کلاه کاپولا
کوپولا ((نوعی کلاه سنتی تخت است که معمولاً در سیسیل، کامپانیا و کالابریا پوشیده می‌شود، جایی که به آن کاپولا یا بیریتا می‌گویند، و همچنین در مالت، یونان (که در آن به عنوان تراگیاسکا، یونانی: τραγιάσκα شناخته می‌شود)، برخی از سرزمین‌های ترکیه، جزیره کرس و ساردینیا (که در زبان ساردنیایی به عنوان بریتا شناخته می‌شود) دیده می‌شود[۱]
امروزه، کاپولا، حداقل در ایتالیا، به عنوان نمادی نمادین از فرهنگ سیسیلی به‌طور گسترده مورد توجه قرار می‌گیرد.
تاریخچه
یکی از نظریه‌های رایج دربارهٔ منشأ کوپولا آن است که ریشه در انگلستان دارد؛ جایی که سنت استفاده از کلاه‌های مدنی دست‌کم از اواخر سدهٔ شانزدهم و در دوران دودمان تودور رواج داشت. زمانی که در روزهای یکشنبه و تعطیلات، همه مردان بالای شش سال - به استثنای اشراف و افراد عالی‌رتبه - مجبور بودند کلاه‌های پشمی را که فقط و منحصراً در انگلستان تولید می‌شد، بپوشند: بنابراین، در واقع، این قانون، قانون پارلمان ۱۵۷۱ را فراهم کرد که هدف کوتاه مدت آن حمایت از تولید داخلی پشم و در نتیجه محافظت از آن در برابر واردات کالاهای خارجی بود. این نوع کلاه متعلق به اصطلاح «کلاه تخت» بود، نوعی کلاه که در ابتدا به عنوان کلاه نقابدار شناخته می‌شد و در درجه اول با گنبد صاف خود مشخص می‌شود. در همان زمان، به عنوان مثال، «کلاه نقابدار تودور» نیز به آن تعلق دارد، نوعی از کلاه تخت همراه با یک سفره آب دایره‌ای، که اکنون به ویژه در لباس‌های دانشگاهی استفاده می‌شود.
کلاه کوپولا که اولین بار توسط اشراف انگلیسی در اواخر قرن هجدهم مورد استفاده قرار گرفت، در اوایل قرن بیستم در سیسیل و کالابریا به عنوان کلاه رانندگی مورد استفاده قرار گرفت و معمولاً هنگام رانندگی پشت فرمان استفاده می‌شد.[۲] کلاه کوپولا معمولاً از جنس پارچه تویید ساخته می‌شود.[۳]
امروزه کلاه‌های تخت در کشورهای متعددی وجود دارند، اگرچه انتشار آن اکنون محدودتر از گذشته است. با این حال، مد قدیمی، تصویر کلاه تخت را در آغاز قرن بیستم و بیست و یکم، به لطف محبوبیت بازیگران، خوانندگان، ورزشکاران و غیره که گاهی اوقات کلاه‌های تخت با اشکال مختلف می‌پوشند، احیا کرده و در نتیجه باعث رونق مجدد بازار شده است.[۴]
رواج در سیسیل و جنوب ایتالیا
ریشه نام کاپولا احتمالاً اقتباسی سیسیلی، کالابریایی یا آپولیایی از کلمه لاتین caput است. ("سر"). به‌طور گسترده، کاپولا همچنین در زبان سیسیلی به معنای «سر» است. این کلمه سپس در بقیه ایتالیا نیز رایج شد و به سرعت در زبان ایتالیایی نیز رواج یافت. رنگ‌های مختلف این کلاه برای نشان دادن سطوح مختلف اهمیت اجتماعی-اقتصادی استفاده می‌شد. در حالی که پادشاهی دو سیسیل و اشراف انگلیسی به‌طور سنتی نوع سفید آن را می‌پوشیدند، کلاه کوپولای سیاه معمولاً برای طبقه کارگر، کلاه کوپولای قهوه‌ای برای کشاورزان و کارگران مزرعه و کلاه کوپولای آبی برای ملوانان استفاده می‌شد.
در سیسیل، سنت کوپولا بین اواخر قرن نوزدهم و نیمه اول قرن بیستم پابرجاست،[۵] تعدادی از خانواده‌های انگلیسی در جستجوی سرمایه‌گذاری در سیسیل ساکن شدند. بیگانگان در سراسر کشور، به احتمال زیاد، لباس‌ها و پوشش‌های خود را با خود حمل می‌کردند، از جمله کلاه تخت، که با روحیه تقلید، توسط خود مردم سیسیل به عنوان بخش جدایی‌ناپذیر از شیوه پوشش آنها پذیرفته شد. سیسیلی‌ها همیشه سر خود را می‌پوشاندند زیرا از آفتاب داغ تابستان محافظت می‌کند. قبل از اینکه کوپولا به‌طور عمومی مورد استفاده قرار گیرد، انواع عمامه برای مردان و زنان سیسیل و بخش‌هایی از جنوب ایتالیا رایج بود.[۶] با این حال، آنها در مرحله بعدی محبوبیت خود را به کوپولا از دست دادند، که به سنگ بنای فرهنگ سیسیلی تبدیل شده است، نه یک کلاه وارداتی ساده، بلکه نمادی واقعی از تعلق به جامعه جزیره و سنت‌های آن.
هرچند این بازسازی تاریخی محتمل است، اما کاملاً قطعی نیست و ریشه انگلیسی آن همچنان مورد تردید است: استفاده از اصطلاح کاپولا در طول تاریخ، بیش از همه توضیح داده نشده است، کلمه‌ای که دارای سنت طولانی در جنوب ایتالیا است و از قبل از قرن نوزدهم مورد استفاده قرار می‌گرفته است، همان‌طور که در برخی از نوشته‌های باستانی مشهود است. به عنوان مثال، در سال ۱۷۸۹، واژگانی از گویش ناپلی هم صدای کاپولا و هم مشتق کاپولون را در خود جای داده و پوشش سر را به عنوان " بیرتا دهقانی (به معنای کلاه کشاورز)" توصیف می‌کند، بدون اینکه جزئیات دیگری در مورد شکل یا سبک کلاه اضافه کند. همچنین به همان قرن یک آهنگ ناپلی با عنوان "داستان ماسانیلو" تعلق دارد که داستان ماسانیلو معروف را روایت می‌کند و در میان چیزهای دیگر به "کوپولای قرمز آن" اشاره دارد، نشانه اینکه این اصطلاح از قبل شناخته شده و در سطح عمومی رایج بوده است.
مورد ماسانیلو، در این مورد، نقطه شروع جالبی برای تأمل در مورد مفهوم کاپولا، به ویژه در مورد ریشه‌های بسیار دور آن، چه از نظر تاریخی و چه از دیدگاه صرفاً زبانی، ارائه می‌دهد. در واقع، در تصاویر باستانی، این شورشی مشهور ناپلی همیشه یک سربند قرمز - به اصطلاح «کوپولای قرمز» در آواز قرن هجدهم - بر سر دارد، اما شکل کلاه هیچ ارتباطی با کاپولای مدرن ندارد: اگر چنین باشد، از نوعی پشم گوسفند یا کلاه فریژیایی است که در دوران گذشته نماد آزادی بود. تصادفی نیست که فرانسه انقلابی اواخر قرن هجدهم نیز از آن استفاده کرد و کلاه سرخ را به یک نماد ملی واقعی تبدیل کرد (تصویر ماریان، شخصیت جمهوری فرانسه، که دقیقاً با یک کلاه فریژیایی قرمز نشان داده می‌شود، مشهور است).[۷]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ "Bonète, Ditzionariu in linia de sa limba e de sa cultura sarda". Regione Autònoma de Sardigna.
- ↑ "From England to Sicily: the journey of the coppola hat". rifo-lab.com. Retrieved 2022-08-25.
- ↑ "La storia della coppola" (in Italian). Archived from the original on 5 January 2016.
- ↑ Szilágyi, Imre (June 2003). "L'ordine delle parole del dialetto toscano del tardo medioevo" (PDF). Verbum. 5 (1): 139–146. doi:10.1556/verb.5.2003.1.12. ISSN 1585-079X.
- ↑ "La storia della coppola – Perché La Coppola Storta – La Coppola Storta". 5 January 2016. Archived from the original on 5 January 2016. Retrieved 4 April 2021.
- ↑ Blunt, John James (1823). Vestiges of Ancient Manners and Customs: Discoverable in Modern Italy and Sicily (in English). J. Murray. ISBN 978-1-5486-3788-0.
{{cite book}}: ناسازگاری شابک و تاریخ (کمک) - ↑ "Ricerca | Garzanti Linguistica". www.garzantilinguistica.it. Retrieved 4 April 2021.
| فهرست استانها و کلانشهرها |  | |
|---|---|---|
.svg.png){kind=small}
- پوشاک ایتالیایی
- فرهنگ سیسیل
- کلاه لبهدارها