کاندیس آلکورتا
کاندس آلکورتا | |
|---|---|
| Candace S. Alcorta | |
| ملیت | آمریکایی |
| پیشه(ها) | انسان‌شناس فرگشتی، پژوهشگر |
| وبگاه | |
کاندس آلکورتا (به انگلیسی: Candace S. Alcorta) پژوهشگر و انسان‌شناس فرگشتی آمریکایی است که به دلیل پژوهش‌هایش در زمینه روان‌شناسی فرگشتی دین و نقش آیین‌های مذهبی در تکامل اجتماعی انسان شناخته می‌شود. او در حال حاضر پژوهشگر ارشد در دپارتمان انسان‌شناسی دانشگاه کانکتیکات است.[۱]
فعالیت‌های علمی
تمرکز اصلی پژوهش‌های آلکورتا بر روی تعامل میان سیستم‌های عصبی، احساسات و آیین‌های مذهبی است. او به همراه ریچارد سوسی، نظریات مهمی را در مورد «سیگنال‌دهی پرهزینه» و چگونگی تثبیت همکاری‌های اجتماعی از طریق مناسک مذهبی ارائه داده است. او معتقد است که آیین‌های مذهبی، به ویژه در دوران بلوغ، باعث شرطی‌شدن مغز نسبت به نمادهای مقدس می‌شوند و از این طریق انسجام گروهی را افزایش می‌دهند.[۲]: ۳۲۳–۳۶۱
او همچنین در پروژه‌های متعددی به بررسی رابطه میان باورهای مذهبی و کاهش آسیب‌های اجتماعی در نوجوانان پرداخته و نشان داده است که چگونه ساختارهای مذهبی به عنوان یک «انطباق فرگشتی» برای مقابله با استرس‌های محیطی عمل می‌کنند.[۳]
دیدگاه‌ها و نظریات
نظریات آلکورتا بر پایه این پرسش استوار است که چرا رفتارهای مذهبی (که اغلب پرهزینه و زمان‌بر هستند) در طول فرایند فرگشت حفظ شده‌اند.
آیین‌های مذهبی و شرطی‌شدن عصبی
آلکورتا معتقد است آیین‌های مذهبی صرفاً سنت‌های اجتماعی نیستند، بلکه ابزارهای بیولوژیکی برای «شرطی‌شدن احساسی» هستند. او استدلال می‌کند که انجام مناسک مذهبی در دوران نوجوانی، سیستم پاداش مغز را با نمادهای مقدس پیوند می‌زند. این فرایند باعث می‌شود که مفاهیم انتزاعی مذهبی برای فرد به واقعیت‌های احساسیِ غیرقابل‌انکار تبدیل شوند که در زمان بحران، مانع از فروپاشی روانی و اجتماعی او می‌گردند.[۴]
دین به عنوان انطباق فرگشتی با استرس
از نظر آلکورتا، دین یک «سیستم دفاعی فرگشتی» در برابر استرس‌های محیطی است. پژوهش‌های او نشان می‌دهد که نوجوانانی که در محیط‌های مذهبی رشد می‌کنند، به دلیل وجود ساختارهای نمادین و حمایت‌های آیینی، نرخ کمتری از اختلالات اضطرابی و رفتارهای پرخطر را نشان می‌دهند. او این پدیده را یک «انطباق بیولوژیکی» برای حفظ بقا در محیط‌های پرتنش می‌داند.[۵]
همکاری و سیگنال‌دهی پرهزینه
او در همکاری با ریچارد سوسی، بر این باور است که مناسک سخت و دشوار مذهبی (مانند روزه‌داری یا آیین‌های بلوغ) به عنوان «سیگنال‌های صادقانه» عمل می‌کنند. این آیین‌ها ثابت می‌کنند که فرد به ارزش‌های گروه متعهد است؛ امری که از ورود «مفت‌سواران» (کسانی که از مزایای گروه استفاده می‌کنند اما هزینه نمی‌دهند) جلوگیری کرده و انسجام گروه را برای بقا در رقابت‌های فرگشتی تضمین می‌کند.[۶]
جستارهای وابسته
پانویس
- ↑ «Candace S. Alcorta». University of Connecticut. دریافت‌شده در ۱۶ فوریه ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Alcorta، Candace S.؛ Sosis، Richard (۲۰۰۵). «Ritual, Emotion, and Sacred Symbols». Evolutionary Psychology. ۳ (۱). doi:10.1177/147470490500300122. دریافت‌شده در ۱۷ اسفند ۱۴۰۴.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Alcorta، Candace S.؛ Sosis، Richard (۲۰۰۷). «Ritual, Religion, and Religious Belief». The Oxford Handbook of Evolutionary Psychology. Oxford University Press. ص. ۴۴۱–۴۶۲. شابک ۹۷۸-۰۱۹۸۵۶۸۳۰۸.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Alcorta، Candace (۲۰۰۷). «Religion and the Life Cycle». The Oxford Handbook of Evolutionary Psychology: ۴۴۱–۴۶۲.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Alcorta، Candace. «The Evolutionary Ecology of Religion». دریافت‌شده در ۱۷ اسفند ۱۴۰۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Sosis، Richard؛ Alcorta، Candace (۲۰۰۳). «Signaling, Solidarity, and the Sacred». Evolutionary Anthropology. ۱۲: ۲۶۴–۲۷۴.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
- افراد زنده
- انسانشناسان اهل ایالات متحده آمریکا
- پژوهشگران روان‌شناسی فرگشتی دین