کلیسای جامع ناپل
| کلیسای جامع ناپل | |
|---|---|
.jpg) نمای غربی کلیسای جامع ناپل | |
| دین | |
| وابستگی | کلیسای کاتولیک |
| وضعیت سازمانی یا کلیسایی | کلیسای جامع |
| سال تقدیس | قرن سیزدهم |
| وضعیت | فعال |
| مکان | |
| مکان | ناپل، ایتالیا |
| مختصات | ۴۰°۵۱′۰۹″شمالی ۱۴°۱۵′۳۵″شرقی / ۴۰٫۸۵۲۵°شمالی ۱۴٫۲۵۹۶°شرقی |
| معماری | |
| گونه | کلیسا |
| سبک | معماری گوتیک، معماری رنسانس، معماری باروک، معماری نو گوتیک |
| آغاز ساخت | قرن سیزدهم |
| پایان ساخت | قرن نوزدهم |
کلیسای جامع ناپل (ایتالیایی: Duomo di Napoli، ناپولی: Viscuvato 'e Napule) یا کلیسای جامع عروج مریم، کلیسای جامع کاتولیک ناپل در جنوب ایتالیا و مقر اسقف اعظم ناپل است. این کلیسا به طور گسترده با نام کلیسای جامع سنت جانواریوس (Cattedrale di San Gennaro) شناخته میشود.
تاریخچه
کلیسای جامع فعلی به سبک معماری گوتیک آنژِوین (ایتالیایی: gotico angioino) به دستور شارل یکم ساخته شد. ساخت و ساز در طول سلطنت جانشین او، شارل دوم (۱۲۸۵-۱۳۰۹) ادامه یافت و در اوایل قرن چهاردهم در زمان رابرت ناپل تکمیل شد. این بنا بر روی پایههای دو کلیسای مسیحیت اولیه ساخته شده است که آثار آنها هنوز هم به وضوح دیده میشود. کاوشهای زیر ساختمان، آثار باستانی یونانی و رومی را آشکار کرده است.
فضای داخلی و آثار هنری
این کلیسای جامع به بقایای باستانشناسی در سردابه کلیسای اصلی و دیرینه مسیحی سانتا رستیتوتا که در همسایگی آن قرار دارد، دسترسی میدهد. در آنجا یک دیوار یونانی متعلق به معبد آپولو، در اپوس رتیکولاتوم وجود دارد. در زیر محراب، میتوان ستونهای پیرامونی یک دوموس امپراتوری متأخر را مشاهده کرد؛ همچنین میتوان امتدادی از قنات رومی پس از تأسیس شهر و امتدادی از جاده یونانی روی یک سطح شیبدار را مشاهده کرد.
یکی دیگر از جاذبههای داخلی، کلیسای سلطنتی گنجینه سن جنارو است که شامل نقاشیهای دیواری از دومنیکینو و جووانی لانفرانکو، محرابهایی از دومنیکینو، ماسیمو استانزیونه و یوسپه د ریبرا، محراب بلند و باشکوه اثر فرانچسکو سولیمنا، نرده برنزی اثر کوزیمو فانزاگو و سایر آثار هنری از جمله یک محفظه نگهداری اشیاء مقدس از استادان فرانسوی قرن چهاردهم میشود.
از دیگر آثار هنری میتوان به تابلوی عروج مسیح اثر پیترو پروجینو، بومهای نقاشی اثر لوکا جوردانو و تعمیدگاه پالئو-مسیحی با موزاییکهایی از قرن چهارم اشاره کرد. کلیسای اصلی، بازسازی قرن هجدهم است و دارای یک نقش برجسته باروک اثر پیترو براچی میباشد. کلیسای مینوتولو که در دکامرون اثر بوکاچیو به آن اشاره شده است، دارای نقاشیهای دیواری قرن چهاردهم است.
این سردابه توسط توماسو مالویتو معمار لومباردی ساخته شده است. نمای بیرونی آن در اواخر قرن نوزدهم توسط انریکو آلوینو بازسازی شد.
تدفینها
- سنت ژانواریوس
- پاپ اینوسنت چهارم
- شارل یکم
- سنت رستیوتا
- سیستو ریاریو اسفورزا
- رینالدو پیسیچلو
- آسکانیو فیلومارینیو
- آلفونسو کاستالدو
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Naples Cathedral». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱ سپتامبر ۲۰۲۵.
پیوند به بیرون
