ژون آفریک
 | |
| سردبیر | دانیل بن یحمد |
|---|---|
| دستهبندی | مجلهٔ خبری |
| بسامد | ماهنامه |
| مجموع شمارگان (۲۰۲۰) | ۳۶٬۳۱۹ |
| بنیانگذار | بشیر بن یحمد |
| سال بنیانگذاری | ۱۷ اکتبر ۱۹۶۰ |
| شرکت | گروه رسانهای ژون آفریک |
| کشور | فرانسه |
| مستقر در | پاریس |
| زبان | فرانسوی |
| وبگاه | |
| شاپا | ۱۹۵۰-۱۲۸۵ |
ژون آفریک (فرانسوی: Jeune Afrique؛ معنای تحتاللفظی: آفریقای جوان) یک مجله خبری هفتگی پانآفریقایی به زبان فرانسوی است که در سال ۱۹۶۰ در تونس تأسیس شد و سپس توسط گروه رسانهای ژون آفریک در پاریس منتشر شد. این مجله پرخوانندهترین مجله پانآفریقایی است.[۱] ژون آفریک اخبار سیاسی، اقتصادی و فرهنگی آفریقا و جهان را پوشش میدهد. این مجموعه همچنین با نام «انتشارات جگوار» به فعالیت در حوزه انتشار کتاب نیز میپردازد.[۲]
از سال ۱۹۹۷، ژون آفریک یک وبسایت خبری را نیز اداره میکند.
این مجله در شصت سال نخست فعالیت خود بهصورت هفتگی منتشر میشد، اما از سال ۲۰۲۰ بهصورت ماهانه منتشر میشود.[۳]
تاریخچه و معرفی
ژون آفریک در ۱۷ اکتبر ۱۹۶۰ در تونس، بهطور مشترک توسط بشیر بن یحمد، وزیر اطلاعرسانی وقتِ رئیسجمهور تونس حبیب بورقیبه، و دیگر روشنفکران تونسی تأسیس شد.[۴] بنیانگذاران این هفتهنامه بهدلیل سانسور شدید اعمالشده در دوران ریاستجمهوری حبیب بورقیبه، به پاریس نقل مکان کردند.[۵][۶] این مجله حوزههای سیاسی، اقتصادی و فرهنگی آفریقا را پوشش میدهد و تمرکز ویژهای بر آفریقای فرانسویزبان و مغرب عربی دارد.
ژون آفریک بلافاصله پس از جنگ ۱۹۶۷ میان کشورهای عربی و اسرائیل، جنبش نوظهور فداییانِ سازمان آزادیبخش فلسطین را پوشش داد.[۷] این مجله در ماه مه ۱۹۶۸ گفتوگویی با یاسر عرفات منتشر کرد.[۷]
از سال ۲۰۰۰ (شماره ۲۰۴۰) تا اوایل سال ۲۰۰۶ (شماره ۲۳۵۴)، این مجله با نام «ژون آفریک لنتلیژان» منتشر میشد.[۸]
ژون آفریک توسط گروه رسانهای ژون آفریک منتشر میشود؛ گروهی که همچنین مجله خبری ماهانه انگلیسیزبان گزارش آفریقا را نیز منتشر میکند.
دفتر مرکزی این مجله در پاریس دو بار در فرانسه هدف حمله قرار گرفته است؛ یکبار در سال ۱۹۸۶ و بار دیگر در ژانویه ۱۹۸۷.[۹] مسئولیت حمله دوم را گروه ملیگرای فرانسوی شارل مارتل بر عهده گرفت.[۹]
این مجله دارای نسخهای است که برای تونس منتشر میشود و بهدلیل پوشش اخبار حساس مربوط به این کشور، چندین بار تعلیق شده است.[۱۰] برای مثال، از ژوئیه ۱۹۸۴ تا ژانویه ۱۹۸۵ در این کشور ممنوع بود.[۶] در ژوئن ۱۹۸۹ نیز این مجله در مراکش ممنوع شد.[۶] در این دوره، تیراژ آن در این کشور حدود ۱۳٬۰۰۰ نسخه بود.[۶]
بحران کووید-۱۹ و وضعیت رسانههای چاپی در فرانسه به دیجیتالیشدن مستمر ژون آفریک انجامیده است. در اوایل دسامبر ۲۰۲۰، مدیریت ژون آفریک نخستین طرح تعدیل نیروی خود را در تاریخ این مجله اعلام کرد؛ اقدامی که ناشی از کاهش نتایج اقتصادی بر اثر همهگیری کووید-۱۹ بود.[۱۱]
در سپتامبر ۲۰۲۳، فروش ژون آفریک در بورکینافاسو ممنوع شد؛ زمانی که دولت نظامی این کشور از مقالاتی که مدعی وجود تنشهایی در نیروهای مسلح بورکینافاسو بودند، ابراز نارضایتی کرد.[۱۲][۱۳]
منابع
- ↑ "Qui sommes-nous ? - JeuneAfrique.com". JeuneAfrique.com (به فرانسوی). 1 June 2015. Archived from the original on 1 February 2017. Retrieved 31 January 2017.
- ↑ "Les Éditions du Jaguar, "Qui Somme-Nous"". Archived from the original on 25 May 2024. Retrieved 8 February 2018.
- ↑ "" Jeune Afrique veut être un média quotidien "". Stratégies (به فرانسوی). 2020-10-30. Archived from the original on 25 January 2023. Retrieved 2023-01-25.
- ↑ Peter Karibe Mendy Lobban Jr. (17 October 2013). Historical Dictionary of the Republic of Guinea-Bissau. Scarecrow Press. p. 467. ISBN 978-0-8108-8027-6. Archived from the original on 4 April 2024. Retrieved 15 May 2015.
- ↑ Paula Youngman Skreslet (2000). Northern Africa: A Guide to Reference and Information Sources. Libraries Unlimited. p. 57. ISBN 978-1-56308-684-7. Retrieved 28 April 2016.
- 1 2 3 4 James Phillip Jeter (January 1996). International Afro Mass Media: A Reference Guide. Greenwood Publishing Group. p. 115. ISBN 978-0-313-28400-7.
- 1 2 Chamberlin, Paul (2011). "The Struggle Against Oppression Everywhere: The Global Politics of Palestinian Liberation". Middle Eastern Studies. 47 (1): 32–33. doi:10.1080/00263201003590300.
- ↑ "Quand Jeune Afrique redevient Jeune Afrique – Jeune Afrique". JeuneAfrique.com (به فرانسوی). 14 March 2006. Archived from the original on 25 May 2024. Retrieved 2023-02-15.
- 1 2 "Paris shooting: A timeline of violent attacks on French media". The Star. Paris. 7 January 2015. Archived from the original on 13 July 2018. Retrieved 7 May 2015.
- ↑ Daniel Jacobs; Peter Morris (2001). The Rough Guide to Tunisia. Rough Guides. p. 55. ISBN 978-1-85828-748-5. Retrieved 12 October 2014.
- ↑ "Jeune Afrique engage un PSE portant sur une vingtaine de postes". Stratégies (به فرانسوی). 2020-10-07. Archived from the original on 26 January 2023. Retrieved 2023-01-26.
- ↑ "Burkina Faso junta suspends French magazine over 'untruthful' articles". Reuters. 26 September 2023. Archived from the original on 25 September 2023. Retrieved 26 September 2023.
- ↑ "Le Burkina Faso suspend la diffusion de « Jeune Afrique » à la suite d'articles évoquant des tensions au sein de l'armée". Le Monde (به فرانسوی). Retrieved 19 July 2024.
پیوند به بیرون
