کالج زنان کلرادو

کالج زنان کلرادو بخشی از دانشگاه دنور در شهر دنور، ایالت کلرادو بود که بر ارائه دوره‌های آموزشی برای زنان در ساعات عصر، آخر هفته و به صورت برخط تمرکز داشت. این مؤسسه در سال ۱۹۰۹ فعالیت خود را به عنوان یک کالج خصوصی ویژه زنان آغاز کرد و در سال ۱۹۸۲ با دانشگاه دنور ادغام شد.

ساختمان پورتر هال (امروزه با نام پرزیدنتس هال شناخته می‌شود) در پردیس سابق کالج زنان کلرادو
ساختمان کرتیس هال (امروزه با نام گِیبی هال شناخته می‌شود) در پردیس سابق کالج زنان کلرادو
نمازخانه در پردیس سابق کالج زنان کلرادو
نمازخانه و آمفی‌تئاتر در پردیس سابق کالج زنان کلرادو

تاریخچه

کالج زنان کلرادو به ابتکار کشیش رابرت کامرون، کشیش کلیسای نخست باپتیست دنور، تأسیس شد. کامرون قصد داشت در غرب ایالات متحده کالجی ویژه زنان ایجاد کند که از نظر اعتبار، شهرت و سطح برنامه‌های آموزشی با کالج واسر برابری کند.

این کالج در سال ۱۸۸۸ به صورت رسمی به ثبت رسید، اما فعالیت آموزشی خود را تا ۲۱ سال بعد آغاز نکرد. در سال ۱۹۳۲، این مؤسسه با عنوان «کالج زنان کلرادو» از کمیسیون آموزش عالی اعتبار دانشگاهی دریافت کرد و این اعتبار را تا زمان تعطیلی کالج حفظ کرد.

در سال ۱۹۶۷، نام کالج به کالج تمپل بوئل تغییر یافت. این تغییر نام به افتخار یک نیکوکار محلی انجام شد که یک سال پیش از آن، مبلغ ۲۵ میلیون دلار آمریکا به کالج اهدا کرده بود. این کمک مالی در وصیت‌نامه تمپل بوئل (۱۸۹۵–۱۹۹۰) به عنوان میراثی برای کالج در نظر گرفته شده بود.

تغییر نام کالج موجب نارضایتی بسیاری از فارغ‌التحصیلان قدیمی شد و در پی آن میزان کمک‌های مالی آنان کاهش یافت. با تشدید مشکلات مالی، کالج بار دیگر نام کالج زنان کلرادو را به عنوان نام رسمی خود برگزید.

به عنوان یک کالج مسکونی، زندگی اجتماعی فعالی برای دانشجویان داشت. روزنامه دانشگاه با عنوان «وسترن گرافیک» منتشر می‌شد؛ سایر نشریات شامل سالنامه‌ها و آلبوم‌های عکس بود. این کالج همچنین ورزش‌هایی از جمله هاکی روی چمن و بسکتبال ارائه می‌داد.

در اواخر دهه ۱۹۷۰ میلادی، کالج با کاهش مستمر شمار دانشجویان و منابع مالی مواجه شد. گری ای. نایت، متخصص آموزش عالی، این مؤسسه را از نظر مالی «در وضعیتی بحرانی» توصیف کرد و معتقد بود کالج دیگر شمار کافی از دانشجویان بالقوه، که به گفته او «مایه حیات» یک کالج هستند، در اختیار ندارد تا بتواند به فعالیت خود ادامه دهد.

در سال ۱۹۸۲، دارایی‌های کالج به دانشگاه دنور، یک دانشگاه خصوصی، واگذار شد. دانشگاه دنور در همان سال، کالج زنان دانشگاه دنور را تأسیس کرد. این دانشگاه این واحد آموزشی را که بعدها نام اولیه خود، یعنی «کالج زنان کلرادو»، را دوباره به دست آورد، از نظر تاریخی ادامه‌دهنده سنت کالج مستقل و اولیه «کالج زنان کلرادو» می‌دانست.

پردیس اصلی کالج زنان کلرادو که در بلوار مونت‌ویو در محله ساوث پارک هیل قرار داشت، تا سال ۲۰۰۱ محل فعالیت کالج زنان بود. در آن سال، این پردیس به پردیس دنور دانشگاه جانسون و ویلز تبدیل شد. تال هال، که یکی از ساختمان‌های شاخص پردیس اولیه کالج بود، در سال ۱۹۷۸ در ثبت ملی مکان‌های تاریخی ایالات متحده ثبت شد. در سال ۲۰۲۳، دامنه این ثبت گسترش یافت و ساختمان‌های بیشتری از این پردیس تاریخی را دربر گرفت.

در سال ۲۰۱۵، ربکا چاپ، رئیس دانشگاه دنور، تصمیم گرفت برنامه کارشناسی کالج زنان کلرادو را متوقف کند. پنج سال بعد، در سال ۲۰۲۰، دانشگاه کالج زنان را منحل کرد و برنامه‌های باقی‌مانده آن را به دلیل مشکلات مالی و ضرورت صرفه‌جویی، به دیگر بخش‌های دانشگاه منتقل کرد.[۱]

فارغ التحصیلان برجسته

  • ربکا آن کینگ، دختر شایسته آمریکا در سال ۱۹۷۴
  • ادنا آهگیک مک‌لین، مربی اینوئیت و فعال زبان اینوپیاک
  • کلئو پارکر رابینسون، رقصنده حرفه‌ای
  • آنا جو گارسیا هینز، مربی دوران کودکی
  • اینگه سارجنت ، آخرین ملکه همسر ایالت هسیپاو

منابع

  1. ↑ "Reorganization of Colorado Women's College". December 16, 2020.

پیوند به بیرون