چارلز بورومئو
اسقف اعظم میلان کارلو بورومئو | |
|---|---|
 | |
| زادهٔ | ۲ اکتبر ۱۵۳۸ |
| درگذشت | ۳ نوامبر ۱۵۸۴ (۴۶ سال) |
| ملیت | ایتالیایی |
| پیشه | اسقف اعظم |
| دوره | 1564 – 1584 |
| والدین | جیلبرت بورومئو و مارگارت مدیچی |
کارلو بورومئو (ایتالیایی: Carlo Borromeo؛ ۲ اکتبر ۱۵۳۸ – ۳ نوامبر ۱۵۸۴) اسقف اعظم میلان و یکی از مهم‌ترین چهره‌های اصلاحات کاتولیک بود. او در قرن شانزدهم میلادی نقشی برجسته در اجرای مصوبات شورای ترنت ایفا کرد و با تلاش‌های خود در زمینه اصلاحات معنوی، آموزش روحانیون مسیحی و ایجاد حوزه‌های علمیه، به الگویی برای کلیساهای محلی اروپا تبدیل شد.[۱][۲]
زندگی اولیه
کارلو بورومئو در ۲ اکتبر ۱۵۳۸ میلادی در آرونا، در خانواده‌ای اشرافی به دنیا آمد. پدر او جیلبرت بورومئو و مادر وی مارگارت مدیچی بود که از خاندان مشهور مدیچی در میلان به شمار می‌آمد.[۳][۴] او در کودکی علاقه خاصی به عبادت و زندگی معنوی داشت و تحصیلات خود را در رشته حقوق کلیسایی و مدنی در دانشگاه پاویا ادامه داد.
خدمت در کلیسا
بورومئو در ۲۲ سالگی به رم فراخوانده شد و به عنوان کاردینال و دبیر پاپ پیوس چهارم (دایی‌اش) منصوب گردید[۵] او نقش مهمی در تکمیل جلسات شورای ترنت (Council of Trent) ایفا کرد و پس از پایان شورا، وظیفه اجرای مصوبات را در میلان برعهده گرفت.
اسقف اعظم میلان
در سال ۱۵۶۴ به عنوان اسقف اعظم میلان منصوب شد. او در این مقام حوزه‌های علمیه متعددی تأسیس کرد، به آموزش روحانیون مسیحی پرداخت و استانداردهای جدیدی برای انضباط کلیسا برقرار ساخت.[۶] کارلو همچنین با قدرت در برابر فساد و سهل‌انگاری در میان کشیش های کلیسا ها ایستاد.
اقدامات اصلاحی
او در بازسازی کلیسای میلان، تأسیس مدارس مذهبی و رسیدگی به فقرا شهرت داشت. در زمان شیوع بیماری طاعون در میلان درسال ۱۵۷۶ میلادی، بورومئو با شجاعت شخصاً در کنار بیماران حضور یافت و خدمات امدادی ارائه کرد.[۷] این اقدامات جایگاه او را نزد مردم و کلیسا تقویت کرد.
ویژگی‌های اخلاقی و تأثیر فرهنگی
بورومئو به فروتنی و ساده‌زیستی مشهور بود. پژوهشگران او را الگوی خدمتگزاری در کلیسای کاتولیک می‌دانند. تأثیر شخصیت معنوی او حتی در هنر نیز دیده شد. در کتابی با عنوان The Path of Humility: Caravaggio and Carlo Borromeo به رابطه میان فروتنی بورومئو و آثار کاراواجو پرداخته شده‌است.[۸]
مرگ و تدفین
سرانجام بورومئو در ۳ نوامبر سال ۱۵۸۴ میلادی در سن ۴۶ سالگی در میلان درگذشت. او در سرداب کلیسای جامع میلان به خاک سپرده شد.[۹] امروزه محل دفن او در کلیسای جامع یکی از بخش‌های مهم بازدید گردشگران است.[۱۰]
مقدس شدن
بورومئو در سال ۱۶۱۰ میلادی توسط پاپ پل پنجم به عنوان قدیس اعلام شد. روز بزرگداشت او در تقویم کلیسای کاتولیک، ۴ نوامبر است و در بسیاری از کشورهای کاتولیک با مراسم خاصی برگزار می‌شود.[۱۱]
یادبود
در شهرهای مختلف اروپا کلیساها، مجسمه‌ها و آثار متعددی به یادبود او ساخته شده‌اند. نام او در زمره اصلاح‌گران برجسته کلیسای کاتولیک باقی مانده‌است.
نگارخانه
پرترهٔ کاردینال کارلو بورومئو اثر اتاویو بیزوتزّرو
نقاشی کارلو بورومئو توسط جیووانی باتیستا تیپولو
فِرسک «دعا به شفاعت کارلو بورومئو با حمایت مریم مقدس» اثر یوهان میشائل رُت‌مایر، کلیسای کارلس‌کیرخهٔ وین
چاپ اثر کلود ملن - نگاره‌ای از سنت کارلو بورومئو
منابع
- ↑ Black, Christopher F. Church, Religion and Society in Early Modern Italy. Palgrave Macmillan, 2004.
- ↑ Carlo borromeo، website Spazio Spadoni
- ↑ Zimmermann, Francis. Charles Borromeo. Encyclopedia Britannica, 2020.
- ↑ سنت چارلز بورومئو - مأموریت اسپازیواسپادونی (فارسی)
- ↑ Partner, Peter. Renaissance Rome, 1500–1559. University of California Press, 1976.
- ↑ Black, Christopher F. Church, Religion and Society in Early Modern Italy. Palgrave Macmillan, 2004.
- ↑ Henderson, John. The Great Pox: The French Disease in Renaissance Europe. Yale University Press, 2019.
- ↑ کتاب مسیر فروتنی: کاراواجو و کارلو بورومئو (فارسی)
- ↑ Zimmermann, Francis. Charles Borromeo. Encyclopedia Britannica, 2020.
- ↑ کلیسای جامع میلان | وب‌سایت ایوار (فارسی)
- ↑ Partner, Peter. Renaissance Rome, 1500–1559. University of California Press, 1976.
پیوند به بیرون
- ایتالیا
- قدیسان کاتولیک
- کلیسای کاتولیک