کافه ملکیوره

ملکیوره کافا (متولد ملکیوره گافا؛ [الف] ۱۶۳۶–۱۶۶۷) یک مجسمه‌ساز باروک اهل مالت بود. کافا حرفهٔ نویدبخشی را در رم آغاز کرد، اما این حرفه با مرگ زودهنگامش در پی یک حادثهٔ کاری، کوتاه شد. او برادر بزرگتر معمار لورنزو گافا بود.

زندگی‌نامه

وجد سنت کاترین

کافا در ویتوریوسا، مالت متولد شد و در زمان غسل تعمید در ۲۱ ژانویه ۱۶۳۶ نام مارچلو را بر خود نهاد. پس از نقل مکانش به رم در سال ۱۶۵۸ یا کمی پس از آن، او اغلب با نام ملکیور (یا ملکیوره) مالتی شناخته می‌شد. برادرش لورنزو گافا یکی از معماران برجسته مالت بود.

کافا پیش از آمدن به رم و ورود به کارگاه ارکوله فراتا، مجسمه‌ساز چیره‌دستی بود. ارکوله فراتا به معنای دقیق کلمه معلم کافا نبود، هرچند احتمالاً در اصلاح تکنیک او به کافا کمک کرده بود. با وجود اینکه کافا خیلی زود سفارش‌های خودش را دریافت کرد، اما همچنان با فراتا در ارتباط نزدیک بود و با او همکاری می‌کرد.

در سال ۱۶۶۰، کافا اولین قرارداد مستقل خود را با شاهزاده کامیلو پامفیلی برای یادبود شهادت سنت یوستاچه در سنت آنیس این آگون امضا کرد. در سال ۱۶۶۲، او به عضویت آکادمی سن لوکا درآمد و حتی در سال ۱۶۶۷ به عنوان مدیر آن انتخاب شد، اما این افتخار را نپذیرفت. طبق گزارش‌ها، او دوست صمیمی نقاش جووانی باتیستا گائولی بود. کافا در ۴ سپتامبر ۱۶۶۷ پس از فرو ریختن مقداری از مصالح در ریخته‌گری سنت پیتر، در حالی که روی تزئینات محراب کلیسای جامع سنت جان در والتا کار می‌کرد، درگذشت. [ب]

هیچ بنای یادبود یا پلاک یادبودی به افتخار او در شهر زادگاهش، ویتوریوسا، مالت، وجود ندارد. با این حال، اداره پست مالت چندین تمبر با طرح مجسمه‌های کافا منتشر کرد.

آثار

شهادت سنت یوستاس

او در طول زندگی کوتاهش بسیار پرمشغله بود و تنها توانست چند سفارش بزرگ را خودش به پایان برساند:

  • مجسمه چوبی سنت پاول در کشتی غرق‌شده سنت پاول در والتا (حدود ۱۶۵۹).
  • مجسمه چوبی مریم مقدس در کلیسای دومینیکن، رباط، مالت (۱۶۶۰–۱۶۶۱).
  • مجسمه مرمری سنت رز لیما در حال مرگ (امضا و تاریخ ۱۶۶۵؛ لیما، سانتو دومینگو) در سال ۱۶۶۸ به عنوان قطعه مرکزی مراسم تقدیس این قدیس آینده در کلیسای سانتا ماریا سوپرا مینروا در رم قرار گرفت و بلافاصله پس از آن رویداد به پرو ارسال شد. اگرچه این مجسمه شباهت‌های ظاهری با تابلوی «خلسه سنت ترزا» اثر برنینی دارد و احتمالاً به نوبه خود بر تابلوی «مرگ لودوویکا آلبرتونی مقدس» اثر دومی تأثیر گذاشته است، اما مجسمه کافا، مرگی آرام و عاری از آشفتگی‌های دو اثر برنینی را به تصویر می‌کشد.[۱][۲][۳]
  • سنت توماس ویلانووا در حال توزیع صدقه در کلیسای سنت آگوستینو در رم (۱۶۶۳–۱۶۶۹).
  • نقش برجسته از سنگ مرمر سفید مربوط به وجد سنت کاترین سینا در سانتا کاترینا آ مانیاناپولی در رم. زمینه چند رنگ منحنی، تداعی کننده تشکیل ابرها و هاله ای است که این ایده را تقویت می‌کند که قدیس به بهشت منتقل می‌شود. هیچ تاریخ مشخصی برای مداخله کافا وجود ندارد، اما به‌طور کلی پذیرفته شده است که او خودش آن را به پایان رسانده است، یعنی ۱۶۶۷ یا قبل از آن. موم بوزتو برای این اثر توسط ادگار ولا در سال ۱۹۹۵ کشف شد و اکنون در یک مجموعه خصوصی در مالت است.
  • یک مجسمه نیم‌تنه از الکساندر هفتم در یک نسخه سفالی بسیار نفیس در کاخ چیگی در آریچا وجود دارد، یک مجسمه برنزی امضا شده (مربوط به سال ۱۶۶۷) در موزه متروپولیتن نیویورک (عکس اینجا) و یک مجسمه برنزی دیگر در کلیسای جامع سینا.
  • شکوه محراب بلند سانتا ماریا در کامپیتلی در رم.[۴]

تعدادی از سفال‌های کافا در موزه ارمیتاژ در سن پترزبورگ، موزه موژا (که قبلاً موزه ملی هنرهای زیبا بود) در والتا، موزه پالازو ونیز در رم، موزه فوگ در دانشگاه هاروارد، ماساچوست و موزه روما قرار دارند. نقش برجسته‌ها و مجسمه‌های مومی مختلفی از کافا در مالت وجود دارد: موزه والتا طرح‌هایی از شهدا و مدل‌هایی برای مجسمه‌های موجود در رواق میدان سنت پیتر در رم دارد. قابل توجه است که موژا محل نگهداری خیریه حکاکی شده سنت توماس ویلانووا[۵] و یک مجسمه برنزی از سنت رز لیما است که کپی کوچکتری از مجسمه سنت رز لیما در حال مرگ است که خود کافا آن را از سنگ مرمر ساخته بود.[۶][۷] اخیراً چهار نقش برجسته در کلیسای جامع مدینا کشف شده است که نمایانگر تولد عیسی مسیح، ستایش چوپانان، بشارت و جلال سنت رز لیما هستند.[۸]

بیشتر کارهای ناتمام توسط ارکوله فراتا تکمیل شد، به عنوان مثال:

  • شهادت سنت یوستا در سنت آنیس این آگون، رم (۱۶۶۰–۱۶۶۹). سفال کافا در موزه پالازو ونیز در رم قرار دارد. در سال ۲۰۱۴، ولا کشف خود از یک بزتوی مومی توسط کافا برای این نقش برجسته مرمری را منتشر کرد.
  • سنت توماس ویلانووا در حال توزیع صدقات در کلیسای سنت آگوستینو در رم (۱۶۶۳–۱۶۶۹). سفال‌های کافا در موزه در والتا نگهداری می‌شوند.[۹]
  • مجسمه مرمری پاپ الکساندر سوم در کلیسای جامع سینا (از ۱۶۶۵/۶۶).
  • مجسمه مرمرین سنت پاول در غار سنت پاول، رباط، مالت (۱۶۶۶–۱۶۶۹).
  1. ↑ After a long period of various spellings—including Caffà, Gafa, Gaffar, and Gafar—international scholars of Italian baroque sculpture finally agreed on the spelling Cafà, which he himself used when signing works; cf. the book by Sciberras cited below.
  2. ↑ This was eventually executed decades later and after a new design by Cafà's most distinguished (and according to contemporary sources his only) pupil Giuseppe Mazzuoli.

منابع

  1. ↑ Vassallo, Alvin (15 February 2020). "Melchiorre Cafà's statuette added to Heritage Malta national collection". TVM News. Retrieved 4 August 2022.
  2. ↑ "Melchiorre Cafà and his Golden Rose". Times of Malta. 11 February 2020. Retrieved 4 August 2022.
  3. ↑ "Heritage Malta acquires Melchiorre Cafà's 'St Rose of Lima'". independent.com.mt. 22 November 2019. Retrieved 4 August 2022.
  4. ↑ "Parish of Santa Maria in Portico in Campitelli".
  5. ↑ "Charity of St Thomas of Villanova". Europeana. Retrieved 4 August 2022.
  6. ↑ Vassallo, Alvin (15 February 2020). "Melchiorre Cafà's statuette added to Heritage Malta national collection". TVM News. Retrieved 4 August 2022.
  7. ↑ "Heritage Malta acquires Melchiorre Cafà's 'St Rose of Lima'". independent.com.mt. 22 November 2019. Retrieved 4 August 2022.
  8. ↑ George Cini (1 December 2010). "Four wax reliefs by Melchiorre Cafà discovered in Mdina". Times of Malta. Retrieved 5 December 2010.
  9. ↑ "Charity of St Thomas of Villanova". Europeana. Retrieved 4 August 2022.

منابع

  • رودولف پریمزبرگر، در: Dizionario Biografico degli Italiani , vol. 16، ۱۹۷۳، صص. ۲۳۰–۲۳۵ (به ایتالیایی)
  • Gerhard Bissell, in: Allgemeines Künstlerlexikon, vol. 15، ۱۹۹۷، صص. ۴۹۳–۴۹۵ (به آلمانی)
  • کیت اسکیبراس (ویراستار)، ملکیوره کافه. نبوغ مالتی در باروک رومی، والتا ۲۰۰۶ (نوشته‌های جداگانه به زبان انگلیسی یا ایتالیایی)
  • Sante Guido, Giuseppe Mantella, Melchiorre Cafà insigne modellator. La Natività, l'Adorazione dei pastori e altre opere in cera, Soveria Mannelli (CZ) 2010 (به ایتالیایی)

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.