پیوستن به خانواده

پیوستن به خانواده در بسیاری از کشورها دلیل شناخته‌شده‌ای برای مهاجرت است، زیرا حضور یک یا چند عضو خانواده در یک کشور خاص، به بقیه اعضای خانواده از هم جدا شده یا فقط اعضای خاصی از خانواده اجازه می‌دهد تا به آن کشور مهاجرت کنند.

قوانین مربوط به پیوستن به خانواده تلاش می‌کنند بین حق زندگی مشترک خانواده و حق کشور برای کنترل مهاجرت تعادل برقرار کنند. نحوه ایجاد تعادل و اینکه کدام اعضای خانواده می‌توانند دوباره به هم بپیوندند، تا حد زیادی در هر کشور متفاوت است.

یکی از زیرمجموعه‌های الحاق خانواده، مهاجرت از طریق ازدواج است که در آن یکی از زوج‌ها به کشور همسرش مهاجرت می‌کند. مهاجرت از طریق ازدواج ممکن است قبل از ازدواج انجام شود و سپس تحت دسته مهاجرت از راه ازدواج قرار گیرد، یا می‌تواند پس از ازدواج انجام شود و سپس تحت قوانین الحاق خانواده قرار گیرد. برخی از کشورها در صورتی که بتوانند رابطه صمیمی مداومی را که بیش از یک دوره زمانی خاص ادامه داشته است، اثبات کنند، به زوج‌های مجرد اجازه الحاق به خانواده را می‌دهند.

در سال‌های اخیر، خبرهایی از سفرهای خطرناک چندین فرد زیر سن قانونی برای درخواست پناهندگی سیاسی و فراهم کردن امکان پیوستن خانواده‌هایشان به آنها منتشر شده است. در برخی کشورها، متقاضیان باید حداقل ۱۸ سال سن داشته باشند و فقط می‌توانند با فرزندان تحت تکفل زیر ۱۶ سال یا شریک زندگی خود، و نه با والدین یا خواهر و برادر، دوباره به کشور خود ملحق شوند.

بخش عمده‌ای از مهاجران به اروپا از طریق قوانین مرتبط با پیوستن به خانواده این کار را انجام می‌دهند. بسیاری از کشورهای اروپایی در سال‌های اخیر قوانینی را تصویب کرده‌اند تا توانایی افراد برای انجام این کار را محدود کنند.

• کودک لنگر
• خرید پناهندگی
• پناهجو
• برنامه خردسالان آمریکای مرکزی
• مهاجرت زنجیره‌ای