کریستیان هک
کریستیان هِک | |
|---|---|
| زادهٔ | ۲۴ مهٔ ۱۹۶۴ (۶۱ سال) نیول، برابانت والونی، بلژیک |
| ملیت | بلژیکی-فرانسوی |
| پیشه(ها) | بازیگر، کارگردان و کارگردان صحنه |
| سال‌های فعالیت | ۱۹۸۷ تا کنون |
کریستیان هِک (فرانسوی: Christian Hecq؛ زادهٔ ۲۴ مهٔ ۱۹۶۴) بازیگر، کارگردان و کارگردان صحنهٔ بلژیکی-فرانسوی است. او یکی از اعضای برجستهٔ کمدی-فرانسز بوده و در تئاتر، سینما و تلویزیون فعالیت دارد.
زندگی‌نامه
کریستیان هِک در نیول بلژیک به دنیا آمد. او که فرزند یک معلم و یک متخصص قلب است، در یکی از قدیمی‌ترین خانه‌های شهر نیوِل، در خیابان سنت-ژرترود که قدمت آن به قرن شانزدهم بازمی‌گردد، بزرگ شد.
او پس از گذراندن تحصیلات متوسطه در کالج سنت وینسنتِ سوانی، وارد مؤسسه «موسسه عالی ملی هنرهای نمایشی و فنون پخش» (INSAS) در بروکسل شد. وی فعالیت حرفه‌ای خود را روی صحنه تئاتر در سال ۱۹۸۹ در بلژیک و سپس در فرانسه آغاز کرد. در اوایل دهه ۲۰۰۰، او در پاریس ساکن شد.[۱] او در اول سپتامبر ۲۰۰۸ به عضویت قراردادی کمدی-فرانسز درآمد و سپس در اول ژانویه ۲۰۱۳ به عضویت رسمی این نهاد برگزیده شد.
او که در سال ۲۰۰۰ جایزه مولیر «پدیده تئاتر» را برای بازی در نمایش دست‌به‌دست شدن اثر ژرژ فیدو به کارگردانی گیلدا بوردِت دریافت کرده بود، در سال ۲۰۱۱ نیز جایزه مولیر بهترین بازیگر مرد را برای ایفای نقش «بوزن» در نمایش بندی به پا به دست آورد.
او به همراه شریک زندگی‌اش، والری لوزور، نمایش بیست هزار فرسنگ زیر دریا اقتباس شده از اثر ژول ورن را در سال ۲۰۱۶ در کمدی-فرانسز و اپرای دومینو سیاه اثر اوبر را در سال ۲۰۱۷ در اپرا-کمیک کارگردانی کرد.
در ژوئن ۲۰۱۷، نام او در نسخه جدید فرهنگ لغت لاروس وارد شد.[۲]
گزیدهٔ نقش‌آفرینی‌ها
سینما
- ۱۹۸۹ – عید تعمید – در نقش پیشخدمت
- ۱۹۹۶ – روز هشتم – در نقش فروشندهٔ مغازهٔ کفش
- ۱۹۹۹ – خالق – در نقش مصرف‌کننده
- ۲۰۰۱ – بلفگور، شبح موزه لوور – در نقش پزشک سرباز
- ۲۰۰۴ - فردا ما حرکت می‌کنیم
- ۲۰۰۶ – صندلی‌های ارکستر – در نقش کارگردان
- ۲۰۰۷ - هلفون
- ۲۰۰۸ - وجه نقد
- ۲۰۱۳ – نه ماه کامل – در نقش سروان ادوار
- ۲۰۱۴ - بازگشت سه برادر
- ۲۰۱۶ - معجون زمان ۴
- ۲۰۱۶ – سِزان و من – در نقش پدر تانگی
- ۲۰۱۷ – نوک – در نقش پستچی
- ۲۰۲۲ – ببر و رئیس‌جمهور – در نقش الکساندر میلراند
- ۲۰۲۴ – شاگردِ بد – در نقش بوویلین
تلویزیون
- طوفان‌ها – در نقش دوبوا
- جنایت‌های زنجیره‌ای (فصل‌های مختلف) – در نقش فرماندار
- پاریس، پلیس ۱۹۰۰/۱۹۰۵ – در نقش آلفونس برتیلون
جوایز و افتخارات
- ۲۰۲۳ - شوالیهٔ لژیون دونور[۳]
- ۲۰۱۱ - شوالیهٔ هنر و ادبیات[۴]
هک به‌ویژه برای بازی‌ها و کارگردانی‌های خود در تئاتر شناخته می‌شود و جوایز متعددی در این زمینه دریافت کرده است، از جمله:
- جایزهٔ «اِو بهترین بازیگر جوان بلژیکی» در سال ۱۹۸۹
- جایزهٔ مولیر برای بازیگر برتر در سال ۲۰۱۱ برای ایفای نقش «بوزان»[۵]
- جوایز مولیر دیگر برای کارگردانی تئاتر و خلق اجراهای نوآورانه در سال‌های بعد از ۲۰۲۰[۶][۷][۸][۹]
منابع
- ↑ Tirard, Philip (2003-01-17). "Christian Hecq retrouve et exporte ses racines". La Libre. Retrieved January 7, 2026.
- ↑ "Le Nivellois Christian Hecq intègre le nouveau Larousse". Édition digitale du Brabant wallon. 2017-06-01. Retrieved 2017-06-01.
- ↑ Décret du 13 juillet 2023 portant nomination.
- ↑ "Frédéric Mitterrand annonce la nomination de 265 personnalités étrangères au titre de la promotion Arts et Lettres du printemps 2011, soit 22 commandeurs, 48 officiers et 195 chevaliers". Ministère de la Culture. 2011-05-26. Retrieved January 7, 2026.
- ↑ "Les Molières 2011, avec un Fil à la patte". Europe 1. Retrieved 2023-01-19.
- ↑ "Christian Hecq Molière du comédien". Le Figaro. 2011-04-17. Retrieved 2023-01-19.
- ↑ ""C'est formidable ! C'est un spectacle fait main" : "La Mouche" de Christian Hecq triomphe aux Molières". Franceinfo. 2020-06-24. Retrieved 2023-01-19.
- ↑ "Clément Hervieu-Léger couronné par la critique". Les Echos. Retrieved 2020-06-25.
- ↑ "Molières 2022 : le couple créatif de metteurs en scène Christian Hecq et Valérie Lesort récompensé par deux statuettes pour leur "Voyage de Gulliver"". Franceinfo. 2022-05-31. Retrieved 2023-01-19.
پیوند به بیرون
