانی که کشتی در ۱۶ سپتامبر ۱۹۳۶ در سواحل ایسلند دچار سانحه شد و غرق گردید، در همان‌جا جان باخت. از چهل سرنشین کشتی، تنها یک نفر زنده ماند.

تاریخچه

در سال ۱۹۰۷، ژان-بتیست شارکو یک سفر اکتشافی جدید به قطب جنوب را آغاز کرد و دستور ساخت یک پورکوا -پا جدید، یعنی چهارمین کشتی با این نام را صادر نمود؛ این کشتی یک شناور اکتشافی قطبی به طول ۵۷ متر بود که به صورت بارک سه‌دکله بادبان‌بندی شده، به موتور بخار مجهز بود و شامل سه آزمایشگاه و یک کتابخانه می‌شد. این کشتی در سن-مالو بر اساس نقشه‌های فرانسوا گوتیه و با توجه به درخواست‌ها و دستورالعمل‌های شارکو ساخته شد.

در سال ۱۹۰۸، شارکو با پورکوا -پا چهارم برای دومین سفر اکتشافی قطبی خود عازم شد تا در جزیره پترمان (قطب جنوب) زمستان‌گذرانی کند. در طول این سفر اکتشافی، چندین تن از خدمه از جمله خود شارکو به بیماری اسکوربوت مبتلا شدند. این سفر اکتشافی پس از یک زمستان‌گذرانی دیگر که سرشار از اکتشافات در زمینه علمی بود، در ژوئن ۱۹۱۰ به فرانسه بازگشت. نقشه‌برداری از جزیره الکساندر تکمیل شد و سرزمین جدیدی به نام سرزمین شارکو کشف گردید.

در سال ۱۹۱۲، پورکوا -پا به نخستین کشتی آموزشی نیروی دریایی فرانسه تبدیل شد. به همین مناسبت، بدنه آن به رنگ سیاه رنگ‌آمیزی شد. بدنه این کشتی از سال ۱۹۱۸ مجدداً سفید شد، زیرا شارکو بار دیگر با این قایق به مأموریت‌های علمی در اطلس شمالی، کانال مانش، دریای مدیترانه و جزایر فارو پرداخت که عمدتاً برای مطالعات سنگ‌شناسی و زمین‌شناسی زیرآب از طریق عملیات لایروبی و ترال‌کشی انجام می‌شد؛ تجهیزات و روش‌های این کار توسط شارکو توسعه یافته بود.

مشخصات

نوع کشتی: بارک (کشتی بادبانی سه‌دکله)

اکتشافات:

• قطب جنوب: ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۰
• قطب شمال: ۱۹۲۱، ۱۹۲۵، ۱۹۲۷، ۱۹۲۸، ۱۹۳۰، ۱۹۳۱–۱۹۳۳، ۱۹۳۴، ۱۹۳۵، ۱۹۳۶

تجهیزات اقیانوس‌شناسی: تورهای ترال و درگ، پیچه‌ها، تجهیزات صدا سنجی، بطری‌های آب و دماسنج‌ها