کشته شدن عوده هذالین

کشته شدن عوده هذالین
بخشی از خشونت شهرک‌نشینان اسرائیلی در طول جنگ غزه
هذالین در ۲۰۲۵
موقعیت	ام‌الخیر، کرانه باختری، فلسطین
مختصات	۳۱°۲۵′۳۰″ شمالی ۳۵°۱۱′۴۶″ شرقی / ۳۱٫۴۲۵۰۰°شمالی ۳۵٫۱۹۶۱۱°شرقی / 31.42500; 35.19611
تاریخ	۲۸ ژوئیه ۲۰۲۵ (۲۰۲۵-07-۲۸)
گونه حمله	آدم‌کشی با تیراندازی
اسلحه	سلاح گرم
کشته‌ها	۱
قربانی	عوده هذالین
مرتکب	یینون لوی
محکوم	هیچ

در ۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، عوده هذالین، فعّالِ فلسطینی و مشاورِ فیلمِ مستندِ جز این سرزمین جایی نیست (۲۰۲۴)، توسط ینون لوی، شهرک‌نشین اسرائیلی، در روستای ام‌الخیر در کوه الخلیل، کرانه باختری، مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد. این قتل توسط چند نفر از ساکنان روستا و خود حثالین فیلمبرداری شد که نشان می‌داد لوی به سمت مردم آتش می‌گشاید. این قتل در بحبوحه خشونت‌های مداوم شهرک‌نشینان در سرزمین‌های اشغالی از زمان آغاز جنگ غزه، به‌طور گسترده توسط جامعه بین‌المللی و گروه‌های حقوق بشر محکوم شد.

عوده محمد خلیل هذالین (زادهٔ ۱۹۹۴ در ام‌الخیر)، که بیشتر با نام عوده هذالین شناخته می‌شود، معلم زبان انگلیسی و فعال علیه خشونت شهرک‌نشینان اسرائیلی بود.

هثالین که در قبیله‌ای بادیه‌نشین از بئرشبع متولد و بزرگ شده بود، در سال ۱۹۴۸ توسط نیروهای اسرائیلی اخراج شد، تحصیلات ابتدایی خود را در مدارس محلی گذراند، با وجود امکانات ناکافی و دسترسی محدود نیروهای دفاعی اسرائیل مستقر در کرانه باختری. او از سنین پایین به زبان‌های خارجی علاقه پیدا کرد و در سال ۲۰۱۶ مدرک لیسانس زبان انگلیسی خود را از دانشگاه الخلیل دریافت کرد و در مدرسه راهنمایی السرایه در بادیه، که خود در آن تحصیل کرده بود، معلم شد پس از فعال شدن در سن ۱۷ سالگی، او به مرور زمان به عنوان سخنگوی شناخته شده مردم ام الخیر ظاهر شد و اغلب پذیرای دیپلمات‌ها، روزنامه‌نگاران و فعالان خارجی بود. از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۳، او در فیلمبرداری مستند برنده جایزه اسکار «جز این سرزمین جایی نیست» همکاری کرد، که بر تهدیدات توسعه‌طلبی اسرائیل و خشونت شهرک‌نشینان علیه جامعه فلسطینی مسافر یاتا، واقع در نزدیکی زادگاه هثالین، متمرکز بود.^[۱] او داوطلب انجمن حقوق بشر اسرائیل، بتسلیم، بود. هثالین همچنین از سال ۲۰۲۱ با مجله +۹۷۲ همکاری داشته است.^[۲]

هثالین همچنین طرفدار فوتبال (به‌ویژه رئال مادرید) بود، و در باشگاه‌های آماتور محلی مسافر یاتا و سوسیا بازی می‌کرد و معتقد بود که ورزش وسیله‌ای برای تقویت مقاومت مسالمت‌آمیز علیه اشغال اسرائیل است. او از سال ۲۰۱۹ با هنادی ۲۴ ساله ازدواج کرده بود و سه فرزند داشت. – وطن (۵ ساله)، محمد (۴ ساله) و کینان (۷ ماهه).^[۳] در سال ۲۰۲۲، عمویش سلیمان توسط یک کامیون یدک‌کش پلیس اسرائیل زیر گرفته و کشته شد. هیچ‌کس به جرم قتل او محکوم نشد.

ماه قبل از مرگش، قرار بود هثالین و پسرعمویش، عید هثالین، در تعدادی از شهرهای منطقه خلیج سان فرانسیسکو برای یک تور گفتگوی بین ادیان سخنرانی کنند، اما اجازه خروج از فرودگاه بین‌المللی سان‌فرانسیسکو را نداشتند. سپس هر دو توسط اداره گمرک و حفاظت مرزی آمریکا به قطر تبعید شدند.^[۴] در طول سه سال آخر عمرش، او همچنین با یک بنیاد ایتالیایی برای آموزش جوانان همکاری داشت و در اردوهایی در کاستیلیونه دلا پسکایا، توسکانی، شرکت می‌کرد.

در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۵، یووال آبراهام، مدیر «جز این سرزمین جایی نیست» در توییتر اعلام کرد که هثالین توسط یک شهرک‌نشین اسرائیلی در روستای ام‌الخیر، از ناحیه ریه به ضرب گلوله کشته شده است.

به گفته فعالان محلی، این قتل پس از درگیری‌های اولیه در همان روز رخ داد، زمانی که شهرک‌نشینان از پایگاه حوات میتاریم در نزدیکی خربت زانوتا، خاکبرداری در منطقه‌ای «زمین دولتی» با خطوط لوله آب و برق برای ام الخیر را آغاز کرده بودند و ساکنان روستا خواستار نقل مکان به محل دیگری شدند. پس از اتمام کار، یک شهرک‌نشین بولدوزر خود را از میان یک باغ زیتون خصوصی در ام الخیر عبور داد و به املاک و زمین‌ها آسیب رساند. پس از آنکه این شهرک‌نشین، احمد الهثالین، روستایی را که مداخله کرده بود، با چکش بیل مکانیکی بیهوش کرد، ساکنان دیگر شروع به پرتاب سنگ به سمت او کردند که باعث شد یک شهرک‌نشین اسرائیلی دیگر بیرون بیاید و شروع به تیراندازی کند. علا، پسرعموی هثالین، که شاهد قتل بود، ادعا کرد که شهرک‌نشین «بلافاصله شروع به تیراندازی بی‌هدف به همه کرد» با وجود اینکه به او هشدار داده شده بود که کودکان در آنجا حضور دارند، و پس از اعتراض مادر هثالین به تیراندازی، او را به زمین زد. ماتان برنر-کادیش، فعال اسرائیلی-آمریکایی، که در صحنه حضور داشت، روایت کرد که تیرانداز بلافاصله اظهار داشت: «خوشحالم که این کار را کردم» و سه سرباز ارتش اسرائیل آرزو کردند که کاش یکی از آنها بود که به هثالین شلیک می‌کرد. ارتش اسرائیل این حادثه را اینگونه توصیف کرد: «تروریست‌ها … در نزدیکی منطقه کارمل در یهودا به سمت غیرنظامیان اسرائیلی سنگ پرتاب می‌کردند.»

ابراهیم و ساکنان روستا، عامل این حمله را ینون لوی، شهرک‌نشین اسرائیلی،^[۵][۶] بنیانگذار حوت میتاریم، شناسایی کردند که تحت تحریم‌های بریتانیا و اتحادیه اروپا بود و پیش از این نیز در دوران دولت بایدن به دلیل حملات مکرر به جوامع محلی فلسطینی توسط ایالات متحده تحریم شده بود؛ تحریم‌های اخیر توسط دولت ترامپ لغو شد.^[۷][۸] ویدئویی که در ۲۸ ژوئیه ضبط شد، لوی را در حال شلیک وحشیانه اسلحه خود به سمت ساکنان روستا در زمان قتل حثالین نشان می‌داد که روایت شاهدان را تأیید می‌کرد.

هثالین به سرعت به بیمارستان سوروکا در بئرشبع منتقل شد، جایی که او بدون نبض به بیمارستان منتقل شد و بر اثر جراحات وارده فوت کرد.^[۹]

روز پس از قتل، دادگاهی در اسرائیل ادعاهای لوی مبنی بر اینکه او در حال «دفاع از خود» بوده را تأیید کرد و او را به مدت سه روز در بازداشت خانگی قرار داد و پس از آن آزاد شد. همزمان، نیروهای پلیس اسرائیل با ارائه حکم منطقه نظامی بسته، به مراسم تشییع جنازه هثالین که قرار بود برگزار شود، حمله کردند و جسد او را ربودند، همچنین طبق شهادت‌ها، بمب‌های صوتی پرتاب کردند، چندین بار به خانه‌های خانواده حمله کردند، چهارده نفر را خودسرانه دستگیر کردند و ساکنان را مورد ضرب و شتم قرار دادند.

منطق پلیس برای عدم تحویل جسد هثالین این بود که خانواده از امضای سندی با ۱۰ شرط برای مراسم تشییع جنازه او، از جمله محدود کردن مراسم به حداکثر ۱۵ نفر، خودداری کردند. – عددی کمتر از نزدیکترین خویشاوندانش – و او را در خارج از روستایش دفن کردند. مقامات اسرائیلی اظهار داشتند که چنین شرایطی برای حفظ نظم عمومی ضروری است، در حالی که کارین ویند، دوست خانوادگی، اظهار داشت که هدف این بود که به نظر برسد "انگار هرگز اتفاق نیفتاده و کسی [خواهد بود]. جسد در نهایت در ۷ اوت آزاد شد و ارتش اسرائیل با دفن آن در ام الخیر به جای یطا یا الخلیل، همان‌طور که قبلاً درخواست کرده بودند، موافقت کرد. با این حال، ارتش با نقض توافق، از حضور افراد غیرساکن در مراسم تشییع جنازه جلوگیری کرد و در اطراف روستا ایست‌های بازرسی قرار داد. با وجود این، ده‌ها نفر در آنجا حضور داشتند. آخرین بازداشت‌شدگان فلسطینی نیز در ۷ اوت آزاد شدند.

همزمان با ربودن جسد، قاضی چاوی توکر از دادگاه بدوی اورشلیم (اولین زن حریدی در اسرائیل که به عنوان قاضی خدمت می‌کرد)^[۱۰] درخواست پلیس برای تمدید بازداشت خانگی لوی تا ۹ اوت را رد کرد، به این دلیل که شهادت فعالان محلی علیه لوی در واقع ادعاهای او مبنی بر اینکه از فاصله نزدیک شلیک نکرده است را «تقویت» می‌کند گزارش شده است که هاتالین ۱۰–۱۵ متر (۳۳–۴۹ فوت) بوده است. دورتر؛ پلیس به این تصمیم اعتراض کرد،^[۱۱] اما فایده‌ای نداشت. تا تاریخ ۴ اوت ۲۰۲۵ (۲۰۲۵ -08-۰۴) لوی در حال حاضر در حال انجام کارهای خاکی در شهرک خود در کارمل بود، در حالی که برخی از بستگان هاثالین زندانی بودند و جسد او تا سه روز بعد بازگردانده نشد.^[۱۲]

یک پرستار آمریکایی که پس از مجروح شدن مرگبار هثالین با انجام احیای قلبی‌ریوی تلاش کرده بود به او کمک کند، به همراه شهروند ایتالیایی، میکول حسن، توسط مقامات اسرائیلی به مدت ۲۴ ساعت پس از تیراندازی بازداشت شد. پس از دستور به او برای معرفی خود به یک پاسگاه پلیس دیگر، او به اردن تبعید شد. این پرستار همچنین ادعا کرد که در حالی که چندین نفر از ساکنان روستا با چشمان بسته و دستان بسته روی زمین ایستگاه نشسته بودند، لوی آزادانه در اطراف قدم می‌زد و با افسران پلیس سیگار می‌کشید.^[۱۳][۱۴] حسن نیز پس از آزادی تبعید شد.

در ۵ اوت، شهرک‌نشینان سرانجام تحت حفاظت پلیس مرزبانی اسرائیل، یک لوله آب را قطع کردند و حدود بیست خانواده از ام‌الخیر را مجبور کردند به مدت پنج روز بدون آب بمانند.

چندین فعال که با هثالین دوست بودند، علناً در سوگ مرگ او نشستند، از جمله یووال آبراهام، ماتان برنر-کادیش، خاخام لو تیلور، دانیل بت، آندری ایکس و جیاکومو مینینی. بسیاری از دوستانش، او را به عنوان مدافع پرهیز از خشونت، علیرغم خشونت گسترده و سیستماتیک شهرک‌نشینان اسرائیلی که فلسطینیان کرانه باختری را مجبور به ترک زادگاهشان می‌کند، به یاد داشتند.^[۱۵] اشاره شده است که دادستان‌های اسرائیلی به ندرت شهرک‌نشینان را به خاطر خشونتشان پاسخگو می‌دانند.^[۱۶][۱۷]

وزارت امور خارجه فرانسه قتل هثالین را به عنوان یک عمل قتل و خشونت شهرک‌نشینان را به عنوان «یک موضوع تروریستی» محکوم کرد و از مقامات اسرائیلی خواست تا عامل آن را مسئول بدانند.^[۱۸] عفو بین‌الملل این قتل را محکوم کرد و نوشت که این «یک تراژدی ویرانگر و یادآوری بی‌رحمانه‌ای از خشونت بی‌رحمانه‌ای است که جوامع فلسطینی در کرانه باختری اشغالی با آن مواجه هستند» و «ناکامی عمدی مقامات اسرائیلی در انجام تحقیقات واقعی و بی‌طرفانه در مورد حملات شهرک‌نشینان علیه فلسطینیان، مستلزم تحقیقات فوری و مستقل بین‌المللی در مورد این قتل و سایر حملات مشابه علیه فلسطینیان در کرانه باختری اشغالی، از جمله اورشلیم شرقی است.»^[۱۹] سازمان صدای یهودیان برای صلح نیز قتل هثالین را در اینستاگرام محکوم کرد و نوشت که این قتل در نتیجه «خشونت وحشیانه شهرک‌نشینان» بوده است و آنها به عنوان یک سازمان «خشونت و گسترش شهرک‌نشینان را رد می‌کنند» و خود را «به مقاومت شجاعانه و عاشقانه‌ای که عوده مظهر آن بود - روحیه‌ای که الهام‌بخش همه کسانی بود که افتخار شناخت او را داشتند» - متعهد می‌کنند.^[۲۰] در ۱۰ اوت، بتسلیم ویدئویی منتشر کرد که توسط خود هثالین فیلمبرداری شده بود و آخرین لحظات او را قبل از اصابت گلوله لوی و افتادن به زمین نشان می‌داد؛ این گروه مصونیت شهرک‌نشینان و خشونت ساختاری اعمال شده علیه فلسطینیان را محکوم کرد.^{[۲۱][۲۲][۲۳][۲۴]}

پس از ربودن جسد هثالین توسط نیروهای اسرائیلی، حدود هفتاد زن محلی – از جمله همسرش هنادی، مادرش خدرا و خواهرش سارا – تا زمان بازگرداندن جسد و آزادی بازداشت‌شدگان فلسطینی، دست به اعتصاب غذا زد.^{[۲۵][۲۶][۲۷]} این امر مقامات اسرائیلی را تحت فشار قرار داد تا با بازگرداندن جسد تا ۷ اوت موافقت کنند.^[۲۸] با توجه به اینکه برخی از اعضای خانواده هثالین هنوز در بازداشت هستند، خانواده او سه روز عزای عمومی اعلام کردند و خواستار همبستگی بین‌المللی برای اجرای عدالت شدند.^[۲۹] همه بازداشت‌شدگان در آن تاریخ آزاد شدند.^[۳۰]

• آپارتاید اسرائیلی
• جنایات جنگی اسرائیل در جنگ غزه
• خشونت سیاسی صهیونیستی