کامل الحسینی
کامل الحسینی | |
![]() | |
| تولد | کامل ابن محمد طاهر ابن مصطفی طاهر ابن الحسینی 23 فوریه 1867
|
| مرگ | 31 مارس 1921 (۵۴ سال) |
| محل زندگی | بیتالمقدس |
| دین | اسلام |
| مذهب | سنی |
| مکتب | تصوف |
| فقه | حنفی |
| عقیده | ماتریدی |
| حرفه | مفتی |
| پس از | محمد طاهر الحسینی |
| پیش از | امین الحسینی |
| حرفه | مفتی |
کامل الحسینی (۲۳ فوریه ۱۸۶۷ – ۳۱ مارس ۱۹۲۱)، رهبر مذهبی مسلمان سنی در فلسطین و از اعضای خانواده الحسینی بود. او از سال ۱۹۰۸ مفتی حنفی بیتالمقدس بود و در سال ۱۹۱۸ مقامات قیمومیت بریتانیا او را به عنوان اولین «مفتی اعظم بیتالمقدس» منصوب کردند. آنها این عنوان را از مفتی اعظم مصر کپی کرده بودند.[۱] انگلیسیها از او به عنوان «نماینده اسلام در فلسطین و یکی از قدیمیترین اشراف کشور» یاد میکردند.[۲]
الحسینی، فرزند محمد طاهر الحسینی بود که پیش از او منصب مفتی حنفی بیتالمقدس را بر عهده داشت.
از منظر سیاسی، رویکرد او با پدرش بسیار متفاوت بود. در دوران قیمومت بریتانیا بر فلسطین، او به دنبال مصالحه با یهودیان و مقامات بریتانیا بود.[۳] انگلیسیها او را به ریاست دادگاههای استیناف و سپس مدیر کمیته عالی وقف منصوب کردند.[۳] آنها همچنین به او نشان سنت مایکل و سنت جورج (CMG) اهدا کردند.[۳]
پس از او برادر ناتنی اش محمد امین الحسینی، جانشینش شد.
منابع
- ↑ Porath, 1971, pages 125–128
- ↑ Palin Report, article 13
- 1 2 3 (Porath 1971): «این تحولات توسط یک عامل مهم دیگر شتاب زده شد، این بار ماهیتی شخصی تر. وقتی انگلیسیها وارد شهر شدند، مفتی بیتالمقدس کامل الحسینی بود. کامل الحسینی از همان ابتدا برای کمک به انگلیسیها، به ویژه در مورد ایجاد یک هماهنگی مناسب بین مقامات اشغالگر و مردم محلی تلاش کرد و کار را بسیار آسان کرد. دومی برای عادت کردن به ایده حاکمیت یک قدرت مسیحی در بیتالمقدس. او مواظب این بود که موضوع نامگذاری حاکم مسلمان در نماز جمعه به یک موضوع سیاسی تبدیل نشود و حتی برخورد او با یهودیان و روابطش با آنها دوستانه و درست باشد. در طول دوره تنش پس از اغتشاشات آوریل ۱۹۲۰، او در جریان یک خطبه در مسجد الاقصی از مردم خواست تا نظم و قانون را حفظ کنند و مطمئن باشند که دولت انگلیس، همانطور که سیاست آنها در همه جا بود، این کار را انجام خواهد داد که مسلمانان در عمل به دین خود با مانع روبرو نشوند. مقامات بریتانیا، ابتدا نظامی و سپس مدنی، به خاطر رفتار مثال زدنی کامل الحسینی مدیون بودند. یکی از راههایی که احترام آنها نسبت به او نشان داده شد، اعطای جایزه سیامجی به او بود.»
کتابشناسی
- Porath, Yehoshua (1971). "Al Hajj Amin al Huseyni, Mufti of Jerusalem". Asian and African Studies. Jerusalem Academic Press.
- Zvi Elpeleg (1992, David Harvey, trans.). ‘’The Grand Mufti: Haj Amin al-Hussaini, Founder of the Palestinian National Movement’’ (London: Frank Cass) شابک ۰-۷۱۴۶-۳۴۳۲-۸
