کتزنجمر کیدز

کَتزِنجَمِر کیدز
نخستین داستان از مجموعهٔ کتزنجمر کیدز اثر رودولف دیرکس (۱۸۹۷)
پدیدآورنده	رودولف دیرکس (خالق، ۱۸۹۷–۱۹۱۳) هارولد نر (۱۹۱۴–۱۹۴۹) داک وینر (۱۹۴۹–۱۹۵۶) جو میوزیال (۱۹۵۶–۱۹۷۷) مایک سنیچ (۱۹۷۷–۱۹۸۱) آنجلو دی‌سزاره (۱۹۸۱–۱۹۸۶) های آیسمن (۱۹۸۶–۲۰۰۶)
وضعیت/ زمان‌بندی کنونی	به پایان رسید؛ اما همچنان بازنشر می‌شود
تاریخ آغاز	۱۲ دسامبر ۱۸۹۷ ‏(۱۲۸ سال)
تاریخ پایان	۲۰۰۶ (۲۰۰۶-خطا: زمان نامعتبر}})
نام(های) دیگر	بچه‌های شر و شیطان
سندیکا(ها)	سندیکای کینگ فیچرز
ژانر(ها)	طنز

کَتزِنجَمِر کیدز (انگلیسی: The Katzenjammer Kids؛ تلفظ آلمانی: کاتزن‌یامر کیدز) یک داستان مصور آمریکایی است که در سال ۱۸۹۷ توسط رودولف دیرکس خلق شد و بعدها به مدت ۳۵ سال (۱۹۱۴ تا ۱۹۴۹) توسط هارولد نِر ترسیم می‌شد.^[۱] این داستان مصور در ۱۲ دسامبر ۱۸۹۷ در «امریکن هیومریست»، ضمیمهٔ یکشنبهٔ روزنامهٔ نیویورک ژورنال-امریکن ویلیام راندولف هرست، منتشر شد. این اثر در سال ۱۹۰۳ به یک نمایش صحنه‌ای تبدیل شد. همچنین الهام‌بخش چندین پویانمایی بود و یکی از ۲۰ اثری بود که در مجموعهٔ «کلاسیک‌های داستان مصور» تمبرهای یادبود پستی ایالات متحده گنجانده شدند.

پس از مجموعه‌ای از نبردهای حقوقی میان سال‌های ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۴، رودولف دیرکس سازمان هرست را ترک کرد و داستان مصور جدیدی را آغاز نمود که ابتدا «هانس و فریتس» و سپس «کاپیتان و بچه‌ها» نام گرفت. این اثر همان شخصیت‌هایی را دربرداشت که در کتزنجمر کیدز دیده می‌شدند؛ اثری که ادامهٔ آن بر عهدهٔ هارولد نِر بود. این دو نسخهٔ جداگانه از داستان مصور تا سال ۱۹۷۹ با یکدیگر رقابت می‌کردند؛ زمانی که «کاپیتان و بچه‌ها» به دورهٔ شصت‌سالهٔ انتشار خود پایان داد. کتزنجمر کیدز آخرین داستان مصور اصلی خود را در سال ۲۰۰۶ منتشر کرد، اما همچنان به‌صورت بازنشر توسط سندیکای کینگ فیچرز توزیع می‌شود و بدین ترتیب قدیمی‌ترین داستان مصوری است که هنوز در گردش قرار دارد و طولانی‌ترین اثر از این نوع در تاریخ به‌شمار می‌آید.^[۲]

کتزنجمر کیدز (که در داستانِ مصورِ نخست شامل سه برادر بود اما کمی بعد به دو نفر کاهش یافت) بر هانس و فریتس تمرکز داشت؛ دوقلوهایی که علیه اقتدار سرکشی می‌کردند، به‌ویژه در قالب مادرشان، «مام» ا؛ در قالب «کاپیتان»، یک ملوان که نقش پدر جانشین را ایفا می‌کرد؛ و در قالب «بازرس»، مقام مدرسه‌ای با ریشی بلند. از دیگر شخصیت‌ها می‌توان به جان سیلور، ناخدای دزد دریایی؛ برادران هرینگ، خدمهٔ سه‌نفرهٔ جان سیلور؛ و شاه بانگو اشاره کرد، فرمانروای سیاه‌پوستِ جنگلیِ جزیره‌ای و گرمسیری که با وجود شیوهٔ زندگی بدوی، رفتاری متمدنانه داشت.

در شکل اولیهٔ اثر، شوهر ماما «پاپا کَتزِنجَمِر» بود، برادرش ملوان دست‌وپاچلفتی‌ای به نام «هاینی» بود و «کاپیتان» — که در سال ۱۹۰۲ معرفی شد — رئیس هاینی به‌شمار می‌رفت. پس از مدتی کوتاه، پاپا بدون هیچ توضیحی از داستان مصور حذف شد و «در کاپیتان» وظیفهٔ او را بر عهده گرفت. تا دههٔ ۱۹۴۰، «کاپیتان» و ماما اغلب به‌عنوان یک زوج بالفعل نمایش داده می‌شدند.

اعضای نزدیک خانوادهٔ کَتزِنجَمِر معمولاً انگلیسی را با لهجهٔ کلیشه‌ای آلمانی صحبت می‌کردند. هنگام معرفی اولیه، «در کاپیتان» و «بازرس» چنین لهجه‌ای نداشتند، اما ظرف چند ماه آن را نیز پذیرفتند. در خلال جنگ‌های جهانی اول و دوم، زمانی که ایالات متحده آمریکا با آلمان در جنگ بود، خانوادهٔ کَتزِنجَمِر به‌طور موقت هلندی معرفی شدند.

درون‌مایهٔ اصلی داستان مصور، شیطنت‌های هانس و فریتس علیه «کاپیتان»، «بازرس»، «ماما»، یا هر سه بود؛ کاری که اغلب به تنبیه بدنی پسرها می‌انجامید، هرچند گاهی تقصیر را به گردن دیگران می‌انداختند. داستان‌های دیگر شامل بردن خانواده کَتزِنجَمِر به جست‌وجوی گنج یا سفرهای حمل بار توسط «کاپیتان» بود که گاه با کمک جان سیلور یا در رقابت با او انجام می‌شد. در داستان‌هایی دیگر، شاه بانگو خانوادهٔ کَتزِنجَمِر را برای انجام کارها یا مأموریت‌هایی مرتبط با پادشاهی‌اش به خدمت می‌گرفت؛ در هر دو داستان مصور، تا میانهٔ دههٔ ۱۹۳۰ خانواده در جزیرهٔ بانگو — که معمولاً «اسکویی-جی» نامیده می‌شد — زندگی می‌کردند و همیشه در دسترس بودند.

نسخهٔ هارولد نِر از کَتزِنجَمِر کیدز در دههٔ ۱۹۳۰ چند شخصیت مهم جدید را معرفی کرد. «میس توییدل»، آموزگاری متکبر، و خواهرزادهٔ باهوشش «لِنا» در اوایل سال ۱۹۳۶ به‌طور دائمی به خانهٔ این خانواده آمدند. بعدها در همان سال، شاگرد سابق توییدل، نابغهٔ خردسال «رولو روبارب»، نیز به آن‌ها پیوست. رولو که همواره خودپسند است، همیشه می‌کوشد هانس و فریتس را فریب دهد، اما نقشه‌های زیرکانه‌اش اغلب به زیان خودش تمام می‌شود.

«کاپیتان و بچه‌ها» نیز چند شخصیت تازه معرفی کرد. «گینگا دان» بازرگان هندی متکبری است که می‌تواند تقریباً هر کسی را از میدان به در کند و فقط به شعر سخن می‌گوید. «کاپیتان بلادشات» دزد دریایی رقیب جان سیلور است که جثه‌ای کوچک دارد.

از ویژگی‌های شاخص داستان‌های مصور متأخر، در هر دو سندیکا، می‌توان به رابطه‌ای سازنده‌تر میان کاپیتان و پسرها اشاره کرد؛ آن‌ها گاه مانند رقبایی دوستانه با هم جر و بحث می‌کردند، نه این‌که صرفاً به شیطنت علیه یکدیگر بپردازند. پادشاه و مردمش نیز، در هر دو داستان مصور، دیگر آفریقایی نبودند و به‌جای آن پولینزیایی معرفی می‌شدند.