کلودیو ترتزانی
کلودیو ترتزانی | |
|---|---|
 | |
| رئیس ستاد دفاع ایتالیا | |
| دوره مسئولیت ۱ مه ۱۹۴۵ – ۳۱ مه ۱۹۴۵ | |
| پس از | جووانی مسه |
| پیش از | لوئیجی افیسیو ماراس |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | ۲۲ مارس ۱۸۸۱ تورین |
| درگذشته | ۱۳ سپتامبر ۱۹۵۵ (۷۴ سال) رم |
| ملیت | ایتالیا |
| جایزهها | |
| خدمات نظامی | |
| وفاداری | _crowned.svg.png){kind=small} پادشاهی ایتالیا ایتالیا |
| خدمت/شاخه | ارتش سلطنتی ایتالیا ارتش ایتالیا |
| سالهای خدمت | ۱۹۰۳–۱۹۵۰ |
| درجه | ژنرال |
| فرمانده | رئیس ستاد دفاع ایتالیا |
| جنگها/عملیات | |
کلودیو ترتزانی (ایتالیایی: Claudio Trezzani; ۲۲ مارس ۱۸۸۱ – ۱۳ سپتامبر ۱۹۵۵) ژنرال نیروی زمینی ایتالیا بود، که در فاصله سالهای ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۰ بهعنوان پنجمین رئیس ستاد دفاع ایتالیا فعالیت میکرد.
زندگینامه
ترتزانی در ساویلیانو، پیمونت زاده شد و در جوانی به ارتش سلطنتی ایتالیا پیوست و در سپاه آلپینی ثبت نام کرد. او در جنگ ایتالیا و ترکیه و در جنگ جهانی اول شرکت کرد و در اواخر جنگ به عنوان افسر ستاد خدمت کرد و به خاطر رفتارش در طول عقبنشینی پس از نبرد کاپورتو و به خاطر نقشش در نبرد ویتوریو ونتو، مدال نقره شجاعت نظامی و نشان صلیب شوالیه از نشان نظامی ساووی را دریافت کرد.
پس از پایان جنگ، او معلم مدرسه جنگ ارتش ایتالیا در تورین شد و بعداً به سپاه ارتش اودین منتقل شد. در اوایل دهه ۱۹۲۰، او فرماندهی هنگ ۹۰ پیادهنظام «سالرنو» را بر عهده داشت. در سال ۱۹۳۷، فرماندهی لشکر دوم سواره نظام امانوئل فیلیبرتو تستا دی فرو و بعداً فرماندهی سپاه ارتش پادوا به او سپرده شد.
در سال ۱۹۳۸ به دلیل شایستگیهای استثنایی به درجه سپهبدی ارتقا یافت و در همان سال به شرق آفریقا، تحت فرماندهی ایتالیا، اعزام شد و در آنجا سمت رئیس ستاد نیروهای مسلح در مستعمره و همچنین معاون فرماندار تحت فرماندهی پیترو بادولیو را بر عهده گرفت. او هنوز در این سمت، که اکنون تحت فرماندهی دوک آئوستا بود، خدمت میکرد که جنگ جهانی دوم آغاز شد و فرماندهی نیروهای ایتالیایی را در طول لشکرکشی شرق آفریقا بر عهده داشت. در ماه مه ۱۹۴۱، در پایان محاصره آمبا آلاگی، او به همراه دوک و ژنرالهای لوئیجی فروسی، پیترو پینا پارپاگلیا و مارینو والتی-بورگنینی تسلیم بریتانیاییها شد. سپس او به عنوان اسیر جنگی به بریتانیای کبیر فرستاده شد و بعداً به ایالات متحده منتقل شد، ابتدا در کمپ کراسویل و بعداً در کمپ مونتیچلو.
پس از آتشبس کاسیبیل، ترتزانی آزاد شد و به ستاد واحدهای خدمات ایتالیا در واشینگتن پیوست. در دسامبر ۱۹۴۴ او به وطن بازگردانده شد و به خدمت فعال در ارتش همپیمان ایتالیا بازگشت. در ۲ مه ۱۹۴۵ او به عنوان رئیس ستاد کل منصوب شد، پستی که حتی پس از تأسیس جمهوری ایتالیا نیز در آن باقی ماند. از سال ۱۹۴۸ به رئیس ستاد دفاع تغییر نام داد. او این سمت را تا سال ۱۹۵۰ بر عهده داشت. ترتزانی در سال ۱۹۵۵ پس از یک بیماری طولانی در رم درگذشت.
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Claudio Trezzani». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲ سپتامبر ۲۰۲۵.