چشم‌انداز گویلین

نماد مناظر گویلین: رود لی.

چشم‌انداز گویلین (انگلیسی: Guilin Scenic Area) صطلاحی کلی برای منابع گردشگری در گویلین است که شامل جاذبه‌های متعدد می‌شود. چشم‌انداز گویلین مدت‌هاست که به دلیل «تپه‌های سرسبز، آب‌های زلال، غارهای شگفت‌انگیز و کوه‌های زیبا» شهرت دارد.[۱][۲]

مناظر طبیعی این منطقه شامل کوه‌ها، رودخانه‌ها، غارهای کارست، بنای تاریخی و سنگ‌نگاره است. در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۴، گویلین به همراه شهرستان شیبینگ در گوئیژو، کوه جینفو در چونگ‌چینگ و شهرستان خودمختار هوانجیانگ مائونان در گوانگشی در فهرست میراث جهانی به عنوان بخشی از کارست جنوب چین در سی و هشتمین کنفرانس میراث جهانی ثبت شد.[۳]

کوه‌ها

کوه‌ها و آب‌های گویلین.

توپوگرافی گویلین با سازندهای کارست سنگ آهک مشخص می‌شود. کوه‌های این منطقه عمدتاً از سنگ سبز تشکیل شده و با همیشه‌سبز پوشش گیاهی پوشیده شده‌اند. این کوه‌ها به دلیل اشکال متمایز و غیرمعمول خود شناخته می‌شوند که بخش مهمی از میراث طبیعی منطقه را تشکیل می‌دهند.[۴]

از جاذبه‌های مهم کوهستانی گویلین می‌توان به تپه خرطوم فیل، تپه فوبو، تپه دیه‌سای و تپه نه اسب اشاره کرد.

غارها

غارهای گویلین از نوع غار حلال‌پوشی‌شده هستند و با مسیرهای پیچ‌درپیچ و وجود رودخانه زیرزمینی که برخی از آن‌ها را به هم متصل می‌کند، شناخته می‌شوند. درون این غارها با چکنده‌سنگ‌ها و چکیده‌سنگ‌ها شکل گرفته است.[۵]

غارهای کارستی برجسته در گویلین شامل غار فلوت نی در پارک فلوت نی، غار هفت‌ستاره در منطقه دیدنی هفت‌ستاره، غار گوان در حومه شهر و غار فنگیو در لیپو است.[۵]

نقشه قدیمی شهر جینگجیانگ.

سنگ‌نگاره‌ها

سنگ‌نگاره‌های گویلین که به‌طور کلی با عنوان سنگ‌نگاره‌های گویلین شناخته می‌شوند، در نقاط مختلف کوه‌های این شهر پراکنده‌اند. این آثار شامل حکاکی‌های سنگی و مجسمه‌های سنگی هستند که دسته اول در سراسر مناطق کوهستانی شهر دیده می‌شود، در حالی که دومی عمدتاً در تپه فوبو متمرکز است.[۶]

بیشتر سنگ‌نگاره‌های گویلین متعلق به دوران دودمان تانگ و دودمان سونگ هستند و نمونه‌هایی از دوره‌های دودمان چینگ و جمهوری‌خواهی نیز در آن‌ها دیده می‌شود. این آثار دارای محتوای متنوعی از جمله سفرنامه‌ها، سوابق تاریخی و اعلامیه‌های رسمی هستند.[۷]

در کوه طوطی که در شمال Guilin قرار دارد، سنگ‌نگاره‌ای از دوره سونگ با نام "نقشه شهر جینگجیانگ" وجود دارد که یکی از قدیمی‌ترین نقشه‌های شهری چین محسوب می‌شود.[۸]

در غار مروارید واقع در تپه فوبو، «تصویر شخصی می فو» قرار دارد.[۹]

آب‌ها

اکثر منابع آبی گویلین مطابق با استانداردهای کیفیت آب درجه دوم ملی هستند و با شفافیت و زلالی مشخص می‌شوند.[۱۰] مهم‌ترین جاذبه‌های آبی گویلین شامل رود لی و دو رود و چهار دریاچه هستند.

رود لی

منظره واقعی اسکله شینگ‌پینگ در رود لی در شهرستان یانگشوو.

رود لی از کوهستان مائوئر در شهرستان زییوان، گویلین سرچشمه می‌گیرد. این رود بخشی از سیستم رود مروارید (چین) است و به سمت جنوب از شهرستان‌ها و شهرهایی مانند گویلین و شهرستان یانگشوو عبور می‌کند. پس از عبور از لیپو، نام آن به رود گویی تغییر می‌یابد و مسیر خود را به سمت جنوب ادامه داده و در ووژوو به رود شی می‌پیوندد. طول کلی آن ۴۲۶ کیلومتر است.[۱۱]

تصویری که در پشت اسکناس ۲۰ یوانی سری پنجم رنمینبی منتشر شده توسط بانک خلق چین دیده می‌شود، نمایی از رود لی در گویلین است که در Xingping Town، شهرستان یانگشوو واقع شده است.

رود لی و رود شیانگ از طریق کانال لینگ‌چو که در دوران دودمان چین حفاری شده بود، به یکدیگر متصل می‌شوند.

دو رود و چهار دریاچه

Two Rivers and Four Lakes به رود لی، رود تائوهوا، دریاچه رونگ، دریاچه شان، دریاچه گویی و دریاچه مولونگ اشاره دارد که با هم سیستم آبی شهری گویلین را تشکیل می‌دهند و امروزه به عنوان جاذبه‌های گردشگری شناخته می‌شوند.[۱۲] این رودها و دریاچه‌ها در گذشته به یکدیگر متصل نبودند و برخی مانند دریاچه گویی به شدت دچار رسوب‌گذاری شده بودند. پس از بیش از یک دهه نوسازی، از جمله ساخت سدهای طبیعی و محوطه‌سازی در مقیاس بزرگ، سیستم متصل آبی شهری موسوم به «دو رود و چهار دریاچه» در سال ۲۰۰۱ تکمیل شد.

نمای شبانه دریاچه شان.

فرهنگ

پارک مجسمه‌سازی یوزی پارادایس

«یوزی پارادایس» یک پارک فرهنگی مدرن در گویلین است. این مرکز هنری توسط تاجر تایوانی، «کائو ریزانگ» تأسیس شد.[۱۳] از سال ۱۹۹۷، این پارک میزبان هشت دوره فعالیت‌های خلاقانه بین‌المللی بوده است که در طی آن بیش از ۱۵۰ مجسمه توسط هنرمندانی از بیش از ۲۰ کشور و منطقه ساخته شده‌اند. هدف نهایی یوزی پارادایس «ایجاد غاری تاریخی مشابه دون‌هوانگ که منعکس‌کننده زندگی انسان معاصر باشد» است.[۱۴]

منابع

  1. ↑ Liu, Ying (2007). 自然之旅 (به چینی) (1st ed.). پکن: 五洲传播出版社. ISBN 978-7-5085-1103-0. OCLC 228114313.
  2. ↑ "桂林：山水甲天下". 新华网 (به چینی). June 4, 2009. Archived from the original on October 3, 2010.
  3. ↑ "中国南方喀斯特二期申遗成功". 新闻报道 - 人民网 (به چینی). 2014. Retrieved 2024-08-13.
  4. ↑ "中国南方喀斯特". Stone Forest (به چینی). 2010.
  5. 1 2 "桂林山水甲天下 -- 地理科学与资源研究所". Institute of Geographic Sciences and Natural Resources Research, CAS (به چینی). 2007. Retrieved 2024-08-12.
  6. ↑ "桂林石刻：一本藏在天地山水间的编年史书". Guilin Life (به چینی).
  7. ↑ "刻在石上的高洁--旗帜网" (به چینی). 中国纪检监察报. Retrieved 2024-08-12.
  8. ↑ "鹦鹉山 宋·《静江府城池图》". 桂林探索网 (به چینی). Archived from the original on 2016-03-05.
  9. ↑ "目击道存·米芾". Artron.net (به چینی). 2015. Retrieved 2024-08-12.
  10. ↑ "桂林:"两清两跟"强化监督 推进漓江流域生态环境保护综合治理". Sina News (به چینی). 2022.
  11. ↑ "陽朔山水甲桂林" (به چینی). 2024.
  12. ↑ "两江四湖. 象山景区". 中国网 (به چینی). Retrieved 2024-08-14.
  13. ↑ "台商投资数亿元创办的桂林愚自乐园正式开园". 新华网 (به چینی). April 1, 2006. Archived from the original on April 5, 2006.
  14. ↑ "大桂林旅游圈雏形凸现". 新华网 (به چینی). Archived from the original on 2004-11-16.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.