کائوداییسم

چشم چپِ Cao Đài، همانند چشم پراویدنس.
معبد «سریر مقدس» در تای نینها مرکز کلیسای اصلی کائوداییسم.

کائودائیسم (caodaism) یک آیین توحیدی است که به عنوان جنبش مذهبی جدید و ترکیبی به طور رسمی در شهر تای نین در جنوب ویتنام در سال ۱۹۲۶ ساخته شد. نام کامل دین، Đại Đạo Tam Kỳ Phổ Độ به معنای ایمان بزرگ [برای] رستگاری سوم جهانی است.[۱]

پیروان با هدف اتحاد با خدا به اعمالی مانند دعا، گرامی‌داشتِ گذشتگان ، خشونت‌پرهیزی و گیاهخواری می‌پردازند.[۲] تخمین تعداد کائوداییست‌ها در ویتنام متفاوت است. ارقام دولتی، شمار ۴/۴ میلیون کائوداییستِ وابسته به معبد کائو‌دای‌تای‌نین را تخمین می‌زند که در صورت احتساب شاخه‌های دیگر، این تعداد به ۶ میلیون افزایش می یابد.[۳][۲][۴][۱][۵] با این حال، برآوردها متفاوت است. سازمان ملل متحد تا ژانویه ۲۰۱۵ حدود ۲/۵ میلیون پیرو کائو‌داییسم را در ویتنام گزارش کرد.[۶][۷] شمار بیشتری از پیروان این دین اعضای قومیت ویتنامی در گروه‌های ده‌هاهزارنفری در آمریکای شمالی، کامبوج، اروپا و استرالیا هستند.

معبد کائوداییستی در گارلندِ تگزاس، در خدمت یک جامعه‌ی بزرگ و محلی ویتنامی

تاریخچه

نو وان جیو، نخستین کسی بود که در سال ۱۹۲۱ ادعای دریافت پیام‌های Cao Đài را کرد.[۸] پیروان باور دارند که در شب کریسمس ۱۹۲۵، خداوند خود را در نخستن گروه از منجیان کائوداییسم معرفی کرد.

در ۷ اکتبر ۱۹۲۶، له‌وان‌ترونگ و یک گروه پیشرو متشکل از 27 کائوداییست، به عنوان نخستین شاگردان کائوداییسم، «اعلامیه تأسیس مذهب کائو‌دای» را امضا کردند و آن را به فرماندار فرانسوی کوچین چین (منطقه‌ای در جنوب ویتنام امروزی) ارائه کردند.

این دین در چند دهه نخست خود محبوب شد و بیش از یک میلیون پیرو جمع کرد و در سال ۱۹۳۲ یک شاخه مستقل به نام چیومین از این دین تاسیس شد که مقر آن در وین‌لونگ است.[۹]

در طول جنگ‌های اول هندوچین و جنگ ویتنام، پیروان این دین(به همراه چندین فرقه ویتنامی دیگر) در مبارزات سیاسی و نظامی علیه نیروهای استعماری فرانسوی و نخست وزیر ویتنام جنوبی فعال بودند.[۱۰]

انتقاد آنها از نیروهای کمونیست تا سال ۱۹۷۵ عاملی برای سرکوب و ممنوعیت آنها بود. در سال ۱۹۹۷، کائوداییسم یک بار دیگر توسط دولت کمونیستی به رسمیت شناخته شد.[۱۱][۱۲]

منابع

  1. 1 2 Hoskins (a) 2012.
  2. 1 2 Hoskins 2015.
  3. ↑ UNHCHR 2014.
  4. ↑ Eller 2014.
  5. ↑ Hoskins (b) 2012.
  6. ↑ "A_HRC_28_66_Add.2_E.doc". www.ohchr.org. 30 January 2015. Retrieved 2020-03-17.
  7. ↑ "Cao Dai | Vietnamese religion". Encyclopedia Britannica. Retrieved 2020-03-17. [B]y the early 1990s Cao Dai was reported to have some two million adherents in Vietnam, Cambodia, France, and the United States.
  8. ↑ "The Colors of Cao Dai". Angelstan Christy. 12 November 2015.
  9. ↑ Jammes 2014, p. 182.
  10. ↑ Hoskins (a) 2012, p. 4.
  11. ↑ Cao Dai Overseas Missionary 2008.
  12. ↑ Bureau of Democracy, Human Rights, and Labor & 2014-07-31.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.