کستانتزو چانو
کوستانزو چانو، کنت اول کورتلاتزو | |
|---|---|
 | |
| رئیس مجلس نمایندگان و شرکت‌ها | |
| دوره مسئولیت ۲۳ مارس ۱۹۳۹ – ۲۶ ژوئن ۱۹۳۹ | |
| پس از | «تاسیس شد» |
| پیش از | دینو گراندی |
| رئیس مجلس نمایندگان | |
| دوره مسئولیت ۲۸ آوریل ۱۹۳۴ – ۲ مارس ۱۹۳۹ | |
| پس از | جووانی جوریاتی |
| پیش از | «تاسیس شد» |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | ۳۰ اوت ۱۸۷۶ لیورنو, ایتالیا |
| درگذشته | ۲۶ ژوئن ۱۹۳۹ (۶۲ سال) لوکا, ایتالیا |
| ملیت | ایتالیایی |
| حزب سیاسی | حزب ملی فاشیست |
| فرزندان | گالئاتسو چانو |
| تخصص | فرمانده نیروی دریایی |
کوستانزو چانو، کنت اول کورتلاتزو (به ایتالیایی: Costanzo Ciano, 1st Count of Cortellazzo) لیورنو، ۳۰ اوت ۱۸۷۶ - ۲۶ ژوئن ۱۹۳۹) یک افسر نیروی دریایی و سیاستمدار ایتالیایی بود. او پدر گالئاتسو چانو بود.
زندگینامه
سال‌های نخستین
او در لیورنو متولد شد، پسر ریموندو چانو و همسرش آرگیا پوپو بود. او در سال ۱۸۹۱ وارد آکادمی نیروی دریایی لیورنو شد و پنج سال بعد به درجه افسری رسید. در سال ۱۹۰۱، او به درجه ستوان کشتی (tenente di vascello) رسید و در جنگ ایتالیا و عثمانی در سال‌های ۱۹۱۱-۱۹۱۲ شرکت کرد.
جنگ جهانی اول
در سال ۱۹۱۵، پیش از ورود ایتالیا به جنگ جهانی اول، او فرمانده ستوان (capitano di corvetta) بود و به خدمت در سیرنایکا منصوب شد.
پس از بازگشت به ایتالیا، او تحت فرماندهی واحدهای سریع MAS فعالیت کرد و به خاطر عملیات معروفش در بندر باکار (۱۰–۱۱ فوریه ۱۹۱۸) در ساحل کرواسی، مدال طلای نظامی دریافت کرد که بعدها توسط شاعر گابریل دانونتزیو، که او نیز در آن شرکت کرده بود، مورد تجلیل قرار گرفت.
در پایان جنگ، چانو به درجه سروانی (captaino di vascello) ارتقا یافت.
فاشیست پس از جنگ
ملی‌گرایی پرشور چانو او را به فاشیسم کشاند. او رهبر فاشیوی لیورنو شد و در اکتبر ۱۹۲۲ در راهپیمایی به سوی رم شرکت کرد.[۱]
در ۳۱ اکتبر ۱۹۱۹، او سمت معاون وزیر امور خارجه در امور رجیا مارینا و کمیسر نیروی دریایی تجاری را بر عهده گرفت. در ۹ نوامبر ۱۹۲۳، او به عنوان دریاسالار ذخیره نیروی دریایی منصوب شد. در سال ۱۹۲۸، توسط پادشاه ویکتور امانوئل سوم به عنوان کونته دی کورتلاتزو (Conte di Cortellazzo) مفتخر شد. او از سال ۱۹۳۴ تا زمان مرگش که در سال ۱۹۳۹ در پونته آ موریانو اتفاق افتاد، رئیس مجلس نمایندگان ایتالیا بود.
افتخارات
پانویس
- ↑ Paul H. Lewis (2002). Latin fascist elites: the Mussolini, Franco, and Salazar regimes. Greenwood Publishing Group. pp. 30–31, 184. ISBN 0-275-97880-X. Retrieved 2009-06-04.
پیوند به بیرون
- بریدهٔ جراید دربارهٔ کستانتزو چانو در بایگانی مطبوعات قرن بیستم در زد.بی.وی
- Santomassimo, Gianpasquale (1981). "CIANO, Costanzo". Dizionario Biografico degli Italiani, Volume 25: Chinzer–Cirni (به ایتالیایی). Rome: Istituto dell'Enciclopedia Italiana.