کراپویو

کراپویو
جلد روزنامه کراپویو، اوت ۱۹۳۲.
بسامدنامنظم
بنیان‌گذارژان گالتیه-بوآسی‌یر
نخستین شمارهاوت ۱۹۱۵
آخرین شماره۱۹۹۶
کشورفرانسه
مستقر درپاریس
زبانفرانسوی
اُسی‌ال‌سی۵۰۴۲۰۲۹۹۰

کراپویو (انگلیسی: Le Crapouillot) یک مجله فرانسوی بود که توسط ژان گالتیه-بوآسی‌یر به عنوان یک نشریه طنز در طول جنگ جهانی اول در فرانسه پایه‌گذاری شد.[۱] در سنگرهای جنگ جهانی اول، اصطلاح خودمانی «لو پتی کراپو» (le petit crapaud) به معنای «وزغ کوچک»، توسط سربازان فرانسوی یا همان پوآلوها برای نام‌گذاری خمپاره‌اندازهای کوچک خندقی به کار می‌رفت.

دوره افشاگرانه و طنز

نخستین شماره کراپویو در اوت ۱۹۱۵ منتشر شد،[۲] در حالی که زیرعنوان «غیرنظامی‌ها، شجاع باشید!» را با خود یدک می‌کشید. این نشریه در ابتدا توسط بوآسی‌یر در میان هم‌رزمانش توزیع می‌شد. این مجله «گستاخ»، «ناسازگار با وضع موجود» و حامل روح «هر دو جریان پیشرو (آوانگارد) دوران زیبا و سیاست‌های آزادی‌خواهانه» بود.[۳] همچنین نشریه‌ای افشاگر بود که بر موضوعات حساس زمانه خود تمرکز داشت؛ موضوعاتی همچون ریشه‌ها و علل جنگ بزرگ، شورش‌های سربازان فرانسوی، همجنس‌گرایی در دوران جنگ و روسپی‌گری در ارتش، تبلیغات (پروپاگاندا) نیروهای متفقین و غیره.[۴]

در سال ۱۹۲۵، این مجله به یک ماهنامه تبدیل شد.[۲] از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۴، چهار شماره در سال منتشر می‌کرد.[۲] تا زمان توقف فعالیت در سال ۱۹۹۰، تواتر انتشار این مجله نامنظم بود.[۲]

دوره سیاسی

پس از آزادسازی فرانسه از اشغال آلمان در سال ۱۹۴۴، این مجله علیه پاکسازی‌های انجام شده علیه همکاران دشمن (هم‌دستان با اشغالگران) در میان روشن‌فکران ملی‌گرا، مانند محاکمه و اعدام روبر برازیاک، موضع گرفت. در طول جمهوری چهارم فرانسه و اوایل جمهوری پنجم فرانسه، و تا زمان مرگ بنیان‌گذار آن در سال ۱۹۶۶، این نشریه به تدریج به تریبونی برای مقالات، گزارش‌ها و سرمقاله‌های نوشته شده توسط ملی‌گرایان فرانسوی تبدیل شد؛ از جمله هم‌دستان سابق رژیم ویشی، منکران هولوکاست، آنارشیست‌های راست‌گرا و نئوفاشیست‌ها، که در سال‌های پایانی خود، به مجله‌ای صرفاً متعلق به راست افراطی منتهی شد.

رولان گوشه، روزنامه‌نگار ملی‌گرا، از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ مالک و سردبیر آن بود.[۵] انتشار کراپویو تا سال ۱۹۹۶ ادامه یافت.[۲]

منابع

  1. "Le Crapouillot". AbeBooks. Retrieved 13 May 2015.
  2. 1 2 3 4 5 "Le Crapouillot". Retrieved 11 August 2014 via Trove.
  3. "Non-conformism, 'insolence' and reaction : Jean Galtier-Boissière's Le Crapouillot" by Nicholas Hewitt, Journal of European Studies, September 2007, vol. 37 no. 3, pp. 277–294
  4. "Paris Muckraker", Time Magazine, 2 December 1935
  5. ."Ils avaient un camarade!" بایگانی‌شده در ۳ نوامبر ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine ("They had a comrade!"), REFLEX website, 12 August 2007 (in French)

برای مطالعه بیشتر

  • Michael Barnes, 'Le Crapouillot', in Parenthesis; 17 (2009 Autumn), p. 29.