ژونگلی چون

ژونگلی چون (چینی سنتی: 鍾離春؛ زادهٔ حدود ۳۴۲ پیش از میلاد)، که در افسانه‌ها بیشتر با نام ژونگ وویان (چینی سنتی: 鍾無鹽/鍾無艷) شناخته می‌شود، غیب‌دان و همسر شاه شوان چی (حکومت: ۳۴۲ تا ۳۲۴ پیش از میلاد) در چین باستان بود.[۱]

از او به‌عنوان زنی «زشت‌چهره» یاد شده است که در چهل‌سالگی، زمانی که از اتباع چین به‌شمار می‌رفت، نزد پادشاه رفت و توانست با موفقیت خود را به‌عنوان همسر به او عرضه کند.[۱]

گفته می‌شود او توانایی ناپدید کردن خود را داشت؛ هنری که آن را در برابر پادشاه به نمایش گذاشت و همین موضوع توجه او را جلب کرد.[۱] او همچنین به دلیل هشدار دادن دربارهٔ «چهار خطر» تهدیدکنندهٔ امنیت کشور به پادشاه شهرت دارد.[۱] پادشاه تحت تأثیر سخنان او قرار گرفت و کشور خود را مطابق توصیه‌های وی اصلاح کرد.[۱]

میراث

ژونگلی چون در کتاب زندگی‌نامهٔ زنان شایسته (لیه‌نو ژوان) نیز معرفی شده است.[۱]

منابع

  1. 1 2 3 4 5 6 Lily Xiao Hong Lee, A. D. Stefanowska, Sue Wiles. Biographical Dictionary of Chinese Women: Antiquity through Sui, 1600 B.C.E. - 618 C.E. در گوگل بوکس 2007.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.