ژانه بوربون

ژانه بوربون
ملکه فرانسه
تصدی۸ آوریل ۱۳۶۴ – ۶ فوریه ۱۳۷۸
تاج‌گذاری۱ ژوئن ۱۳۶۴
زاده۲ مارس ۱۳۳۸
ونسن، پادشاهی فرانسه
درگذشته۶ فوریهٔ ۱۳۷۸ (۳۹ سال)
پاریس، فرانسه
آرامگاه
کلیسای سن-دنی
همسر(ان)شارل پنجم، پادشاه فرانسه (ا. ۱۳۵۰)
فرزند(ان)
دودمانبوربون
پدرپیتر یکم، دوک بوربون
مادرایزابلا والوآ

ژانه بوربون (Jeanne de Bourbon؛ ۳ فوریه ۱۳۳۸ – ۶ فوریه ۱۳۷۸) ملکه فرانسه از طریق ازدواج با شارل پنجم بود. او به‌عنوان مشاور سیاسی همسرش فعالیت می‌کرد و در صورت وقوع نیابت سلطنت برای پادشاهی خردسال، به‌عنوان نایب‌السلطنه احتمالی منصوب شده بود.

زندگی

اوایل زندگی

ژان در کاخ ونسن به دنیا آمد. او دختر پیتر یکم، دوک بوربون و ایزابلا والوآ،[۱] خواهر ناتنی فیلیپ ششم، پادشاه فرانسه بود.

از اکتبر ۱۳۴۰ تا دست‌کم سال ۱۳۴۳، مذاکرات و پیمان‌هایی برای ازدواج ژان با آمادئوس ششم، کنت ساووی انجام شد.[۲] هدف این بود که ساووی بیش از پیش تحت نفوذ فرانسه قرار گیرد.[۲] پس از آن، نامزدی او با هومبرت دوم، دوفن وین نیز به نتیجه نرسید.[۳]

ملکه

نشان ژان به‌عنوان ملکه همسر فرانسه

در ۸ آوریل ۱۳۵۰، ژانه با پسرعموی خود، پادشاه آینده شارل، در تن-لرمیتاژ ازدواج کرد.[۱] از آنجا که آنها یک نسل و یک درجه نسبت خویشاوندی داشتند، ازدواجشان به اجازه پاپ نیاز داشت.[۱] آنها که تنها سیزده روز با یکدیگر اختلاف سنی داشتند، هر دو ۱۲ ساله بودند. هنگامی که شارل در سال ۱۳۶۴ به تخت سلطنت رسید، ژانه به ملکه همسر فرانسه تبدیل شد. شارل گاهی دربارهٔ مسائل سیاسی و فرهنگی با ژانه مشورت می‌کرد و به توصیه‌های او متکی بود.

ژانه از نظر روانی شکننده توصیف شده است و پس از تولد پسرش لوئی در سال ۱۳۷۲، دچار فروپاشی کامل روانی شد.[۴] این وضعیت شارل پنجم را عمیقاً نگران کرد و او برای بهبود ژانه به زیارت رفت و دعاهای بسیاری به جا آورد.[۴] هنگامی که ژانه بهبود یافت و در سال ۱۳۷۳ سلامت روانی عادی خود را به دست آورد، شارل پنجم او را به‌عنوان سرپرست قانونی وارث تاج‌وتخت منصوب کرد تا در صورتی که او در زمان صغیر بودن پسر و وارثش درگذشت، این مسئولیت را بر عهده داشته باشد.[۴]

مرگ و خاکسپاری

ژانه در اقامتگاه سلطنتی هتل سن-پل در پاریس، در ۶ فوریه ۱۳۷۸، سه روز پس از چهلمین سالروز تولدش و دو روز پس از تولد کوچک‌ترین فرزندش، کاترین، درگذشت.[۱] تاریخ‌نگار ژان فروآسار[۵] ثبت کرده است که ژانه برخلاف توصیه پزشکانش حمامی با آب جوش گرفت. اندکی بعد، درد زایمان او آغاز شد و دو روز پس از زایمان درگذشت. پادشاه از این اتفاق به‌شدت متأثر شد. قلب او در صومعه کوردلیه و احشای او در صومعه سلستن‌ها دفن شد. صومعه سلستن‌ها در پاریس پس از کلیسای سن-دنی مهم‌ترین گورستان سلطنتی بود. سپس باقی‌مانده پیکر او در کلیسا قرار داده شد.

فرزندان

ژان و شارل هشت[۱] یا نه[۶] فرزند داشتند. دو تن از آنها به بزرگسالی رسیدند:

ژان ([[اواخر سپتامبر ۱۳۵۷[الف] – ۲۱ اکتبر ۱۳۶۰، صومعه سن آنتوان دشان، پاریس[ب])، در صومعه سن آنتوان دشان به خاک سپرده شد.

بون (۱۳۵۸ – ۷ نوامبر ۱۳۶۰، کاخ سلطنتی، پاریس[پ])، در کنار خواهر بزرگ‌ترش به خاک سپرده شد.[ت]

ژان (کاخ ونسن، ۶ ژوئن ۱۳۶۶[ث] – ۲۱ دسامبر ۱۳۶۶، هتل سن-پل، پاریس[ج])، در کلیسای سن-دنی به خاک سپرده شد.

شارل ششم (۳ دسامبر ۱۳۶۸ – ۲۲ اکتبر ۱۴۲۲)، پادشاه فرانسه از ۱۳۸۰ تا ۱۴۲۲.[۱۳]

ماری (پاریس، ۲۷ فوریه ۱۳۷۰ – ژوئن ۱۳۷۷، پاریس).

لوئی (۱۳ مارس ۱۳۷۲ – ۲۳ نوامبر ۱۴۰۷)، دوک اورلئان که در سال ۱۴۰۷ توسط آدمکشان دوک بورگونی ترور شد.[۱۳]

ایزابلا (پاریس، ۲۴ ژوئیه ۱۳۷۳ – ۲۳ فوریه ۱۳۷۸، پاریس).

ژان (۱۳۷۴/۷۶ – در کودکی درگذشت).[چ]

کاترین (پاریس، ۴ فوریه ۱۳۷۸ – نوامبر ۱۳۸۸، دفن‌شده در صومعه موابویسون، فرانسه)، با ژان والوآ، کنت مونپانسیه، پسر ژان، دوک بری، ازدواج کرد.[۱۴]

تبارنامه

یادداشت‌ها

  1. ↑ خبر «l’accouchement madame la duchesse de Normandie» در ۳۰ سپتامبر ۱۳۵۷ به همسرش رسانده شد.[۷]
  2. ↑ سنگ‌نوشته‌ای در سن آنتوان دشان مرگ «madame Jehanne aisnée fille de Monsieur Charles, aisné filz du roy de France régent le Royaume...» را در ۲۱ اکتبر ۱۳۶۰ در این صومعه ثبت کرده است.[۸]
  3. ↑ سنگ‌نوشته‌ای در سن آنتوان دشان مرگ «au palais» در ۷ نوامبر ۱۳۶۰ را ثبت کرده است؛ در این سنگ‌نوشته از «madame Bonne seconde fille de Monsieur Charles, aisné filz du roy de France régent le Royaume...» یاد شده است.[۹]
  4. ↑ The Chronique des règnes de Jean II et de Charles V دفن «les deux filles du duc de Normandie» را در ۱۲ نوامبر ۱۳۶۰ در «Saint-Anthoine près de Paris» ثبت کرده است.[۱۰]
  5. ↑ The Chronique des règnes de Jean II et de Charles V ثبت کرده است که در ۷ ژوئن ۱۳۶۶ «la royne de France...Jehanne fille du duc de Bourbon» دختری به نام «une fille au Bois de Vincennes...Jehanne» به دنیا آورد.[۱۱]
  6. ↑ The Chronique des règnes de Jean II et de Charles V مرگ «madame Jehanne fille du...roy de France Charles...en l’ostel de la Conciergerie de l’ostel du Roy...près de Saint-Pol» را در ۲۱ دسامبر ۱۳۶۶ ثبت کرده و محل دفن او را «en l’eglise Saint-Denis en France» دانسته است.[۱۲]
  7. ↑ لو لابورور ثبت کرده است که شارل پنجم «trois fils, dont le dernier nommé Jean estant mort en enfance» داشت و افزوده است که «il n’en est fait aucune mention dans les histoires»، اما منبعی را که اطلاعات خود را بر اساس آن ارائه کرده، ذکر نکرده است.[۶]

منابع

  1. 1 2 3 4 5 Hand 2013, p. 16.
  2. 1 2 Cox 1967, p. 57.
  3. ↑ Hand 2013, p. 46.
  4. 1 2 3 Tuchman 2011, p. 297.
  5. ↑ J. A. Buchon, Collection des Chroniques nationales françaises écrites en langue vulgaire du treizième au seizième siècle, Chroniques de Froissart, Tome VII, Verdière, Libraire, Paris, 1824, p. 61
  6. 1 2 Le Laboureur 1663, p. 4.
  7. ↑ Petit 1905, p. 88, vol. IX, footnote 2.
  8. ↑ Raunié 1890, p. 133, vol. I, 210.
  9. ↑ Raunié 1890, p. 134, vol. I, 211.
  10. ↑ Delachenal 1910, p. 330, vol. I.
  11. ↑ Delachenal 1910, p. 20, vol. II.
  12. ↑ Delachenal 1910, p. 25, vol. II.
  13. 1 2 Keane 2016, p. 17.
  14. ↑ Guicciardini 1969, p. 136.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ژانه بوربون موجود است.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.