پیک روسی
![]() | |
| بسامد | ماهانه |
|---|---|
| سال بنیانگذاری | ۱۸۰۸ |
| آخرین شماره | ۱۹۰۶ |
| کشور | روسیه |
| مستقر در | St. Petersburg |
| زبان | روسی |
پیک روسی (روسی: Ру́сский ве́стник، ت. «Russkiy Vestnik») عنوان سه مجلهای بود که در روسیه در طول سدهٔ نوزدهم و اوایل سدهٔ بیستم منتشر شدند.
پیک روسی؛ دورههای اول و دوم
دورهٔ نخست انتشار پیک روسی مربوط به سالهای ۱۸۰۸ تا ۱۸۲۰ و سپس ۱۸۲۴ است. این مجلهٔ ماهانه پس از انتقال به مسکو، تحت سردبیری نویسنده سرگئی گلینکا منتشر شد. این نشریه از سوی وزیر و آجودان کل، کنت فیودور روستوپچین حمایت مالی میشد و گرایش آن بهعنوان یک نشریهٔ میهنپرستانهٔ پادشاهیخواه طبقهبندی شده است.
دورهٔ دوم انتشار مربوط به سالهای ۱۸۴۱ تا ۱۸۴۴ است و در سنت پترزبورگ منتشر شد. در زمان تأسیس، ناشر، سردبیر، روزنامهنگار و مفسر سیاسی نیکلای گرچ و همچنین نویسنده، نمایشنامهنویس، روزنامهنگار و تاریخنگار نیکلای پولووی در آن نقش داشتند. از دیگر همکاران این دوره، تاریخنگار ایوان اسنگیریوف بود.
پیک روسی؛ دورهٔ سوم

دورهٔ سوم انتشار پیک روسی مربوط به سالهای ۱۸۵۶ تا ۱۸۸۷ است که در مسکو منتشر شد و سپس از ۱۸۸۷ تا ۱۹۰۶ که در سنت پترزبورگ انتشار یافت. برخلاف نسخههای پیشین، این مجله دیگر به مقالات تاریخی و نظامی و همچنین موضوعات کلی سیاسی محدود نبود، بلکه خود را بهعنوان یک نشریهٔ ادبی معرفی کرد و بهسرعت به یکی از تأثیرگذارترین مجلات نیمهٔ دوم سدهٔ نوزدهم در روسیه تبدیل شد.
این مجله در سال ۱۸۵۶ توسط گروهی از نویسندگان و دانشمندان لیبرال تأسیس شد که در میان آنها میخائیل کاتکوف بهعنوان سردبیر و همچنین استاد دانشگاه دولتی مسکو پیوتر کودریاوتسف حضور داشتند.
در سال ۱۸۸۷، این نشریه توسط کنت فریدریش فون برگ خریداری شد و به سنت پترزبورگ منتقل گردید، اما وی به دلیل مشکلات مالی، مجله را رها کرد و در نهایت نشریه تعطیل شد.
میراث
این مجله الهامبخش نشریهٔ النفائس العصریه، یک مجلهٔ ادبی و سیاسی عربی بود که بین سالهای ۱۹۰۸ تا ۱۹۲۳ در اورشلیم منتشر میشد.[۱]
آثار منتشرشده
- طرحهای استانی (۱۸۵۶–۱۸۵۷)
- مرگ پازوخین (۱۸۵۷)
- در آستانه (۱۸۶۰)
- پدران و پسران (۱۸۶۲)
- قزاقها (۱۸۶۳)
- جنگ و صلح (۱۸۶۵–۱۸۶۹)
- آنا کارنینا (۱۸۷۳–۱۸۷۷)
- جنایت و مکافات (۱۸۶۶)
- ابله (۱۸۶۸)
- جنزدگان (۱۸۷۱–۱۸۷۲)
- برادران کارامازوف (۱۸۷۹–۱۸۸۰)
- مردم کلیسا (۱۸۷۲)
- فرشتهٔ مُهر و مومشده (۱۸۷۳)
- از غارها و جنگلهای هندوستان (۱۸۷۹–۱۸۸۶)
منابع
- ↑ Spencer Scoville (2015). "Reconsidering Nahdawi Translation: bringing Pushkin to Palestine". The Translator. 21 (2): 228. doi:10.1080/13556509.2015.1073466.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «The Russian Messenger». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۱ مارس ۲۰۲۵.