کاخ یوهانیسبورگ

کاخ یوهانیسبورگ یا ( شلوس یوهانیسبورگ در زبان آلمانی)،

کاخ یوهانیسبوگ در شهر آشافنبورگ

در آشافنبورگ آلمان است که در محل قلعه قبلی ساخته شده است. تا سال ۱۸۰۳ این کاخ اقامت‌گاه دوم شاهزاده اسقف های انتخابگر ماینتس بود. کاخ از سنگ ماسه ای قرمز و مصالح معمولی اطراف آشافنبورگ ساخته شده‌است.

تصویر هوایی از کاخ یاهنیسبورگ

کاخ یوهانیسبورگ در میان شهر آشافنبورگ و مشرف به رودخانه ماین واقع شده و از مهم‌ترین آثار تاریخی و گردشگری این شهر است. کاخ یوهانیسبورگ در آشافنبورگ از قرن سیزدهم تا سال ۱۸۰۳ به عنوان اقامتگاه دوم اسقف‌های انتخابگران ماینتس مورد استفاده قرار می گرفت. قلعه فعلی بین سال‌های ۱۶۰۵ تا ۱۶۱۴ توسط معمار اشتراسبورگی، گئورگ ریدینگر به عنوان یک سازه رنسانسی در محل قلعه قبلی ساخته شد. از سال ۱۸۱۴ تا پایان سلطنت در سال ۱۹۱۸، این قلعه متعلق به تاج و تخت باواریا بود. امروزه، ایالت آزاد باواریا مالک این قلعه است و توسط اداره کاخ‌ها، باغ‌ها و دریاچه‌های ایالتی باواریا اداره می‌شود. .این قلعه بر منظره شهری آشافنبورگ تسلط دارد و مهمترین بنای تاریخی آن محسوب می‌شود. کاخ یوهانیسبورگ در محل قلعهٔ ویران شده‌ای از قرن ۱۴ام بنا شد و در طول ساخت و سازها بقایای قلعه قدیمی حفظ شده است و در حال حاضر قدیمی‌ترین بخش کاخ است. کاخ یوهانیسبورگ یکی از مهم‌ترین آثار به‌جا مانده از دوره رنسانس در آلمان می‌باشد. در اواخر قرن ۱۸ ام بخش داخلی کاخ بسبک کلاسیک بازسازی شد. کاخ در روزهای پایانی جنگ جهانی دوم تقریباً تخریب شد و بازسازی آن حدود بیست سال طول کشید.

تاریخچه کاخ

طلاعات کمی از تاریخچه ساخت قلعه قرون وسطایی این محل وجود دارد. پس از احداث کلیسایی در ۱۲۸۴، قلعه در قرن چهاردهم گسترش یافت، به ویژه برج اصلی که بسیار بلند بود. این قلعه دومین مقر حکومتی اسقف‌های اعظم ماینتس محسوب می‌شد و آشافنبورگ در قرون ۱۳ تا ۱۵ محل گردهمایی‌های مهم سیاسی و مذهبی با حضور شخصیت‌هایی چون پادشاه لودویگ باواریایی بود.

اهمیت این مکان زمانی فزونی یافت که اسقف اعظم آلبرشت براندنبورگ در ۱۵۳۹ به دلیل رفرماسیون به آنجا عقب‌نشینی کرد. قلعه در ۱۵۵۲ در جنگی غارت و نابود شد و بسیاری از گنجینه‌های هنری آلبرشت از بین رفت. برخی آثار، مانند کارهای لوکاس کراناخ پدر، که امروزه در گالری دولتی کاخ آشافنبورگ نگهداری می‌شوند، باقی ماندند.

اطلاعات مهمی درباره طرح و تجهیزات اولیه این کاخ، از طریق مجموعه‌ای از نقشه‌های حکاکی‌شده که در سال ۱۶۱۶ منتشر شد، به دست آمده است. معمار بنا در سال ۱۶۱۷ فوت کرد و تکمیل نهایی کاخ بین سال‌های ۱۶۱۸ تا ۱۶۱۹ به طول انجامید.

طبقه همکف کاخ عمدتاً به فضاهای اداری، اقتصادی و چندین آشپزخانه اختصاص داشت. در جناح جنوب شرقی نیز مکانی برای نگهداری ظروف نقره وجود داشت.

اقامتگاه حاکم محلی (شاهزاده اسقف) در طبقه اول جناح اصلی قرار داشت. در طبقه دوم و مستقیماً بالای آن، آپارتمان مجللی برای امپراتور طراحی شده بود که شامل اتاق‌های مسکونی و یک تالار بزرگ تشریفاتی به نام "تالار امپراتوری" با هفت ردیف پنجره می‌شد

در بازخوانی دقیق پنجره‌های طبقه اول، می‌توان نمادهای اصلی ساختمان را مشاهده کرد: چرخ ماینتس (نشان اسقف‌نشین ماینتس) و عناصری از نشان خاندان کرونبرگ، مالک سازنده کاخ. روایتی شناخته‌شده نقل می‌کند که در سال ۱۶۳۱، یک راهب کاپوچین با زیرکی و با اشاره به نقش چرخ‌های ماینتس بر روی پنجره‌ها، پادشاه سوئد گوستاو آدولف را از تخریب کاخ منصرف کرد.

جاذبه‌های گردشگری

کاخ در طول تاریخ شاهد رویدادهای مهمی بود؛ از جمله انتقال آثار هنری و کتاب‌های ارزشمند از ماینتس به آن در سال ۱۷۹۲ و تبدیل شدن به اقامتگاه در دوران دوکنشین فرانکفورت. در جنگ جهانی دوم، کاخ به شدت آسیب دید و تقریباً به کلی سوخت. بازسازی آن پس از جنگ، با کمک اسناد تاریخی و با هزینه‌ای سنگین انجام شد و در سال ۱۹۶۴ مجدداً گشایش یافت. امروزه این بنا میزبان موزه‌ها و مجموعه‌های مختلف است

نگارخانه دولتی آشافنبورگ، شعبه‌ای از مجموعه نقاشی‌های دولتی بایرن، پس از تعطیلی و بازسازی طولانی (۲۰۲۳–۲۰۱۵) مجدداً گشایش یافته است. این موزه میزبان مهم‌ترین مجموعه اروپایی آثار لوکاس کراناخ (پدر، پسر و شاگردان) و همچنین آثاری از روبنس، هانس بالدنگرین و استادان هلندی و فلاندری سده‌های ۱۷ و ۱۸ است. در بخش مجاور (تالار پارامنتن)، البسه و ادوات آیینی سوزن‌دوزی‌شده متعلق به اسقف‌های ماینتس نگهداری می‌شود.

در شمال غربی قلعه، کلیسای دوطبقه سنت یوهانیس بین برج غربی و برج دیده‌بانی واقع شده که از حیاط داخلی تنها از طریق پنجره‌های سرتاسری و درگاهی تزئینی قابل تشخیص است. این درگاه که احتمالاً توسط هانس یونکر طراحی شده، با دو ستون کرینتی، طاق‌شکن تزئینی، تندیس‌های یحیی تعمیددهنده و یحیی انجیلی، و نقش‌هایی چون رُخ مالیده ورونیکا و تعمید مسیح آراسته شده است. محراب مرمری رنگارنگ یونکر (۱۶۱۴) با حدود ۱۵۰ پیکره آلاباستری، صحنه‌های رستگاری و مصائب مسیح را نشان می‌دهد. منبر (۱۶۱۸) نیز با تصاویر پیامبران و آبای کلیسا تزئین شده است. بازسازی خسارات جنگ جهانی دوم این کلیسا در سال ۱۹۸۹ به پایان رسید.

منابع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Schloss Johannisburg». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای آلمانی ، بازبینی‌شده در ۹ سپتامبر ۲۰۱۳.