ژان-آتاناز سیکار
ژان-آتاناز سیکار | |
|---|---|
| زادهٔ | ۲۳ ژوئن ۱۸۷۲ |
| درگذشت | ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۲۹ |
| ملیت | فرانسوی |
ژان-آتاناز سیکار (فرانسوی: Jean-Athanase Sicard؛ ۲۳ ژوئن ۱۸۷۲ – ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۲۹) عصبشناس، متخصص اعصاب، رادیولوژیست و پزشک اهل فرانسه بود.
سیکار رشتهٔ پزشکی را در پاریس و مارسی فرا گرفت و مدرک دکترای خود را در سال ۱۸۹۹ دریافت داشت. وی در سال ۱۹۲۳ به مقام استادی آسیبشناسی داخلی رسید.
او بههمراه ژاک فورستیه (۱۸۹۰–۱۹۷۸)، لیپیودول (روغن دانه خشخاش یددار و رادیواپک) را برای استفاده در بررسیهای رادیولوژیک معرفی کرد. لیپیودول به مایع مغزینخاعی بیماران تزریق میشد تا برای تشخیص میلوگرافیک و تعیین محل کیستها و تومورهای دروننخاعی بهکار رود. همچنین، سیگار بهخاطر معرفی تزریق سدیم سالیسیلات برای درمان واریس،[۱] و نیز تزریق الکل برای تسکین نورالژی عصب سهقلو شناخته میشود. افزون بر این، او یکی از نخستین پزشکانی بود که به امکانات روش پنوموآنسفالوگرافی علاقهمند شد.[۲]
بههمراه فردریک ژوستان کله (۱۸۷۰–۱۹۶۶)، شناسایی «سندروم کوله–سیگار» نیز به سیگار نسبت داده میشود؛ اختلالی که در آن، ضربه به ناحیه گردن، مانند شکستگی جفرسون، موجب آسیب به اعصاب مغزی میگردد.[۳]
سیکار همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور شده است.
منابع
- ↑ Sicard's method II @ Who Named It
- ↑ Department of Neurology, The University of Illinois at Chicago (biography)
- ↑ Connolly, B; Turner, C; DeVine, J; Gerlinger, T (2000). "Jefferson fracture resulting in Collet-Sicard syndrome". Spine (Phila Pa 1976). 25 (3): 395–8. doi:10.1097/00007632-200002010-00023. PMID 10703116.