کاخ اوتلندز

کاخ اوتلندز
کاخ اوتلندز اصلی قرن ۱۶ام
نام‌های پیشینعمارت اوتلندز، خانه اوتلندز
اطلاعات کلی
وضعیتتخریب‌شده، سایت اکنون توسط هتل اوتلندز پارک اشغال شده است
گونهکاخ سلطنتی، بعداً عمارت، اکنون هتل
سبک معماریتودور، استوارت، گوتیک استرابری هیل
موقعیتاوتلندز، ویبریج، ساری، انگلستان
مختصات۵۱°۲۲′۳۰″شمالی ۰°۲۶′۳۳″غربی / ۵۱٫۳۷۵۰۷۲°شمالی ۰٫۴۴۲۳۹۲°غربی / 51.375072; -0.442392
مستاجرین کنونیهتل اوتلندز پارک
سال(های) ساخت۱۵۳۸ (بازسازی‌شده توسط هنری هشتم)
تاریخ نوسازیمتعدد، از جمله ۱۷۹۴ (بازسازی‌شده پس از آتش‌سوزی)، ۱۸۳۰
تخریب۱۶۴۹ (کاخ)، متعدد (سازه‌های بعدی)
مشتریهنری هشتم، آن دانمارک، هنریتا ماریا، فردریک، دوک یورک و آلبانی
مالکتاج و تخت، مالکان خصوصی مختلف
جزئیات فنی
موادسنگ، آجر
اندازه۱۴ هکتار (کاخ)
طراحی و ساخت
معمارمتعدد، از جمله اینیگو جونز، هنری هالند
شناخته‌شده برایاقامتگاه سلطنتی، تاریخ تودور و استوارت

کاخ اوتلندز یک کاخ سلطنتی پیشین از دودمان تودور و خاندان استوارت بود که جایگزین ارباب‌منشی پیشین روستای اوتلندز، ساری نزدیک ویبریج، ساری (انگلستان) شد. بخش کمی از ساختمان اصلی باقی مانده است، بنابراین کاوش‌های کاخ در ۱۹۶۴ برای کشف مجدد وسعت آن انجام شد.

هتل چهار ستاره اوتلندز پارک اکنون سایتی را اشغال کرده است که عمارت اوتلندز پس از دوره مشترک‌المنافع (خانه اوتلندز) زمانی در آن قرار داشت. در هسته ساختمان، برخی جزئیات باقی‌مانده از مراحل اولیه وجود آن دیده می‌شود. سایت پیشین کاخ اوتلندز در پایین تپه به سمت مرکز ویبریج قرار دارد. این روزگاری بخشی از زمین‌های همان املاک بود.

عمارت و کاخ

تودورها

بیشتر سنگ‌های فونداسیون کاخ از صومعه چرتسی آمد که پس از انحلال صومعه‌ها در طول اصلاحات پروتستانی در انگلستان رها شد و به ویرانه تبدیل گردید.[۱]

دروازه ورودی پیشین هنوز پابرجاست و درجه II فهرست‌شده است.[۲]

هنری هشتم در سپتامبر ۱۵۱۴ در یک سفر سلطنتی به اوتلندز آمد و در چرتسی میدز گوزن شکار کرد.[۳] او خانه را در ۱۵۳۸ به دست آورد و آن را برای آن کلیو بازسازی کرد.

کاخ حول سه حیاط چهارگوش اصلی به هم پیوسته ساخته شد که چهارده هکتار را پوشش می‌داد و از یک خانه اربابی خندق‌دار قرن ۱۵ام موجود استفاده می‌کرد.[۴]

یک تخت ساخته‌شده برای آن کلیو در فهرست اموال هنری هشتم اوتلندز توصیف شد: «تخت ملکه آن» دارای پرده تخت از پارچه زرین قرمز و پارچه نقره‌ای بود که با حاشیه‌های مخمل بنفش روی درزها تزئین شده بود. این تخت ۱۰۸ نشان گل‌دوزی‌شده آن و هنری و بازوهای تاج‌دارشان را روی tester و ceiler داشت.[۵]

هنری هشتم با کاترین هاوارد در کاخ در ۲۸ ژوئیه ۱۵۴۰ ازدواج کرد.[۶] همسر بعدی هنری، کاترین پار، نیز زمانی را در کاخ گذراند. سوابق نوشته‌های او شامل نامه‌ای است که از اوتلندز برای برادرش، ویلیام پار، اولین مارکویس نورث‌همپتون، اندکی پس از ازدواجش با پادشاه در ژوئیه ۱۵۴۳ فرستاده شد.[۷] هنری هشتم در سال‌های بعدی کمتر متحرک بود و یک رمپ ویژه برای او در اوتلندز ساخته شد تا بتواند سوار اسب‌های شکار خود شود.[۸]

ماری یکم، ملکه انگلستان پس از پایان بارداری مورد انتظارش به اوتلندز عقب‌نشینی کرد. اقامتگاه قبلی او، کاخ همپتون کورت، کارکنان مهدکودکی را که برای تولد کودک گردآوری شده بود، در خود جای داده بود. اعلامیه انتقال به اوتلندز (که به‌طور قابل‌توجهی کوچک‌تر از همپتون بود) هر امیدی را در دربار برای نتیجه خوشبارداری ملکه پایان داد.

الیزابت اول نقاش سرگروهبان خود لئونارد فرایر (هنرمند قرن ۱۶) را به‌کار گرفت تا گالری طولانی را با یک الگوی چوب‌دانه در ۱۵۹۸ تزئین کند. پس از آسترکاری پنل‌ها با رنگ سفیداب سرب، او «flotherwoode» تقلیدی را با برجسته‌کاری‌های طلا و نقره روی قالب‌ها و الگوهای عربی و رنگ‌آمیزی «markatree» که شاید شبیه منبت‌کاری بود، نقاشی کرد. فرایر از «وارنیش شیرین» برای پایان کارش استفاده کرد که به خاطر بوی آن انتخاب شده بود.[۹]

آن دانمارک و فرزندانش

هنری فردریک استوارت و الیزابت استوارت در اوت ۱۶۰۳ در اقامتگاه بودند.[۱۰] چارلز یکم در سپتامبر ۱۶۰۴ از کاخ دانفرملین به اوتلندز آمد.[۱۱]

کاخ از اوت ۱۶۱۱ متعلق به همسر جیمز اول، آن دانمارک، بود.[۱۲] او یک خانه کرم ابریشم و یک باغ انگور ساخت و اینیگو جونز را به‌کار گرفت تا یک دروازه تزئینی از باغ خصوصی به پارک طراحی کند.[۱۳] کار در سایت توسط رابرت استیکلز و نگهبان جان تروور (۱۵۶۳–۱۶۳۰) نظارت می‌شد.[۱۴] باغبان جان بونال «میوه‌ها، گل‌ها، گیاهان دارویی و درختان جدید و نادر» کاشت.[۱۵] پنجره یک خانه کرم ابریشم با نشان‌شناسی ملکه تزئین شده بود. آن دستور داد یک دیوار باغ جدید بازسازی شود تا «باغ فرانسوی» عریض‌تر شود.[۱۶]

مجموعه هنری او در اوتلندز شامل پرتره‌هایی از خواهرزاده‌های دانمارکی‌اش، درباریانش جین دراموند، کنتس راکسبورگه، میری میدلمور و تام دوری بود. پرتره خودش توسط پل ون سامر اول نقاشی شد که او را با اسبش نشان می‌داد که توسط یک خدمتکار آفریقایی آن دانمارک نگه داشته می‌شد، سگ‌های شکار دور پاهایش و دروازه جدید و کاخ در پس‌زمینه.[۱۷][۱۸]

آن دانمارک و خدمتکار آفریقایی‌اش در اوتلندز، اثر پل ون سامر اول

تخت ملکه «با تور پARCHMENT طلا و نقره اسپانگل‌شده تزئین شده بود» و اتاق خواب با پنل‌های ساتن که با ابریشم‌های رنگی تور دوزی شده بودند، پوشیده شده بود.[۱۹] مبلمان شامل صندلی‌های سبک ایتالیایی نقاشی‌شده و طلایی بود و سایر صندلی‌ها با مخمل قرمز با حروف اول او روکش شده بودند.[۲۰] با وجود این تجمل، آن دانمارک گاهی بی‌حوصله یا افسرده بود و برای پادشاه جیمز نوشت که او «از اوتلندز، از مادیان‌هایم، از گوزن‌هایم، از سگ‌هایم و از باغ انگورم خسته‌ام».[۲۱] دو نقاشی از مجموعه او در اوتلندز اکنون توسط موزه هنرهای زیبای مونترال نگهداری می‌شوند که «مسیح و زن کنار چاه» و «مسیح و زن کنعانی» را به تصویر می‌کشند.[۲۲]

سفیر ساووی، آنتونیو اسکانزه، کنت اسکارنافس، در ۳ اکتبر ۱۶۱۴ برای دیدار با آن دانمارک در اوتلندز وارد شد.[۲۳] او در ۳۰ اوت ۱۶۱۸ یک پذیرش باشکوه برای سفیر ونیز پیرو کونتارینی در اوتلندز فراهم کرد. او توسط لرد چمبرلین ملکه، رابرت سیدنی، اولین ارل لستر، مورد استقبال و سرگرم قرار گرفت، در حالی که آن‌ها منتظر ورود چندین زن نجیب‌زاده از جمله مارگارت هاوارد، کنتس ناتینگهام و آلتئا هاوارد، کنتس آراندل بودند. ملکه یک شکار برنامه‌ریزی کرده بود، اما به خاطر باران لغو شد. در پایان شام شیرینی‌جات سرو شد، سپس ایستادند و برای الیزابت استوارت و فریدریش پنجم، انتخابگر پفالتس سلامتی نوشیدند.[۲۴] برای چنین مناسبت‌هایی، زیرنگهبان رالف دایسون مبلمان را از کاخ‌های دیگر قرض می‌گرفت.[۲۵]

هنریتا ماریا و فرزندانش

اوتلندز یکی از املاکی بود که در ازدواج هنریتا ماریا با چارلز اول به او واگذار شد. او از آن به‌عنوان یک اقامتگاه روستایی استفاده کرد، بخشی از مجموعه هنری خود را در سایت نصب کرد، رالف گریندر را به‌کار گرفت تا مبلمان جدید بسازد و جان ترادسکانت بزرگ را برای بازسازی باغ‌ها به‌کار گرفت.[۲۶] هنریتا ماریا یک ماسک (تئاتر) روستایی در کاخ در اوت ۱۶۳۵ اجرا کرد.[۲۷] در اوت ۱۶۳۷ شایعه شد که او به سل (توبرکولوز، که اغلب کشنده بود زیرا پنی‌سیلین هنوز کشف نشده بود) مبتلا شده است. در اوتلندز او شیر الاغ به‌عنوان درمان می‌نوشید.[۲۸] جان ترادسکانت جوان در ۱۶۳۹ نگهبان باغ‌ها شد.[۲۹]

در ۱۶۴۶ اوتلندز خانه موقت نوزاد هنریتا انگلستان، دوشس اورلئان، دختر چارلز یکم و بعداً دوشس اورلئان، خواهرزن لوئی چهاردهم، بود. معلم خصوصی او آن داگلاس، کنتس مورتون (لیدی دالکیت) او را در تابستان ۱۶۴۶ در طول جنگ‌های داخلی انگلستان به فرانسه قاچاق کرد.

از خانه به هتل

۱۶۴۹–۱۶۹۹

پس از اعدام چارلز اول، شورای دولتی انگلستان جمهوری انگلستان اوتلندز و برخی اقامتگاه‌های سلطنتی دیگر را برای کمک به پرداخت بدهی‌های پارلمانی فروخت. رابرت توربریج کاخ اوتلندز و محتویات آن را به قیمت حدود ۴٬۰۰۰ پوند خرید. او آن را تخریب کرد و آجرها را به سر ریچارد وستون (سازنده کانال) از مکان ساتون، ساری فروخت.[۳۰]

یک خانه واحد - دور از سایت خود کاخ و احتمالاً در اصل به‌عنوان یک اقامتگاه شکار عمل می‌کرد - از تخریب جان سالم به در برد. پس از بازگردانی پادشاهی انگلستان، در دهه ۱۶۶۰، اقامتگاه ویلیام باتلر طرفدار جمهوری بود. او به‌عنوان یکی از ده سرلشکر در طول حکومت سرلشکرها (۱۶۵۶) خدمت کرده بود و به سخت‌گیری بر کلیسای کاتولیک، کوئیکرها و کاولیرها معروف بود.[۳۱]

خانه بعداً توسط سر ادوارد هربرت (قاضی)، لرد رئیس قاضی، اشغال و گسترش یافت. او آن را به تاج و تخت واگذار کرد زمانی که جیمز دوم، پادشاه انگلستان را به تبعید دنبال کرد. آن به برادرش، آرتور هربرت، اولین ارل تورینگتون، اهدا شد که بعداً دریاسالار فرمانده ناوگان‌های انگلیسی و هلندی در نبرد بیچی هد (۱۶۹۰) بود.[۳۲]

۱۶۹۹–۱۸۱۹

آرتور خانه را به هنری کلینتون، هفتمین ارل لینکلن واگذار کرد، پسرش هنری پلهام-کلینتون، دومین دوک نیوکاسل-آندر-لین (هنری کلینتون) دوباره آن را بزرگ کرد و همچنین باغ‌های رسمی را طراحی کرد. او آن را به‌عنوان اقامتگاه اصلی خود رها کرد زمانی که پارک کلومبر را به ارث برد و اوتلندز را در ۱۷۸۸ به تاج و تخت فروخت.[۳۳]

در ۱۷۹۰، اوتلندز از تاج و تخت توسط شاهزاده فردریک، دوک یورک و آلبانی، دومین پسر جرج سوم، اجاره شد.[۳۴] معمار او هنری هالند (معمار) بود. در نوامبر سال بعد، فردریک و برادرش جرج چهارم آهنگساز یوزف هایدن را میزبانی کردند، که دو روز اقامت کرد، هر شب چهار ساعت موسیقی نواخت[۳۵] و در دفترچه دوم لندن خود ثبت کرد:

قلعه کوچک، ۱۸ مایل از لندن، روی شیب قرار دارد و باشکوه‌ترین چشم‌انداز را فرماندهی می‌کند. در میان زیبایی‌های متعدد آن، یک غار بسیار قابل‌توجه وجود دارد که ۲۵٬۰۰۰ پوند استرلینگ هزینه داشت و ۱۱ سال در ساخت آن زمان صرف شد. این غار بسیار بزرگ است و شامل سرگرمی‌های متعدد است، از جمله آب واقعی که از طرفین مختلف جریان می‌یابد، یک باغ انگلیسی زیبا، ورودی‌ها و خروجی‌های مختلف، علاوه بر یک حمام بسیار دلپذیر.[۳۶]

خانه در ۱۷۹۴ سوخت اما به‌سرعت به سبک معماری نوگوتیک بازسازی شد.

۱۸۲۰–اکنون

لاژها و دروازه‌های ورودی به هتل اوتلندز پارک

پس از مرگ همسر دورافتاده دوک، پرنسس فردریکا شارلوت پروس، در ۱۸۲۰، کل ملک فروخته شد. آن توسط ادوارد هیوز بال هیوز در ۱۸۲۴ خریداری شد (اگرچه تا پس از مرگ دوک در ۱۸۲۷ فروش نهایی نشد) و دوباره در ۱۸۳۰ بازطراحی شد. هیوز تلاش کرده بود ملک را با حراج عمومی در ۱۸۲۹ بفروشد اما این بخش فروخته نشد.

در ۱۸۳۲ او عمارت و پارک مجاور را به فرانسیس اجرتون، اولین ارل السمر (لرد فرانسیس اجرتون) برای یک دوره هفت‌ساله اجاره داد و دوره را در ۱۸۳۹ تمدید کرد. ورود راه‌آهن لندن و جنوب غربی در ۱۸۳۸ امکان رفت‌وآمد روزانه ساکنان به لندن را فراهم کرد. در ۱۸۴۶ ملک به قطعاتی برای توسعه ساختمانی تقسیم شد و در سه حراج عمومی در مه، اوت و سپتامبر همان سال فروخته شد. پس از یک دوره مالکیت خصوصی توسط جیمز واتس پپرکورن، خانه در ۱۸۵۶ تطبیق داده شد و به‌عنوان یک هتل با نام هتل ساوت وسترن (بعداً اوتلندز پارک) اداره شد.

از ۱۹۱۶ تا ۱۹۱۸، در طول جنگ جهانی اول، دولت بریتانیا از هتل به‌عنوان یک بیمارستان برای نیروهای نیوزیلند که در فرانسه مجروح شده بودند، استفاده کرد.[۳۷] متعاقباً، یکی از خیابان‌های اصلی در واتون-آن-تیمز به افتخار آن مردان به خیابان نیوزیلند تغییر نام یافت.[۳۸]

پانویس

  1. ↑ Elmbridge museum بایگانی‌شده در ۲۰۰۸-۰۶-۱۰ توسط Wayback Machine
  2. ↑ هیستوریک اینگلند. "Entrance gates and walls to Oatlands Palace  (Grade II) (1٬191٬628)". فهرست میراث ملی انگلستان. Retrieved 4 September 2021.
  3. ↑ Edmund Lodge, Illustrations of British History, vol. 1 (London, 1791), p. 6.
  4. ↑ Oatlands Palace from the Gatehouse
  5. ↑ David Starkey, Inventory of Henry VIII (London, 1998), p. 296 no. 12648.
  6. ↑ خطای اسکریپتی: پودمان «Deprecated archive» وجود ندارد.
  7. ↑ Janel Mueller, Katherine Parr: Complete Works and Correspondence (University of Chicago Press, Chicago, 2011), p. 46.
  8. ↑ Simon Thurley, Royal Palaces of Tudor England (Yale, 1993), p. 60.
  9. ↑ Ian C. Bristow, Architectural Colour in British Interiors, 1615-1840 (Yale, 1996), pp. 2, 11.
  10. ↑ Horatio Brown, Calendar State Papers, Venice: 1603–1607, vol. 10 (London, 1900), p. 74 no. 104.
  11. ↑ Horatio Brown, Calendar State Papers, Venice: 1603–1607, vol. 10 (London, 1900), p. 182 no. 274.
  12. ↑ Arthur McGregor, The Late King's Goods (London, 1989), 33: Howard Colvin, The History of the King's Works, 4:2 (London: HMSO, 1982), p. 213.
  13. ↑ Jemma Field, Anna of Denmark: The Material and Visual Culture of the Stuart Courts (Manchester, 2020), pp. 69–70.
  14. ↑ Herbert Horne, "Life of Inigo Jones, II", Hobby Horse, 7:2 (1893), 73.
  15. ↑ Frederick Devon, Issues of the Exchequer (London, 1836), pp. 228-9.
  16. ↑ Howard Colvin, The History of the King's Works, 4:2 (London: HMSO, 1982), p. 214.
  17. ↑ Jemma Field, Anna of Denmark: The Material and Visual Culture of the Stuart Courts (Manchester, 2020), 97, 168–172.
  18. ↑ لورن کمپبل, The early Flemish pictures in the collection of Her Majesty the Queen (Cambridge, 1985), pp. xxxiv, lii.
  19. ↑ Annabel Westman, Fringe, Frog & Tassel: The Art of the Trimmings-Maker (London, 2019), 22, 33.
  20. ↑ Arthur McGregor, The Late King's Goods (London, 1989), 291, 300, 317.
  21. ↑ William Dunn Macray, Beaumont Papers (London: Roxburghe Club, 1884), x, 21.
  22. ↑ John Steegman, "Two Unpublished Paintings from Charles I's Collection", The Burlington Magazine, 99:656 (November 1957), pp. 378–380.
  23. ↑ Allen Hinds, Calendar State Papers, Venice: 1613–1615, vol. 13 (London, 1907), p. 207 no. 423.
  24. ↑ Allen Hinds, Calendar State Papers, Venice: 1617–1619, vol. 15 (London, 1909), 314–5.
  25. ↑ Wendy Hitchmough, 'Setting the Stuart court: placing portraits in the performance of Anglo-Spanish negotiations', Journal of the History of Collections, 32:2 (July 2020), 245–264.
  26. ↑ Annabel Westman, Fringe Frog & Tassel: The Art of the Trimmings-Maker in Interior Decoration in Britain and Ireland (London: Philip Wilson, 2019), p. 35.
  27. ↑ Barbara Ravelhofer, The Early Stuart Masque: Dance, Costume, and Music (Oxford, 2006), p. 137.
  28. ↑ Historical Manuscripts Commission, 4th Report: Earl de la Warr (London, 1874), p. 293.
  29. ↑ Nandini Das, This Little World: A New History of Tudor and Stuart England (Bloomsbury, 2026), p. 246.
  30. ↑ Oatlands Palace History, Weybridge Society, 2017, retrieved 13 July 2017
  31. ↑ Roots, Ivan (2004), "Boteler, William", Oxford Dictionary of National Biography (online ed.), Oxford University Press, doi:10.1093/ref:odnb/37209 (Subscription or UK public library membership required.)
  32. ↑ "Herbert, Arthur (c.1648–1716), of Oatlands Park, Weybridge, Surrey". History of Parliament. Archived from the original on 7 August 2017. Retrieved 7 August 2017.
  33. ↑ "Dukes of Newcastle - Family Seats". دانشگاه ناتینگهام.
  34. ↑ Lock, A.H. (1974). Surrey in 1815. A picture of Surrey life in 1815. Reading: Osprey Publishing. ISBN 0-85045-179-5.
  35. ↑ Robbins Landon, Howard Chandler (1959). The Collected Correspondence and London Notebooks of Joseph Haydn. London: Barrie and Rockliff.
  36. ↑ Haydn, Joseph. "1791 – The Year part 6 – The Year Ends – Triumph & Tragedy". Archived from the original on 7 August 2017. Retrieved 7 August 2017.
  37. ↑ [(https://web.archive.org/web/20080223095253/http://www.oatlandsparkhotel.com/datasite/oatlands_leisure/history.htm) "History"]. Oatlands Park Hotel. Archived from the original on 2008-02-23. Retrieved 2008-04-30. {{cite web}}: مقدار |archive-url= را بررسی کنید (کمک)
  38. ↑ New Zealand Avenue

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ [[Commons:{{{1}}}|کاخ اوتلندز]] موجود است.

الگو:Royal palaces in the United Kingdom

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.