پیر دی
پیر دی | |
|---|---|
 پیر دی با «فورس پابلیک» (نیروی مردمی) در طول جنگ جهانی اول | |
| زادهٔ | ۲۴ ژوئن ۱۸۹۲ |
| درگذشت | ۲۴ فوریهٔ ۱۹۶۰ |
| ملیت | بلژیکی |
پیر دِی (فرانسوی: Pierre Daye؛ ۲۴ ژوئن ۱۸۹۲ – ۲۴ فوریهٔ ۱۹۶۰) سیاستمدار، و روزنامهنگار اهل بلژیک و از همدستان نازیها بود. او به عنوان یکی از حامیان حزب رکس، پس از جنگ جهانی دوم به آرژانتینِ تحت حاکمیت خوآن پرون گریخت و در آنجا در تبعید زندگی کرد.
زندگینامه
در طول جنگ جهانی اول، پیر دِی در نیروی زمینی بلژیک در جبهه «ایزر» و در شرق آفریقا خدمت کرد. او در سال ۱۹۱۸ کتابی دربارهٔ تجربیات خود در نبرد تابورا منتشر کرد. پیر دِی مسئول سیاست خارجی در نشریۀ «نـووُ ژورنال» بود؛ نشریهای حامی نظریات ناسیونالسوسیالیسم که در اکتبر ۱۹۴۰ توسط «پل کولن» تأسیس شد و زیر نظر روبر پوله اداره میشد.[۱]
دِی از سهامداران انتشارات «توازون دور» بود که در طول جنگ ایجاد شده بود. (از مجموع ۱۵۰ سهم این انتشارات، ۱۳۵ سهم متعلق به گروه اسلواکی «موندوس» بود که به یواخیم فون ریبنتروپ، وزیر امور خارجه رایش، پاسخگو بود.)[۲]
دِی همچنین خبرنگار نشریه «ژو سوئی پارتو» بود؛ مجلهای فرانسویزبان و به شدت همکاریگرا (کولابوراسیون) که توسط روبر برازییاک اداره میشد. او در ۱۸ دسامبر ۱۹۴۶ توسط شورای جنگ بروکسل به جرم همکاری با دشمن به اعدام محکوم شد.[۳]
فرار و پیامدها
پس از جنگ، او به کمک شارل لسکا (که او نیز در نشریه ژو سوئی پارتو فعالیت میکرد) به آرژانتین گریخت.[۳] او در آنجا در نشستی که توسط خوآن پرون در «کاسا روسادا» (کاخ ریاستجمهوری آرژانتین) سازماندهی شده بود، شرکت کرد؛ جلسهای که در آن شبکهای (که در زبان عامیانه به آن نردبان کشتی یا مسیرهای موشروی میگفتند) برای سازماندهی فرار جنایتکاران جنگی و همکاران نازیها ایجاد شد.[۴] دِی به همراه هموطنش، رنه لاگرو و افرادی دیگر مانند ژاک دو مآیو، به یکی از چهرههای محوری در مسیرهای فرار نازیها تبدیل شد.[۵]
او در آرژانتین فعالیتهای نویسندگی خود را از سر گرفت و سردبیر یک نشریه رسمی پرونیست شد.[۶] او سفری به اروپا داشت که در آنجا خاطرات خود را نوشت و سرانجام در سال ۱۹۶۰ در آرژانتین درگذشت.[۳]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Les débuts du Nouveau Journal sous l'occupation (1940-1941). Analyse critique du témoignage de Robert Poulet بایگانیشده در ۲۰۱۶-۱۱-۱۵ توسط Wayback Machine, Fabrice Schurmans, Universidade de Coimbra, Centre d'étude des lettres belges (CELBUC); accessed 14 November 2016. (به فرانسوی)
- ↑ Le Monde de l'édition en Belgique durant la Seconde guerre mondiale: l'exemple de l'édition de la Toison d'Or بایگانیشده در ۲۰۰۷-۰۹-۲۹ توسط Wayback Machine, par Michel B. Fincoeur (به فرانسوی)
- 1 2 3 Extradiciones, Argentina-rree.com; accessed 14 November 2016. (به اسپانیایی)
- ↑ La Odessa que creó Perón, Pagina/12, 15 December 2002. (به اسپانیایی)
- ↑ Uki Goñi, The Real ODESSA, London: Granta Books, 2003, pp. 110-14.
- ↑ Mark Falcoff, Peron's Nazi Ties, Time, 9 November 1998, vol 152, n°19 (به انگلیسی)
