کاخ قدیمی (اشتوتگارت)
| کاخ قدیمی اشتوتگارت | |
|---|---|
Altes Schloss Stuttgart | |
.jpg) نمای حیاط داخلی کاخ قدیمی با معماری رنسانس | |
  موقعیت در آلمان و ایالت بادن-وورتمبرگ  کاخ قدیمی (اشتوتگارت) (آلمان) | |
| اطلاعات کلی | |
| وضعیت | حفظ شده (موزه ایالتی) |
| سبک معماری | رنسانس |
| موقعیت | اشتوتگارت، بادن-وورتمبرگ، آلمان |
| مختصات | ۴۸°۴۶′۳۸″ شمالی ۰۹°۱۰′۴۵″ شرقی / ۴۸٫۷۷۷۲۲°شمالی ۹٫۱۷۹۱۷°شرقی |
| مستاجرین کنونی | موزه ایالتی وورتمبرگ |
| آغاز ساخت | قرن دهم میلادی (به عنوان دژ) |
| پایان | ۱۵۶۲ (بازسازی رنسانس) |
| تاریخ نوسازی | ۱۹۴۷–۱۹۶۹ (بازسازی پس از جنگ) |
| مشتری | کنت‌ها و دوک‌های وورتمبرگ |
| مالک | ایالت بادن-وورتمبرگ |
| طراحی و ساخت | |
| معمار | آبرلین تریش، بلسیوس بربرت |
| وبگاه | |
کاخ قدیمی (به آلمانی: Altes Schloss) بنایی تاریخی در مرکز شهر اشتوتگارت است که ریشه‌های آن به سده دهم میلادی بازمی‌گردد. این ساختمان که در ابتدا یک دژ آبی برای حفاظت از اسطبل‌های سلطنتی بود، در سده‌های بعد به اقامتگاه باشکوه خاندان وورتمبرگ تبدیل شد. امروزه این بنا به عنوان یکی از مهم‌ترین نمونه‌های معماری رنسانس در جنوب آلمان شناخته می‌شود و در مجاورت شلوس‌پلاتس قرار دارد.
تاریخچه و تحولات ساختمانی
نخستین بنای این مجموعه در حدود سال ۹۵۰ میلادی به عنوان یک قلعه دفاعی ساخته شد. در سده چهاردهم، این دژ به اقامتگاه اصلی کنت‌های وورتمبرگ تبدیل گشت. تحول اساسی معماری بنا در اواسط سده شانزدهم میلادی رخ داد؛ زمانی که دوک کریستوف دستور داد قلعه قرون‌وسطایی به یک کاخ مجلل رنسانس تبدیل شود. معمارانی نظیر آبرلین تریش با افزودن حیاطی با ردیف‌ستون‌های سه‌طبقه، شکوهی نوین به این بنا بخشیدند[۱].
ویژگی‌های معماری رنسانس
بارزترین ویژگی معماری کاخ قدیمی، حیاط داخلی محصور آن است که با قوس‌های رنسانس ایتالیایی تزیین شده است. چهار برج دایره‌ای در گوشه‌های بنا، میراث ساختار دفاعی اولیه آن هستند که با بازسازی‌های سده شانزدهم با بدنه اصلی کاخ ادغام شدند. کلیسای کاخ نیز که در همین دوران ساخته شد، یکی از نخستین نمونه‌های معماری پروتستان در آلمان محسوب می‌شود که تزیینات سنگی و گچ‌بری‌های ظریفی را در خود جای داده است[۲].
ویرانی و بازسازی مدرن
در دسامبر ۱۹۳۱، آتش‌سوزی بزرگی بخش‌های وسیعی از کاخ، از جمله تالار شوالیه‌ها را ویران کرد. هنوز بازسازی‌های مربوط به این حادثه به پایان نرسیده بود که جنگ جهانی دوم آغاز شد و بمباران‌های سال ۱۹۴۴، بخش‌های باقی‌مانده را نیز به خرابه تبدیل کرد. روند بازسازی دقیق و علمی بنا از سال ۱۹۴۷ آغاز شد و تا اواخر دهه ۱۹۶۰ به طول انجامید. در این دوره، تلاش شد تا نمای خارجی و حیاط رنسانس دقیقاً مطابق با نقشه‌های اصلی احیا شود[۳].
موزه ایالتی وورتمبرگ
امروزه کاخ قدیمی محل استقرار «موزه ایالتی وورتمبرگ» است. این موزه مجموعه‌های ارزشمندی از دوران پیش‌ازتاریخ تا سده‌های اخیر را به نمایش می‌گذارد که شامل جواهرات دربار وورتمبرگ، آثار هنری قرون‌وسطا و مجموعه‌های تخصصی ساعت و آلات موسیقی است. همچنین، در زیرزمین کلیسای کاخ، مقبره پادشاه کارل یکم و همسرش ملکه اولگا قرار دارد که به عنوان یکی از مکان‌های مذهبی و تاریخی مورد احترام شهر شناخته می‌شود[۴].
جستارهای وابسته
یادداشت‌ها
منابع
- ↑ Korn, Gerd (2012). Altes Schloss Stuttgart. Bayerische Schlösserverwaltung. p. 14. ISBN 978-3941637153.
- ↑ Korn, Gerd (2012). Altes Schloss Stuttgart. Bayerische Schlösserverwaltung. p. 32. ISBN 978-3941637153.
- ↑ Korn, Gerd (2012). Altes Schloss Stuttgart. Bayerische Schlösserverwaltung. p. 51. ISBN 978-3941637153.
- ↑ Korn, Gerd (2012). Altes Schloss Stuttgart. Bayerische Schlösserverwaltung. p. 68. ISBN 978-3941637153.