کارلا کاپونی
کارلا کاپونی | |
|---|---|
 | |
| عضو مجلس نمایندگان ایتالیا | |
| دوره مسئولیت ۲۵ مه ۱۹۷۲ – ۴ ژوئیه ۱۹۷۶ | |
| حوزه انتخاباتی | رم |
| دوره مسئولیت ۲۵ ژوئن ۱۹۵۳ – ۱۱ ژوئن ۱۹۵۸ | |
| حوزه انتخاباتی | رم |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | ۷ دسامبر ۱۹۱۸ رم |
| درگذشته | ۲۴ نوامبر ۲۰۰۰ (۸۱ سال) زاگارولو |
| ملیت | ایتالیا |
| حزب سیاسی | حزب کمونیست ایتالیا |
| پیشه | پارتیزان سیاستمدار |
| خدمات نظامی | |
| لقب(ها) | دختر کوچولوی انگلیسی |
| یگان |  کمیته آزادی ملی |
کارلا کاپونی (انگلیسی: Carla Capponi; ۷ دسامبر ۱۹۱۸ – ۲۴ نوامبر ۲۰۰۰) معروف به دختر کوچولوی انگلیسی، پارتیزان و سیاستمدار اهل ایتالیا بود. که به خاطر مشارکتش در جنبش مقاومت ایتالیا، مدال طلای شجاعت نظامی دریافت کرد.
زندگینامه
کارلا کاپونی در رم متولد و بزرگ شد، او در مدرسه انیو کوئیرینو ویسکونتی لیسئو جیناسیو در همان کلاسی درس می‌خواند که کارلو لیتزانی و پیرو دلا ستا، عضو آینده شورای شهر در آن درس می‌خواندند. در سال ۱۹۴۰ پدرش که مهندس معدن بود درگذشت و سه خواهر مجبور به کار شدند و کارلا کاپونی مجبور شد تحصیل در رشته حقوق را رها کند.
در ۱۹ ژوئیه ۱۹۴۳ بلافاصله پس از بمباران سن لورنزو، کارلا برای جستجوی مادرش به بیمارستان پلیس‌کلینیکو شتافت و به عنوان داوطلب در آنجا ماند؛ متعاقباً او به فعالان کمونیست مخفی اجازه داد تا در آپارتمانش در مقابل انجمن تراژان، از جمله جواکینو ژسموندو، لوچیانو لوسانا، آدل بی، کارلا آنجلینی و ماریو لپوراتی جمع شوند. در یکی از این جلسات، او با روزاریو بنتیوگنا دانشجوی پزشکی آشنا شد؛ در استودیوی مجسمه‌ساز نینو فرانچینا، با فیلیبرتو اسباردلا (یکی از رهبران پرچم سرخ) آشنا شد.
تقریباً در زمان اشغال ایتالیا توسط آلمان (۱۹۳۹-۱۹۴۵)، او به حزب کمونیست ایتالیا پیوست و فعالیت خود را در مقاومت آغاز کرد. یکی از رفقای او در دوران مبارزه، او را اینگونه توصیف کرد: «این زن جوان بور که شب‌ها برای تیراندازی به آلمانی‌ها بیرون می‌رفت... با سلاح در دست، اولین نفر از اولین‌ها، در ده‌ها اقدام شرکت کرد و خود را به طرز فوق‌العاده‌ای متمایز ساخت.» در طول جنگ، او به عنوان «دختر کوچک انگلیسی» شناخته می‌شد.
از جمله اولین اقدامات مهم او، ترور یک افسر آلمانی بود که در حال خروج از هتل اکسلسیور، کیفی حاوی نقشه‌های دفاعی شهر را حمل می‌کرد. کاپونی این اقدام را اینگونه توصیف کرد:
«تجربه‌ی آسیب‌زایی بود. تقریباً می‌خواستم او را صدا بزنم، کاری کنم که برگردد... اما می‌دانستم که او مسلح است. با وجود روحیه‌ی صلح‌طلبی که من دارم و با هر نوع خشونتی مخالفم، غیرممکن به نظر می‌رسید که بتوانم اسلحه را نگه دارم، به سمت او نشانه بگیرم و از پشت به او شلیک کنم. کیفش را برداشتم. شوکه شده بودم... با اسلحه‌ای که هنوز در دست داشتم شروع به دویدن در خیابان کردم... باران می‌بارید و اشک از صورتم جاری بود... بعد از اینکه از شوک اولیه عبور کردیم، به خصوص از آنجایی که بسیاری از رفقای ما دستگیر و شکنجه می‌شدند، تمام تردیدهای ما جای خود را به عزم راسخ برای مبارزه در راه آرمانمان داد.»
در ۲۲ سپتامبر ۱۹۴۴، کاپونی با روزاریو بنتیوگنا که با او در جبهه مقاومت جنگیده بود، ازدواج کرد. در سال ۱۹۴۵ او دختری به نام النا به دنیا آورد. این زوج بعداً در سال ۱۹۷۴ از هم جدا شدند.
در سال ۱۹۵۳ او به عنوان عضو حزب کمونیست ایتالیا به مجلس نمایندگان انتخاب شد. او دو دوره از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۸ و بعداً از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۶ در این سمت خدمت کرد. چند ماه قبل از مرگش، خاطرات "Con cuore di donna" را منتشر کرد. او همچنین تا زمان مرگش در سال ۲۰۰۰ در کمیته اجرایی انجمن ملی پارتیزان‌های ایتالیایی خدمت نمود. پس از مرگ جسدش را سوزانده و ابتدا در گورستان ورانو به خاک سپرده شد. در سال ۲۰۱۴، دخترش النا (که سال بعد، در سال ۲۰۱۵، در سن ۶۹ سالگی درگذشت)، که فرصت دفن والدینش را با هم پیدا نکرده بود، در ۸۰ سانتی‌متر خاک در گورستان غیر کاتولیک رم در تستاچیو ، همانطور که خودشان می‌خواستند، به وصیت آنها احترام گذاشت و خاکستر آنها را در رودخانه تیبر پراکنده کرد.
کاپونی مدال طلای شجاعت نظامی را دریافت کرد. او یکی از شانزده زن ایتالیایی بود که این افتخار را دریافت کرد.
منابع
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Carla Capponi». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱ سپتامبر ۲۰۲۵.
پیوند به بیرون
