کاخ قانون‌گذاری پرو

کاخ قانونگذاری پرو
کاخ قانونگذاری پرو
Palacio Legislativo
اطلاعات کلی
شهر یا شهرک	لیما
کشور	پرو
مختصات	۱۲°۰۲′۵۳″جنوبی ۷۷°۰۱′۳۱″غربی / ۱۲٫۰۴۸۰°جنوبی ۷۷٫۰۲۵۳°غربی
آغاز ساخت	۲۴ سپتامبر ۱۹۰۶
طراحی و ساخت
معمار	امیلیو رابرت; ریکاردو دِ ژاکسا مالاچوفسکی
وبگاه
	congreso.gob.pe

کاخ قانونگذاری پرو (به اسپانیایی: Palacio Legislativo) یک ساختمان دولتی است که به عنوان مقر کنگره پرو، شاخه قانونگذاری دولت پرو، عمل می‌کند. این کاخ که در خیابان آیاکوچو (که قبلاً اوروبامبا نام داشت) واقع شده است، در کنار میدان بولیوار قرار دارد و بخشی از محله باریوس آلتوس را تشکیل می‌دهد که خود بخشی از مرکز تاریخی لیما است.^[۱]

تاریخچه

این مکان در ابتدا محل سان خوان د لا پنیتنسی بود، خانه ای که تحت حکومت نایب السلطنه آندرس هورتادو د مندوزا، سومین مارکیز کانیته ساخته شد و در سال ۱۵۵۰ برای نگهداری از زنان کرئول و ماستیزا که در اثر جنگ‌های داخلی فاتحان یتیم شده بودند، تأسیس شد. در سال ۱۵۷۷، نایب السلطنه فرانسیسکو دو تولدو این مکان را به دانشگاه سن مارکوس اعطا کرد، که در طول دوره معاونت آن را اشغال کرد.^[۲]

در ۲۰ سپتامبر ۱۸۲۲، کنگره مؤسسان، همان‌طور که در آیین‌نامه داخلی موقت آن تعیین شده بود، در این ساختمان مستقر شد. در این میان، دانشگاه به‌طور موقت به کالج سن پدرو نقل مکان کرد. در این مدت، کنگره همچنین اتاق‌های خاصی از محل قدیمی متعلق به دادگاه تفتیش عقاید را که در سال ۱۸۲۰ غیرفعال شده بود، اشغال کرد. مجلس سنا از اول سپتامبر ۱۸۲۹، تاریخی که اولین جلسه عادی در آن برگزار شد، در آن ساختمان مستقر شد. پیش از این، در ۲۰ ژوئیه ۱۸۲۹، اولین جلسه مقدماتی مجلس سنا برگزار شد.

در ۱۹ ژانویه ۱۸۶۹، کنگره با صدور قطعنامه‌ای به رئیس‌جمهور وقت، خوزه بالتا، اجازه ساخت کاخ قانونگذاری را داد. در ۲۶ آوریل ۱۸۷۳، کنگره دوباره مجوز ساخت کاخ مذکور را تصویب کرد و همچنین به لزوم ساخت ساختمانی برای قوه مجریه پرو اشاره کرد. با این حال، به دلیل وضعیت اقتصادی که کشور با آن مواجه بود (کاهش رونق گوانو) و جنگ اقیانوس آرام، هیچ‌یک از این درخواست‌ها محقق نشد. پیش از این رویارویی، در ۷ نوامبر ۱۸۷۸، کنگره اجرای قطعنامه صادر شده در سال ۱۸۷۳ را به حالت تعلیق درآورد.^[۳]

ساخت ساختمان جدید مجلس قانونگذاری در سال ۱۹۰۴ بر اساس طرح معمار فرانسوی امیلیو رابرت آغاز شد. برای امکان‌پذیر شدن ساخت و ساز، این ساختمان - که در آن زمان توسط خیریه لیما به عنوان بیمارستان مورد استفاده قرار می‌گرفت - و کلیسای مجاور آن، کلیسای سنت ماری خیریه (به اسپانیایی: Santa María de la Caridad) در سال ۱۹۱۶ تخریب شدند. کلیسای دوم در سال ۱۵۶۲ تأسیس شده بود.

اگرچه این ساختمان در طول دهه‌های بعدی ساخت و ساز، چندین کارکرد سیاسی داشت، اما تا سال ۱۹۳۸ در زمان ریاست جمهوری اسکار آر. بناویدس به‌طور دائم مورد استفاده قرار نگرفت. در سال ۲۰۰۷، ساختمان به دلیل زلزله شدیدی که در ۱۵ آگوست رخ داد، آسیب دید و منجر به تعطیلی موقت طبقه سوم شد.

منابع

↑ "Congreso realiza indispensables refacciones en Plaza José Faustino Sánchez Carrión". Comunicaciones (in English). Retrieved 2026-02-08.
↑ Correo, Redacción (2023-04-27). "Piden respetar plaza en honor a José Faustino Sánchez Carrión". Correo (in Spanish). Retrieved 2026-02-08.
↑ vis.com.pe. «Congress of the Republic of Peru > Overview > Legislative Palace > History of the Legislative Palace». www.congreso.gob.pe. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۲-۰۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

[1] "Congreso realiza indispensables refacciones en Plaza José Faustino Sánchez Carrión". Comunicaciones (in English). Retrieved 2026-02-08.

[2] Correo, Redacción (2023-04-27). "Piden respetar plaza en honor a José Faustino Sánchez Carrión". Correo (in Spanish). Retrieved 2026-02-08.

[3] vis.com.pe. «Congress of the Republic of Peru > Overview > Legislative Palace > History of the Legislative Palace». www.congreso.gob.pe. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۲-۰۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

[۱]

[۲]

[۳]