لئون کائتانی
لئون کائتانی (Leone Caetani) (۱۲ سپتامبر ۱۸۶۹ – ۲۵ دسامبر ۱۹۳۵) سیاستمدار و تاریخپژوه ایتالیایی که از بنیانگذاران سنت پژوهشی شرقشناسی در حوزه مطالعاتی تاریخ اسلام است. وی با روشی انتقادی به مطالعه منابع تاریخی اسلامی پرداخت. وی در رم در خانوادهای برجسته متولد شد. از ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۳ در پارلمان ایتالیا عضویت داشت. در ۱۹۲۱ به کانادا مهاجرت کرد و در همانجا درگذشت.
زندگی
لئون کایتانی در رم به خانوادهای برجسته و ثروتمند متولد شد. پدرش، آنوراتو کایتانی، شاهزادهٔ تیانو و دوک سرمونتا، وزیر امور خارجه ایتالیا در سال ۱۸۹۶ بود و مادر انگلیسی او، آدا بوتل ویلبرهام، نوهٔ ادوارد بوتل ویلبرهام، بارون اسکلمرسدیل، بود. پدربزرگ پدری او، میکلآنجلو، با کنتس لهستانی کالیستا رزووسکی ازدواج کرده بود، که جد او، واکلاو سورین رزووسکی، شرقشناس معروفی در لهستان بود.[۱]
کایتانی از سنین پایین به زبانهای خارجی علاقهمند شد و در ۱۵ سالگی بهطور خودآموز سانسکریت و عربی مطالعه کرد. بعدها در دانشگاه رم بهتحصیل زبانهای شرقی پرداخت و عربی، عبری، فارسی، سانسکریت و سریانی (و احتمالاً ترکی) را بهطور عمیق آموخت. او سالها به تحقیق و سفر در جهان اسلام پرداخت و از تونس، الجزایر، مصر، سوریه، ترکیه، عراق، شام، صحرای بزرگ، هند، آسیای مرکزی و جنوب روسیه مطالب جمعآوری کرد. یکی از شاگردان او، جورجو لوی دلا ویدا، بود. کایتانی در ۱۹۱۱ به عضویت مکاتبهای و در ۱۹۱۹ به عضویت کامل آکادمی ملی لینچی درآمد و بعدها کتابخانهٔ غنی خود را وقف آکادمی کرد تا بنیاد مطالعات اسلامی کایتانی تأسیس شود.[۲]
او همچنین نمایندهٔ پارلمان ایتالیا (۱۹۰۹–۱۹۱۳) بود و مواضع سوسیالیستی رادیکال داشت. با ویتوریا کولونا کایتانی ازدواج کرد و پس از جدایی از او در ۱۹۱۷ به عنوان شاهزادهٔ تیانو و دوک سرمونتا جانشین پدر شد.
پس از پایان ازدواج و روی کار آمدن فاشیسم، او در آگوست ۱۹۲۱ به همراه شریک جدیدش اوفلیا فابیانی و دخترشان سووا به ورنون، بریتیش کلمبیا، کانادا مهاجرت کرد و تابعیت کانادایی گرفت. در ۱۹۳۵ رژیم فاشیست تابعیت ایتالیایی او را لغو و او را از آکادمی لینچی اخراج کرد. لئون کایتانی در ۲۴ دسامبر ۱۹۳۵ در ونکوور بر اثر سرطان گلو درگذشت و در قبرستان Pleasant Valley در ورنون دفن شد.[۳]
فضای عرفانی و بتپرستی
لئون کایتانی، تا سال ۱۹۱۰ عضو فعال شورای عالی یک آیین ماسونی با سنت مصری در ناپل بود. پس از مرگ استاد اعظم، او تفسیر «رومولی» خود از آموزههای آیین مصری را ارائه داد که سلسلهای از رهبران عرفانی بهوجود آورد. ادعا شده که کایتانی همان شخصیتی باشد که با نام مستعار «اکتالوس» در سال ۱۹۲۹ مقالهای منتشر کرد و فعالیتهای گروهی را افشا نمود که هدفشان بازسازی ارتباط با دین رومی باستان بود. این گروه شامل کشف عصای باستانی، اجرای آیینهای نمادین برای تضمین پیروزی ایتالیا در جنگ جهانی اول، رؤیاها و نشانههای پیشگویی، و اعطای عناوین و آیینهای نمادین به بنیتو موسولینی بود.[۱]
یک شخصیت دیگر با نام مستعار «او تاویانو» نیز در همان فضای بتپرستی روم فعالیت داشت و مقالاتی با موضوع گنوستیک و بتپرستی منتشر کرد. برخی پژوهشگران احتمال دادهاند که این شخصیتها ممکن است همان کایتانی باشند، اگرچه این نظر مورد اختلاف است و برخی معتقدند اوتاویانو ممکن است یک زن یا مهندس دیگری بوده باشد.[۱]
این رخدادها نمونهای از تأثیر جریانهای عرفانی و ماسونی بر سیاست و فرهنگ ایتالیا در آستانه جنگ جهانی اول و دوره فاشیسم را نشان میدهد و بیانگر ارتباط میان آیینهای باستانی، پیشگویی، و قدرت سیاسی است.
پژوهش در تاریخ مسلمانان
کایتانی بین سالهای ۱۹۰۴ تا ۱۹۲۶ تحلیل گستردهای بر منابع مربوط به منشأ قرآن و اندیشه اسلامی انجام داد و تمام مطالب شناختهشده دربارهٔ آغاز اسلام را بهصورت زمانی مرتب کرد. او تحلیل انتقادی خود و نتیجهگیریهایش را دربارهٔ آنچه که تناقضها، اختلافها و ناهماهنگیها در منابع اسلامی میدانست، در دهجلدی Annali dell'Islam (سالنامههای اسلام) ارائه کرد.[۴]
کایتانی مدعی بود که بسیاری از سنتهای اولیه اسلام میتواند ساخته و پرداختهٔ نسلهای بعدی نویسندگان باشد. او همچنین پیشنهاد داد که فتوحات عرب در دوران شکلگیری اسلام نه بر پایهٔ دین، بلکه به انگیزهٔ نیازهای مادی و طمع انجام شده است.
آثار
- Leone Caetani, Annali dell’Islam, Milano-Roma, U. Hœpli-Fondazione Caetani della Reale Accademia dei Lincei, 1905-1926, 10 voll. (repr. Georg Olms, New York, 1972).
- Leone, Caetani, Studi di storia orientale, (مطالعات تاریخ شرق) Milano, U. Hœpli, 1911-1914, vol. I e III (rist. in 2 voll., Roma, Edizioni di Storia e Letteratura, 2012).
- Leone, Caetani, La funzione dell’Islam nell’evoluzione della Civiltà, (نقش اسلام در تحول تمدن)، Bologna, Zanichelli, Estratto da Scientia Rivista di Scienza, Vol. XI, Anno VI (1912), XXIII-3
منابع
- 1 2 3 «Leone Caetani – Fondazione Camillo Caetani». www.fondazionecamillocaetani.it. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۸-۳۱.
- ↑ "Caetani, Leone - Enciclopedia". Treccani (به ایتالیایی). Retrieved 2025-08-31.
- ↑ «la vita e l'eredità di leone caetani: il principe di teano e il suo legame con l'islam e l'accademia dei lincei». www.gaeta.it (به ایتالیایی). ۲۰۲۵-۰۵-۰۵. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۸-۳۱.
- ↑ "Caetani, Leone - Enciclopedia". Treccani (به ایتالیایی). Retrieved 2025-08-31.