پیرو فاسینو
پیرو فرانکو رودولفو فاسینو | |
|---|---|
 فاسینو در ۲۰۲۲ | |
| شهردار تورین | |
| دوره مسئولیت ۱۶ مه ۲۰۱۱ – ۲۰ ژوئن ۲۰۱۶ | |
| پس از | سرجیو کیامپارینو |
| پیش از | کیارا اپندینو |
| وزیر دادگستری | |
| دوره مسئولیت ۲۶ آوریل ۲۰۰۰ – ۱۱ ژوئن ۲۰۰۱ | |
| نخستوزیر | جولینو آماتو |
| پس از | اولیوئرو دیلیبرتو |
| پیش از | روبرتو کاستلی |
| وزیر بازرگانی خارجی | |
| دوره مسئولیت ۲۱ اکتبر ۱۹۹۸ – ۲۶ آوریل ۲۰۰۰ | |
| نخستوزیر | ماسیمو دالما |
| پس از | آگوستو فانتوتزی |
| پیش از | انریکو لتا |
| دبیر دموکراتهای چپ | |
| دوره مسئولیت ۱۸ نوامبر ۲۰۰۱ – ۱۴ اکتبر ۲۰۰۷ | |
| پس از | والتر ولترونی |
| پیش از | سمت منحل شد |
| نماینده مجلس نمایندگان | |
| آغاز به کار ۲۳ مارس ۲۰۱۸ | |
| حوزه انتخاباتی | امیلیا-رومانیا (2018–2022) ونتو (از ۲۰۲۲) |
| دوره مسئولیت ۱۵ آوریل ۱۹۹۴ – ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۱ | |
| حوزه انتخاباتی | لیگوئریا (۱۹۹۴–۱۹۹۶) وناریا رئاله (۱۹۹۶–۲۰۰۶) پیدمونت (۲۰۰۶–۲۰۱۱) |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | ۷ اکتبر ۱۹۴۹ (۷۶ سال) آویگلینا، ایتالیا |
| حزب سیاسی | PCI (۱۹۶۸–۱۹۹۱) PDS (۱۹۹۱–۱۹۹۸) DS (۱۹۹۸–۲۰۰۷) PD (از ۲۰۰۷) |
| همسر(ان) | آنا ماریا سرافینی |
| محل تحصیل | دانشگاه تورین |
پیرو فرانکو رودولفو فاسینو (زادهٔ ۷ اکتبر ۱۹۴۹) سیاستمدار ایتالیایی است. او از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۶ شهردار تورین بود.[۱]
زندگی و تحصیلات
فاسینو در آویگلینا، پیدمونت (استان تورین) در خانوادهای سنتی سوسیالیست متولد شد. پدرش اوجنیو از مقاومت ایتالیاییها بود و فرماندهٔ ۴۱ام تیپ گاریبالدی بود. پدربزرگ پدریاش، پیرو، در ۱۹۴۴ توسط فاشیستهای ایتالیایی کشته شد زیرا از افشای محل پنهان شدن پسرش خودداری کرده بود. پدربزرگ مادریاش، چزاره گریسا، یکی از بنیانگذاران حزب سوسیالیست ایتالیا بود. فاسینو در رشته علوم سیاسی فارغالتحصیل شد.
فعالیت سیاسی
دوران اولیه
فاسینو در ۱۹۶۸ به فدراسیون جوانان کمونیست ایتالیا در تورین پیوست. در ۱۹۷۵، به عضویت شورای شهر پایتخت منطقهای پیدمونت انتخاب شد و این سمت را ده سال حفظ کرد. از ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۰ نیز به عنوان مشاور استانی در تورین فعالیت داشت. او از ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۷ دبیر فدراسیون استانی PCI بود و سپس به دفتر دبیرکل ملی حزب انتخاب شد، ابتدا به عنوان هماهنگکننده دفتر دبیرکل و سپس مسئول سازماندهی، در دورهای که حزب از PCI به PDS تبدیل شد.
از ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۶، فاسینو دبیر بینالملل حزب جدید بود و در ۱۹۹۴ برای نخستین بار به مجلس نمایندگان ایتالیا انتخاب شد. در ۱۹۹۸ به عنوان وزیر بازرگانی خارجی در دولت ماسیمو دالما منصوب شد و بین ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۱ وزیر دادگستری در دولت جولینو آماتو بود.[۱] او به عنوان نامزد معاون نخستوزیر در ائتلاف درخت زیتون در کنار شهردار سابق رم فرانچسکو روتلی در انتخابات عمومی ۲۰۰۱ شرکت کرد و با وجود پیروزی ائتلاف رقیب خانه آزادیها، دوباره به مجلس نمایندگان انتخاب شد.
دبیر دموکراتهای چپ
در ۲۰۰۱، در کنگره ملی حزب، فاسینو به عنوان دبیر (رهبر حزب) انتخاب شد و در فوریه ۲۰۰۵ دوباره به این سمت برگزیده شد. در ۲۰۰۳، او و سایر اعضای ارشد حزب – از جمله رومانو پرودی، لامبرتو دینی و والتر ولترونی – به دریافت رشوه هنگفت در خرید ۲۹٪ از سهام تلهکوم صربستان توسط شرکت دولتی تلهکام ایتالیا در ۱۹۹۷ متهم شدند.[۲] همچنین وی در دوران دبیرکلی خود مدعی شد که روزنامه راستگرا ایل جورنال پیش از انتخابات ۲۰۰۶، مکالمات محرمانه او را منتشر کرده تا القا شود که وی در تلاش برای تصاحب بانکا نازیناله دل لاورو توسط شرکت بیمه یونیپول اعمال فشار کرده است. در ۲۰۱۳ دادگاه مبلغ ۸۰٬۰۰۰ یورو به فاسینو بابت این موضوع اعطا کرد.[۳]
شهردار تورین
فاسینو از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۶ شهردار تورین بود. در انتخابات ۲۰۱۶، او توسط کیارا اپندینو شکست خورد که پس از دور اول با اختلاف ۱۱ امتیازی، ۵۵٪ آرا را کسب کرد.[۴]
بازگشت به مجلس
فاسینو از ۲۰۱۸ عضو هیئت نمایندگی ایتالیا در مجلس پارلمانی شورای اروپا است.[۵] او به عنوان عضو PD در گروه سوسیالیستها، دموکراتها و سبزها فعالیت میکند و در کمیته پایبندی کشورهای عضو شورای اروپا (از ۲۰۱۸)، کمیته امور سیاسی و دموکراسی (از ۲۰۱۸)، و زیرکمیته خاورمیانه و جهان عرب (از ۲۰۱۹) خدمت میکند. همچنین گزارشگر مشترک شورا برای صربستان و لیبی است.[۶][۷]
افتخارات
فاسینو در ۲۰۱۰ جایزه آمریکا از بنیاد ایتالیا-آمریکا دریافت کرد.
فعالیتهای دیگر
- شورای اروپایی روابط خارجی (ECFR)، عضو شورا[۸]
- بنیاد ایتالیا-آمریکا، عضو (از ۲۰۱۸)
زندگی شخصی
فاسینو با آنا ماریا سرافینی ازدواج کرده است که در ۲۰۰۶ به سنای ایتالیا انتخاب شد. او خود را کاتولیک رومی میداند.[۹]
منابع
- 1 2 Prodi Clears Final Hurdle as Deficit Pressures Mount 11 May 2006, Bloomberg L.P.. Accessed 15 April 2009. Archived 15 April 2009.
- ↑ Sophie Arie (1 September 2003), Kickback claims hit Italian left The Guardian.
- ↑ Manuela D'Alessandro (7 March 2013), Berlusconi sentenced in wiretap trial Reuters.
- ↑ Crispian Balmer and Gavin Jones (19 June 2016), Blow for Italy's PM as 5-Star makes breakthrough in mayoral vote Reuters.
- ↑ Piero Fassino Parliamentary Assembly of the Council of Europe.
- ↑ Monitoring co-rapporteurs for Serbia deeply concerned by financial investigations against prominent NGOs and media Parliamentary Assembly of the Council of Europe, 30 July 2020.
- ↑ Rapporteur welcomes inter-Libyan dialogue in Bouznika Parliamentary Assembly of the Council of Europe, 6 October 2020.
- ↑ Members of the Council European Council on Foreign Relations (ECFR).
- ↑ Ceccarelli, Filippo (27 September 2005). "E Fassino rivela Sono credente" [And Fassino reveals: I'm a believer]. la Repubblica - Archivio.