کلمنتیا مجارستان
| کلمنتیا مجارستان | |
|---|---|
 | |
| ملکه فرانسه و ناوار | |
| سلطنت | ۱۹ اوت ۱۳۱۵ – ۵ ژوئن ۱۳۱۶ |
| تاج‌گذاری | ۲۴ اوت ۱۳۱۵ |
| زاده | ۱۲۹۳ ناپل |
| درگذشته | ۱۳ اکتبر ۱۳۲۸ (۳۴−۳۵ سال) پاریس |
| همسر(ان) | لوئی دهم (ا. ۱۳۱۵–۱۳۱۶) |
| فرزند(ان) | ژان یکم، پادشاه فرانسه |
| خاندان | دودمان کاپتی آنژو |
| پدر | کارلوس مارتلو آنژو |
| مادر | کلمنس اتریش |
کلمنتیا مجارستان (انگلیسی: Clementia of Hungary؛ ۱۲۸۳ – ۱۳ اکتبر ۱۳۲۸ (۳۴−۳۵ سال)) همسر لوئی دهم، پادشاه فرانسه و ناوار بود.
او به عنوان همسر دوم شاه لوئی دهم، ملکه فرانسه و ملکه ناوار بود.[۱]
زندگی
کلمنتیا دختر کارلوس مارتلو آنژو، پادشاه اسمی مجارستان و کلمنس اتریش بود.[۲] هر دو والد او در دوران کودکی‌اش درگذشتند و ماری مجارستان، مادربزرگ کلمنتیا، او را بزرگ کرد. خانواده از طریق ماری ادعای تاج‌وتخت مجارستان را داشتند و از این رو، اگرچه کلمنتیا در ناپل به دنیا آمد و در آنجا بزرگ شد، به عنوان شاهدخت مجارستان شناخته می‌شد.
ملکه
.jpg)
هنگامی که فیلیپ چهارم فرانسه درگذشت، پسر بزرگ او، لوئی یکم ناوار، پادشاه فرانسه شد. همسر لوئی، مارگارت، از سال ۱۳۱۴ پس از آنکه به اتهام زنا توسط شاه فیلیپ و با شهادت، از جمله، خواهر لوئی، ایزابلا، مجرم شناخته شد، در قلعه گایار زندانی بود. از آنجا که فسخ رسمی ازدواج صورت نگرفته بود، مارگارت پس از مرگ فیلیپ و به سلطنت رسیدن لوئی، از نظر فنی ملکه همسر شد، اگرچه همچنان در زندان نگه داشته می‌شد. در سال ۱۳۱۵، ملکه درگذشت و گفته می‌شود برای هموار کردن راه ازدواج مجدد همسرش، خفه یا به شیوه دیگری کشته شد. لوئی، کلمنتیا را برگزید و آنها در ۱۹ اوت ۱۳۱۵ ازدواج کردند؛ کلمنتیا در ۲۴ اوت در ریمز به عنوان ملکه تاج‌گذاری کرد.
لوئی در ژوئن ۱۳۱۶ درگذشت و کلمنتیا را در حالی که چند ماه باردار بود، بر جای گذاشت.[۳] برادر لوئی، نایب‌السلطنه شد و حقوق دختر ناتنی کلمنتیا، ژان، را که به دلیل سن کم و تردید دربارهٔ نسب پدری‌اش مورد مناقشه بود، نادیده گرفت؛ همچنین کلمنتیا را که برای نایب‌السلطنه شدن نامناسب تلقی می‌شد، کنار گذاشت. کلمنتیا در نوامبر ۱۳۱۶ پسری به نام ژان به دنیا آورد. او از لحظه تولد پادشاه بود، اما تنها پنج روز زنده ماند و پس از آن عمویش تاج‌وتخت را تصاحب کرد و با نام فیلیپ پنجم پادشاه شد. کلمنتیا و فیلیپ بر سر این موضوع با یکدیگر اختلاف پیدا کردند و او از پرداخت درآمدی که لوئی برای کلمنتیا وعده داده بود، خودداری کرد. کلمنتیا بارها برای دریافت کمک به پاپ ژان بیست‌ودوم و خانواده‌اش نامه نوشت.
زندگی بعدی
او سپس دربار فرانسه را ترک کرد و به اکس-آن-پرووانس رفت و تا سال ۱۳۲۱ در آنجا ماند و سپس به پاریس بازگشت. او به‌طور فعال در زندگی سلطنتی پاریس مشارکت داشت و مالک سیزده ملک در اطراف پاریس و در نرماندی بود. در سال ۱۳۲۶، او سفارش ساخت پیکره آرامگاهی برای پدربزرگِ پدربزرگش، کارل یکم، برادر لوئی نهم را داد. او مالک مزامیرنامه پیتربورو بود و احتمالاً زیارتگاه یادمانی الیزابت مجارستان را که اکنون در کلوئیسترز نگهداری می‌شود، به خواهرشوهرش در بودا فرستاد. او از طریق حمایت مالی و هدیه دادن می‌کوشید جایگاه خانواده آنژو و همسرش را در پاریس ارتقا دهد. ژان یکم دروژه و خانواده او از اعضای برجسته خاندان او در پاریس بودند. کلمنتیا همچنین مادرخوانده کوچک‌ترین فرزندان او، ژان دوم و کلمنتیا، بود که نام او را بر خود داشت.
کلمنتیا در ۱۳ اکتبر ۱۳۲۸، در سن سی‌وپنج‌سالگی، درگذشت و اموالش به فروش رسید. او در ۱۵ اکتبر در کلیسای تخریب‌شده صومعه ژاکوبن‌ها در پاریس به خاک سپرده شد و پیکره آرامگاهی او اکنون در کلیسای سن دنی قرار دارد.
سیاهه اموال
ملکه کلمنتیا بیش از هر چیز به دلیل سیاهه قابل‌توجهی که از دارایی‌های او تهیه شده است، شناخته می‌شود. این سند فرانسویِ نودونه‌صفحه‌ای آثار هنری و فرهنگ مادی متعلق به او را با جزئیات فراوان توصیف می‌کند. جواهرات متعدد تاج، اشیای یادمانی، منسوجاتی که فضای خانه و نمازخانه او را تزئین می‌کردند، پیکره‌های نقره‌ای متعلق به او و حتی لباس‌هایش همگی در این سیاهه توصیف شده‌اند. او بیش از چهل نسخه خطی داشت. این سیاهه همچنین از آن جهت ارزشمند است که مشخص می‌کند بسیاری از اشیای او را از کجا به دست آورده بود و پس از مرگش چه کسانی آنها را دریافت کردند.[۴][۵]
در آثار داستانی
کلمنتیا یکی از شخصیت‌های مجموعه شاهان نفرین‌شده (شاهان نفرین‌شده)، مجموعه‌ای از رمان‌های تاریخی فرانسوی اثر موریس دروئون است. در اقتباس مجموعه تلویزیونی کوتاه فرانسوی سال ۱۹۷۲ از این مجموعه، Monique Lejeune نقش او را ایفا کرد و در اقتباس سال ۲۰۰۵، سرنا آوتیری این نقش را بر عهده داشت.[۶][۷]
پانویس
- گود-فراگو, موریل (2016). ملکه‌بودن در فرانسه قرون وسطی، 1300–1500. Translated by کریگر, آنجلا. پالگریو مک‌میلان.
- پریویت-اورتون, سی. دبلیو. (1962). تاریخ مختصرتر قرون وسطای کمبریج. Vol. II. انتشارات دانشگاه کمبریج.
منابع
- ↑ Gaude-Ferragu 2016, p. vii.
- ↑ Previte-Orton 1962, p. 922.
- ↑ Jim Bradbury, The Capetians: Kings of France 987-1328, (Hambledon Continuum, 2007), page 280
- ↑ L. Douët-d'Arcq, ed. "Inventaire et vente après décès des biens de la reine Clémence de Hongrie, veuve de Louis le Hutin, 1328" in Nouveau recueil de comptes de l'argenterie des rois de France (Paris, Librairie Renouard, 1874): 37-112.
- ↑ Mariah Proctor-Tiffany. Portrait of a Medieval Patron: The Inventory and Gift Giving of Clémence of Hungary. Ph.D. Dissertation, Brown University, 2007.
- ↑ "Official website: Les Rois maudits (2005 miniseries)" (in French). 2005. Archived from the original on 15 August 2009. Retrieved 25 July 2015.
- ↑ "Les Rois maudits: Casting de la saison 1" (in French). آلوچینه. 2005. Archived from the original on 19 December 2014. Retrieved 25 July 2015.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Clementia of Hungary». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۱ اوت ۲۰۲۶.
پیوند به بیرون
- اهالی فرانسه در سده ۱۴ (میلادی)
- درگذشتگان ۱۳۲۸ (میلادی)
- دودمان کاپتی آنژو
- زادگان ۱۲۹۳ (میلادی)
- زنان سده ۱۴ (میلادی) اهل فرانسه
- مجموعهداران کتاب و نسخه خطی اهل فرانسه
- ملکههای فرانسه