چنگیز مولایی

چنگیز مولایی
زادهٔ۱۳۴۵
مشکین‌شهر
تحصیلاتدانشگاه تهران (دکتری)، دانشگاه تبریز (کارشناسی و کارشناسی ارشد)
پیشینه علمی
شاخه(ها)فرهنگ و زبان‌های باستانی ایران
محل کاردانشگاه تبریز، فرهنگستان زبان و ادب فارسی

چنگیز مولایی (متولد ۱۳۴۵) زبان‌پژوه ایرانی و استاد فرهنگ و زبان‌های باستانی در دانشگاه تبریز است.[۱] او از دی‌ماه ۱۴۰۳ عضو پیوستهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی است.[۲][۳] مولایی فارغ‌التحصیل لیسانس زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تبریز به سال ۱۳۶۸ و فوق لیسانس فرهنگ و زبان‌های باستانی ایران از دانشگاه تبریز به سال ۱۳۷۲ و دکترای فرهنگ و زبان‌های باستانی ایران از دانشگاه تهران به سال ۱۳۷۷ شمسی است.[۴] او برگزیده بخش زبانشناسی در یازدهمین جشنواره نقد کتاب بود[۵] و برای تألیف کتاب فرهنگ زبان فارسی باستان، نویسندهٔ برگزیدهٔ نشان فروهر شد.[۶]

کتاب‌ها

  • راهنمای زبان فارسی باستان، ت‍ه‍ران: م‍ه‍رن‍ام‍گ ‏‫، ۱۳۸۴. ‮‬
  • فرهنگ زبان فارسی باستان، تهران: آوای خاور‏‫، ‏‫۱۳۹۹. ‬‬
  • داستان جم؛ بررسی فرگرد دوم وندیداد، تهران: آوای خاور‏‫، ۱۴۰۲. ‬
  • بررسی فروردین یشت (سرود اوستایی در ستایش فروهرها)، ت‍ب‍ری‍ز: دان‍ش‍گ‍اه ت‍ب‍ری‍ز‏‫‏، ۱۳۸۲. ‬
  • آبان یشت (سرود اوستایی در ستایش اردوی سور اناهید)، تهران: مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، مرکز پژوهش‌های ایرانی و اسلامی‏‫، ۱۳۹۲. ‬

پانویس

  1. «گروه فرهنگ و زبانهای باستانی». دانشگاه تبریز.
  2. «معرفی اعضای جدید فرهنگستان زبان و ادب فارسی». ایسنا.
  3. «آیین تجلیل از دکتر چنگیز مولایی». فرهنگستان.
  4. چنگیز مولائی
  5. چنگیز مولایی
  6. «اسفندیار اختیاری: عشق به ایران وجه مشترک همه ایرانیان است/ سه کتاب نشان فروهر را کسب کرد». ایبنا.

منابع