پیو د تریستان
پیو د تریستان | |
|---|---|
 | |
| محافظ عالی کنفدراسیون پرو-بولیوی | |
| دوره مسئولیت January 24, 1837 – April 10, 1837 | |
| پس از | Andrés de Santa Cruz |
| پیش از | Andrés de Santa Cruz |
| نایب السلطنه پرو | |
| دوره مسئولیت December 9, 1824 – December 30, 1824 | |
| پادشاه | فرناندوی هفتم |
| پس از | خوزه د لا سرنا |
| پیش از | لغو موقعیت |
| دومین رئیس‌جمهور پروی جنوبی | |
| دوره مسئولیت October 12, 1838 – February 23, 1839 | |
| پس از | رامون هررا رودادو |
| پیش از | لغو موقعیت |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | July 11, 1773 Arequipa, Peru |
| درگذشته | ۲۴ اوت ۱۸۵۹ لیما, پرو |
| آرامگاه | General Cemetery of Lima |
| خویشاوندان | Flora Tristan, niece |
| شناخته‌شده برای | Last Spanish viceroy of Peru, last president of South Peru |
| خدمات نظامی | |
| وفاداری | .svg.png){kind=small} اسپانیا |
| سال‌های خدمت | ح. 1780–1824 |
| جنگ‌ها/عملیات | شورش توپاک آمارو دوم جنگ پیرنه
Cuzco Rebellion of 1814 |
خوان پیو کامیلو دِ تریستان ای موسکوسو (۱۱ ژوئیه ۱۷۷۳، آرکیپا - ۲۴ اوت ۱۸۵۹، لیما ) یک ژنرال و سیاستمدار پرویی بود که از ۱۲ اکتبر ۱۸۳۸ تا ۲۳ فوریه ۱۸۳۹ به عنوان دومین رئیس جمهور پروی جنوبی خدمت کرد . او رسماً آخرین نایب‌السلطنه پرو بود که از ۹ دسامبر تا ۳۰ دسامبر ۱۸۲۴ در این سمت خدمت کرد، اما قدرتی اعمال نکرد.[۱]
زندگینامه
اوایل کار
تریستان در آرکیپا در خانواده‌ای ثروتمند از نوادگان خاندان بورجیا به دنیا آمد ، چیزی که او به آن افتخار می‌کرد. تریستان ای موسکوسو بعدها در زندگی خود به اسپانیا رفت و در جنگ کنوانسیون (1793-1795) با فرانسوی‌ها جنگید . پس از بازگشت به پرو، به عنوان شهردار آرکیپا (1808) انتخاب شد . او ژنرال ارتش سلطنتی در پرو بود. در ژوئن 1811، او به عنوان بخشی از نیروهای سلطنتی پیروز در نبرد گواکی جنگید .[۲]
نبرد سالتا
او پس از نبرد گواکی، رهبری یک نیروی سلطنت‌طلب را در قلمرو آرژانتین امروزی بر عهده داشت . او در توکومان و دوباره در سالتا، توسط یکی از همکلاسی‌هایش در سالامانکا ، ژنرال شورشی مانوئل بلگرانو ، شکست خورد . نبرد سالتا در 20 فوریه 1813 رخ داد. بلگرانو توسط سه‌نفره دوم (از شورشیان بوئنوس آیرس) برای حمله به شهر، در منتهی‌الیه شمالی نایب‌السلطنه قدیمی ریو د لا پلاتا ، اعزام شده بود . او این کار را انجام داد و نیروهای تریستان را کاملاً شکست داد. این اولین پیروزی نظامی بود که زیر پرچم آرژانتین به دست آمد.
تریستان پس از شکست، آتش‌بس ۴۰ روزه امضا کرد و به پرو بازگشت. شکست سلطنت‌طلبان در سالتا به شورشیان تسلط بر بخش شمالی قلمرو نایب‌السلطنه قدیمی را داد و همچنین منجر به شورش‌هایی علیه اسپانیایی‌ها در چارکاس ، پوتوسی و بعدها کوچابامبا ، پرو علیا (بولیوی فعلی) شد. با پایان آتش‌بس، ژنرال بلگرانو تریستان را تا پرو علیا دنبال کرد و در ۷ مه ۱۸۱۳ وارد قلمرو چارکاس شد. با این حال، بلگرانو در ۱ نوامبر در ویلکاپوجیو و دوباره در ۱۴ نوامبر در آیوهوما شکست خورد .
حرفه سیاسی
شکست خوزه د لا سرنا، نایب‌السلطنه پرو در دسامبر ۱۸۲۴ در نبرد آیاکوچو عملاً به قدرت اسپانیا در پرو پایان داد. تریستان ارشدترین افسر نظامی اسپانیا در مستعمره بود و به همین دلیل، صرفاً با هدف انتقال قدرت به ملی‌گرایان، سمت نایب‌السلطنه موقت را بر عهده گرفت.[۳]
پس از این، او تصمیم گرفت در پرو بماند و در سیاست پرو فعال بود. او وظایف بخشدار و فرمانده را در آرکیپا انجام داد . سپس وزیر جنگ و دریانوردی پرو شد. او در سال 1836 وزیر دارایی پرو بود. او در ایجاد کنفدراسیون پرو-بولیوی شرکت کرد و به عنوان وزیر امور خارجه آن خدمت کرد. از 12 اکتبر 1838 تا 23 فوریه 1839 رئیس جمهور ایالت پرو جنوبی در کنفدراسیون بود. او در سال 1859 در لیما درگذشت.
او بعدها در خانه تریستان دل پوزو ، که قبلاً متعلق به برخی از اقوام بود، زندگی کرد و خواهرزاده‌اش، فلورا تریستان ، در کتاب سفرش با عنوان « سفرهای یک مطرود »، ۱۸۳۸، او را توصیف می‌کند. فلورا تریستان نویسنده‌ای فمینیست و سوسیالیست و اتفاقاً مادربزرگ مادری نقاش فرانسوی، پل گوگن ، بود .
منابع
- ↑ Proyectos, HI Iberia Ingeniería y. "Real Academia de la Historia | Historia Hispánica". historia-hispanica.rah.es (به اسپانیایی). Retrieved 2025-11-16.
- ↑ BBVA (2016-08-30). "Tristán del Pozo, la casa del arte en Arequipa | BBVA". BBVA NOTICIAS (به اسپانیایی). Retrieved 2025-11-16.
- ↑ "Ley de la Confederación Peruano-Boliviana (1837) - Wikisource". es.wikisource.org (به اسپانیایی). Retrieved 2025-11-16.