کاوار (نیجر)
| ثبت‌ها | |
|---|---|
خطا: ثبت نامعتبر | |
| نام رسمی | واحه‌های کاوار |
| تاریخ ثبت | ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۵ |
| شماره ثبت | 1495[۱] |
کاوار (یا کوار) مجموعه‌ای از ده واحه در جنوب صحرای بزرگ آفریقا در شمال شرقی نیجر است که حدود ۷۵ کیلومتر (۵۰ مایل) از شمال تا جنوب و ۱–۵ کیلومتر (۰٫۶۲–۳٫۱۱ مایل) از شرق تا غرب امتداد دارد. این واحه‌ها در لبه شرقی بیابان تِنره، میان کوه‌های تیبستی در شرق و کوه‌های آیر در غرب، و نیز میان فزان در شمال و دریاچه چاد در جنوب قرار دارند.[۲][۳] آن‌ها در سمت بادپناهِ یک پرتگاه شمالی-جنوبی به ارتفاع ۱۰۰ متر قرار گرفته‌اند و بادهای شرقی که به این پرتگاه برخورد می‌کنند، دسترسی آسانی به آب‌های زیرزمینی این واحه‌ها فراهم می‌سازند.
در امتداد محور جنوب به شمال، بیلما، دیرکو، آنی و سگودین بزرگ‌ترین شهرهای این ناحیه هستند.
واحه‌های کاوار به تولید نمک و خرما شهرت دارند و در مسیر کاروانی بزرگ برنو به فزان قرار داشتند. این مسیر تا سده نوزدهم مهم‌ترین نقطه تماس میان ساحل آفریقا و تمدن‌های مدیترانه به‌شمار می‌رفت. شماری از محوطه‌های باستان‌شناسی و نقاشی‌های صخره‌ای نشان می‌دهد که سکونت انسانی در این منطقه دست‌کم به حدود ۱۰ هزار سال پیش بازمی‌گردد؛ زمانی که این ناحیه با چمنزارهای سرسبز احاطه شده بود.
در سال ۱۹۹۷، کاوار به‌عنوان نامزد موقت یونسکو برای ثبت در فهرست میراث جهانی، به‌عنوان بخشی از «مسیر نمک از آیر تا کاوار» معرفی شد.[۴] این واحه‌ها از سال ۲۰۰۵ به‌عنوان یک موقعیت رامسر ثبت شده‌اند.[۱]
منابع
- 1 2 "Oasis du Kawar". Ramsar Sites Information Service. Retrieved 25 April 2018.
- ↑ Decalo 1979, pp. 133–134.
- ↑ Mauny 1978.
- ↑ UNESCO World Heritage Centre, Tentative Lists Database, La Route du Sel de l'Air au Kaouar.
- صحرای بزرگ آفریقا
- مناطق کنوانسیون رامسر در نیجر