چارلز برنز

چارلز برنز
زادهٔ۲۷ سپتامبر ۱۹۵۵ ‏(۷۱ سال)
واشینگتن دی.سی.، ایالات متحده آمریکا
ملیتآمریکایی
فعالیتکاریکاتوریست، نویسنده، هنرمند
آثار مهم
داستان مصور سیاه‌چاله

چارلز برنز (انگلیسی: Charles Burns؛ زادهٔ ۲۷ سپتامبر ۱۹۵۵) کارگردان فیلم، کارتونیست، هنرمند تجسمی، تصویرگر و رمان‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. چارلز برنز (زاده ۲۷ سپتامبر ۱۹۵۵) کارتونیست و تصویرگر آمریکایی است. آثار اولیه او در یک طرفدارنامه ساب پاپ منتشر شد و او در شماره‌های اولیه مجله RAW به شهرت رسید. رمان گرافیکی او با نام «سیاه‌چاله» برنده جایزه هاروی شده است.

دوران حرفه‌ای

کمیک

اولین آثار چارلز برنز شامل تصویرگری برای طرفدارنامه ساب پاپ و مجله اَنادِر روم در اوکلند بود، اما او زمانی به شهرت رسید که کمیک‌هایش برای نخستین بار در شماره‌های اولیه RAW منتشر شد؛ مجله‌ای پیشرو در زمینه کمیک که در سال ۱۹۸۰ توسط فرانسواز مولی و آرت اسپیگلمن بنیان‌گذاری شده بود. در سال ۱۹۸۲، برنز یک طرح جلد قالب‌زنی شده برای شماره چهارم RAW طراحی کرد. انتشارات «را بوکز» نیز دو کتاب از برنز را در قالب تک‌جلدی‌های RAW منتشر کرد: بیگ بیبی و داستان‌های کارآگاهی سخت‌پز.[۱] در سال ۱۹۹۴، به او بورسیه «پیو» اعطا شد.[۲] در سال ۱۹۹۹، او آثارش را در آکادمی هنرهای زیبای پنسیلوانیا به نمایش گذاشت.[۳]


بسیاری از داستان‌های کوتاه برنز که طی دهه‌های مختلف در نشریات گوناگون چاپ شده بودند، بعدها در سه جلد از مجموعه «کتابخانه چارلز برنز» (نسخه‌های جلدسخت از انتشارات فانتاگرافیکس) جمع‌آوری شدند: ال بوربا (۱۹۹۹)،[۱] بیگ بیبی (۲۰۰۰) و عمق پوست (۲۰۰۱). (جلد چهارم و نهایی با نام حس‌های بد که قرار بود تمامی آثار کمیک او پیش از سیاه‌چاله را گردآوری کند، هنوز منتشر نشده است. بعدها اعلام شد که برنز احساس کرده محتوای کافی برای یک جلد چهارم کامل وجود ندارد).[۴]

از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۴، او ۱۲ فصل از رمان گرافیکی خود، سیاه‌چاله را که برنده جایزه هاروی شد، به صورت پیاپی منتشر کرد (۱۲ شماره از انتشارات کیچن سینک پرس و فانتاگرافیکس). این مجموعه در سال ۲۰۰۵ در قالب یک مجلد واحد جمع‌آوری شد.[۵] سیاه‌چاله به شکلی برجسته در فیلم طلوع سیاره میمون‌ها به نمایش درآمد.

در سال ۲۰۰۷، برنز در ساخت آنتولوژی انیمیشنی و ترسناک فرانسوی به نام «ترس(ها) از تاریکی» مشارکت داشت.

در اکتبر ۲۰۱۰، برنز بخش اول از مجموعه جدید خود به نام ایکسد آوت را روانه بازار کرد.[۴] بخش دوم این سه‌گانه جدید با نام کندو در اکتبر ۲۰۱۲ منتشر شد.[۶] جمجمه قندی، آخرین قسمت این سه‌گانه، در پاییز ۲۰۱۴ عرضه شد.[۷] این مجموعه در یک مجلد واحد به نام آخرین نگاه توسط انتشارات پانتئون در سال ۲۰۱۶ منتشر گردید.[۸]

تصویرگری

تصویرگری‌های برجسته برنز شامل طراحی روی جلد آلبوم آجر به آجر اثر ایگی پاپ است. همچنین شرکت کوکاکولا امتیاز استفاده از هنر او را برای تصویرگری محصولات و مواد تبلیغاتی نوشابه شکست‌خورده‌اش، اوکی سودا، خریداری کرد. در سال‌های اخیر، او روی کمپین‌های تبلیغاتی «آلتویدز» و تصویرگری پرتره برای مجله «بیلیور» کار کرده است. در اوایل دهه ۱۹۹۰، داستان‌های «داگ‌بوی» او توسط ام‌تی‌وی به صورت یک سریال زنده برای برنامه «تلویزیون مایع» اقتباس شد. در سال ۱۹۹۱، مارک موریس (طراح رقص)، به او سفارش ساخت تصویرگری‌هایی را داد که به عنوان پایه و اساس نسخه او از فندق‌شکن پیوتر ایلیچ چایکوفسکی با نام «گردوی سخت» مورد استفاده قرار گرفت. سبک برنز الهام‌بخش آثار هنری مارتین آندر برای «فیور ری» (پروژه انفرادی کارین دریر) بوده است.[۹]

منابع

  1. 1 2 El Borbah / Hard-Boiled Defective Stories at Don Markstein's Toonopedia. Archived from the original on December 2, 2015.
  2. ↑ "Artist Profile: The Pew Center for Arts & Heritage". Pcah.us. Archived from the original on 2013-09-09. Retrieved 2013-03-30.
  3. ↑ "Charles Burns". Tfaoi.com. 1999-12-05. Retrieved 2013-03-30.
  4. 1 2 "Charles Burns is "X'ed Out"". Comic Book Resources. 2010-10-18. Archived from the original on 29 مه 2012. Retrieved 2013-03-30.
  5. ↑ Burns, Charles (2005). Black Hole. Pantheon. ISBN 9780375423802.
  6. ↑ "The Hive by Charles Burns « Knopf Doubleday - Graphic Novels". Graphic-novels.knopfdoubleday.com. 2012-06-13. Archived from the original on 2013-03-05. Retrieved 2013-03-30.
  7. ↑ "Burns's 'Sugar Skull' debuts first image". Digital Spy. 15 November 2013.
  8. ↑ "Last Look by Charles Burns: 9780375715174 | PenguinRandomHouse.com: Books".
  9. ↑ Willens, Max (28 September 2009). "Fever Ray Likes Google Image Search, Has No Master Plan". The Village Voice. Archived from the original on 28 March 2010. Retrieved 25 March 2011.

پیوند به بیرون