کلیسای جامع شورین
| کلیسای جامع شورین | |
|---|---|
| کلیسای جامع سنت مارین و سنت یوهانیس | |
| آلمانی: Schweriner Dom | |
 نمای کلیسای جامع شورین و بلندترین برج مکلنبورگ | |
  موقعیت در ایالت مکلنبورگ-فورپومرن، آلمان  کلیسای جامع شورین (آلمان) | |
| ۵۳°۳۷′۴۹″ شمالی ۱۱°۲۴′۵۲″ شرقی / ۵۳٫۶۳۰۲۸°شمالی ۱۱٫۴۱۴۴۴°شرقی | |
| موقعیت | شورین |
| کشور | آلمان |
| مذهب | پروتستان لوتری (Nordkirche) |
| وبگاه | وبگاه رسمی |
| تاریخچه | |
| تأسیس | ۱۱۷۱ میلادی |
| موسس | هاینریش شیر (Henry the Lion) |
| اهدا | سنت مارین و سنت یوهانیس |
| Relics held | ضریح خون مقدس و مدفن شاهزادگان خاندان مکلنبورگ |
| معماری | |
| وضعیت | فعال |
| وضعیت کاربردی | کلیسای جامع (سابق) و پروتستان کنونی |
| ثبت تاریخی | میراث جهانی یونسکو (بخشی از مجموعه اقامتگاهی شورین) |
| معمار | گئورگ دانیل (ساخت برج قرن ۱۹) |
| نوع معماری | بازیلیکا |
| معماری مذهبی | گوتیک آجرچین (Backsteingotik) |
| سال ساخت | ۱۲۷۰ – ۱۴۱۶ (تکمیل نهایی برج تا ۱۸۹۳) |
| مشخصات | |
| طول | ۱۰۵ متر |
| عرض | ۴5 متر (در بخش عرضی) |
| ارتفاع | ۱۱۷٫۵ متر (برج) |
| مصالح ساختمانی | آجر قرمز |
| زنگ‌ها | ۵ ناقوس اصلی (از جمله ناقوس پترمنشن) |
| موقعیت جغرافیایی | |
| اسقف‌نشین | کلیسای ایالتی شمال آلمان |
| روحانی | |
| اسقف | کریستینا کونباوم-شمیت (Kristina Kühnbaum-Schmidt) |
| غیر روحانی | |
| ارگانیست | کریستین اسکوبل (Christian Skobranek) |
کلیسای جامع شورین (به آلمانی: Schweriner Dom) (نام رسمی: کلیسای جامع سنت مارین و سنت یوهانیس)، یک بنای مذهبی بزرگ در شهر شورین آلمان است که به عنوان شاهکار معماری گوتیک آجری در شمال اروپا شناخته می‌شود. سنگ بنای این سازه در سال ۱۱۷۲ میلادی به فرمان هاینریش شیر گذاشته شد. این کلیسا با داشتن برجی به ارتفاع ۱۱۷٫۵ متر، بلندترین برج کلیسایی را در سراسر ایالت مکلنبورگ-فورپومرن و شرق آلمان به خود اختصاص داده است. این بنا تنها سازه بزرگ به‌جامانده از دوران قرون وسطی در شهر شورین است و از اهمیت تاریخی و مذهبی بسیار بالایی برخوردار است[۱].
تاریخچه ساخت و تحولات مذهبی
تأسیس اولیه این مکان به اواخر قرن دوازدهم و انتقال مقر اسقف‌نشین منطقه توسط هاینریش شیر بازمی‌گردد که ابتدا بنایی چوبی در این محل برپا نمود. در سال ۱۲۲۲ میلادی، کنت هاینریش یکم پس از بازگشت از جنگ‌های صلیبی، جعبه‌ای حاوی «خون مقدس» (که گفته می‌شد قطره‌ای از خون عیسی مسیح است) را به این کلیسا اهدا کرد. هجوم بی‌سابقه زائران برای زیارت این اثر، مأموران کلیسا را بر آن داشت تا ساختمانی بسیار بزرگ‌تر را پایه‌ریزی کنند؛ بدین ترتیب، بازسازی کامل بنا به سبک گوتیک آجری از حدود سال ۱۲۷۰ آغاز شد و در سال ۱۴۱۶ به پایان رسید. با آغاز جنبش اصلاحات پروتستانی در سال ۱۵۲۴، این کلیسای جامع کاتولیک توسط شاهزادگان پروتستان مصادره شد و به مذهب لوتری اختصاص یافت. برج عظیم و نئوگوتیک فعلی آن نیز در سال‌های ۱۸۸۹ تا ۱۸۹۳ توسط معمار آلمانی گئورگ دانیل تکمیل شد[۲].
ویژگی‌های معماری و ساختاری
کلیسای جامع شورین در قالب یک بازیلیکای صلیبی‌شکل با سه راهرو، یک صحن عرضی بزرگ و راهروهای گردشی پیرامون محراب طراحی شده است. طول کل این بنا ۱۰۵ متر است و به دلیل طراحی فضای داخلی عریض و سقف‌های بسیار بلند، حس عظمت معماری گوتیک بالتیک را کاملاً القا می‌کند. برای ساخت دیوارهای ضخیم و ستون‌های آن از آجرهای قرمز پخته‌شده سنتی استفاده شده است که ویژگی اصلی سبک معماری شمال آلمان است. برج اصلی کلیسا دارای ۲۲۰ پله است که صعود از آن نمای چشمگیری از بافت تاریخی شهر و دریاچه‌های اطراف شورین را در برابر دیدگان بازدیدکنندگان قرار می‌دهد[۳].
گنجینه‌ها و مدفن شاهزادگان
در داخل صحن کلیسای جامع، آثار هنری ارزشمندی قرار داده شده‌اند که از آن جمله می‌توان به یک محراب بالدار گوتیک متعلق به سال ۱۴۹۵، یک حوضچه غسل تعمید مفرغی متعلق به سال ۱۳۲۵ و سنگ‌نبشته‌های برنجی فلاماندی قرن چهاردهم اشاره کرد. این کلیسا در بخش برج خود دارای ۵ ناقوس تاریخی است؛ مشهورترین آن‌ها ناقوس «پترمنشن» (Petermännchen) نام دارد که در سال ۱۳۶۳ میلادی ریخته‌گری شده و به دلیل تفاوت صدا، معمولاً به صورت تک‌نوازی نواخته می‌شود. علاوه بر این، کلیسای جامع شورین به عنوان مدفن رسمی و سنتی بسیاری از حاکمان، دوک‌ها و اعضای خاندان پادشاهی مکلنبورگ، از جمله یوهان هفتم شناخته می‌شود[۴].
نگارخانه
نماد هاینریش شیر در مقابل کلیسا
محراب بالدار کلیسا
.jpg)
ورودی جانبی
راهروی حیات داخلی
نمای درونی.jpg)
ارگ
حوز تعمید
نوشه برنزی
محراب
ورودی اصلی
یادداشت‌ها
منابع
- ↑ Lorenz, Adolf Friedrich (1940). Der Dom zu Schwerin (in German). Verlag von Friedrich Bahn. p. 8-12.
- ↑ Boll, Ernst (1995). Geschichte Meklenburgs: mit besonderer Berücksichtigung der Culturgeschichte (in German). Vol. 2. Federchen. p. 211. ISBN 3910170188.
- ↑ Hoffmann, Anna (2023). Der Dom zu Schwerin: Baugeschichte – Chordisposition – Denkmalpflege (in German). arts + science weimar GmbH. p. 34-39. ISBN 978-3-89739-952-5.
- ↑ Hoffmann, Anna (2023). Der Dom zu Schwerin: Baugeschichte – Chordisposition – Denkمالپفlege (in German). arts + science weimar GmbH. p. 72-78. ISBN 978-3-89739-952-5.
- شورین